akrabalara söylemek istedikleriniz

buyurunuz açılışı yapıyorum. *

yüzüme gülmek zorunda değilsiniz.

başta küçük boyutlularınız olmak üzere * hepinizi ayrı ayrı çok seviyorum. ama küçükleri bir tık daha çok seviyor olabilirim. neyse ki hiçbirinizin buna itirazı yok.

hiç bir akrabam ile görüşmüyorum hatta bayramda evde oturup hiç bir telefon mesajına cevap vermeyip telefonu açmıyorum,hiç bir mantıklı açıklaması yok "akrabalık"nedir ki?nasıl bir bağ var aramızda,düşüncelerinden tiksindigim,yaşam tarzları ile hiç bir bağımin olmadığı,hadi gel iki bira içelim ya da yemeğe çıkalım demeyeceğim insan topluluğu ile niye bağ kurmak zorundayım,dünyaya karşı bir klan kurduk omuz omuza mı savaşıyoruz ne bok yiyoruz da bu bağ çok önemseniyor,hayır çıplak geldim dünyaya kendi soyumun tek temsilcisi benim ne mirasçım olacak ne de bir mirası devam ettireceğim,her şey benimle beraber bitecek.

eskiden sizleri gördüğüm zaman yüzümde güller açardı. hele ki okullar tatile girdiğinde, bayramlarda yollarınızı gözlerdim. şimdi ise yüzünüzü göresim, sesinizi duyasım yok. neden acabaa?!

akbabalara söylemek istedikleriniz şeklinde okuduğum başlık.*

bazılarına teşekkür etmek bazılarına ise recep ivediğin yaptığı gibi sövmek arasında gidip geldiğim durum.

akapeli olanlarnız....mümkünse sonsuza kadar görüşmeyelim....

oyle büyük bir sorun yaşıyorum bu aralar onlarla küfür serbest olsa metin alanında boş yer kalmazdı

benden uzak durun !

oh hakettiniz.
bardak çoktan doldu