her gün kavga eden komşularınıza söylemek istedikleriniz

kavga etmeyin.

şu çocuğunuzu düşünün be kardeşim.

her gün kavga eden komşulara söylemek istenenler şeklinde olursa (bkz: hayırlı forumlar) etiketinden kurulabilecektir.

ya olmuyorsa bi bosanin bence. hiç öylesine bir fikir yani. yok duymadım hiç. yalnız cocugun dizleri icin kudretnarı yağı öneririm, nerden mi biliyorum? ah oylesine canım. neyse hadi iyi aksamlar bakalim...

savaşmayın sevişin.

ilk taşı günahsız olanınız atsın.

taşlar havada çarpışırdı herhalde!

kavga etmeyin demiyorum ,edin ama bağırmadan sessiz sessiz.

aga bunlar ne biçim çocuk böyle, bunları yapacağınıza kedi köpek besleseydiniz en azından etrafa zararları dokunmazdı. rica ediyorum çiftleşmeyin.

boşanın. muhtemelen o çocuklar için boşanmıyorsunuz ama çocuklar bu şekilde büyürlerse ileride birer psikopata dönüşecekler.

aga neyi paylaşamıyonuz allah aşkına.

ben sizi dinlemek zorunda mıyım.

bu tarz medeniyet yüzü görmemiş komşu tipleriyle ikili diyaloğa girilmez istenmeyen olaylar yaşanabilir kendi haline bırakın.

her gün kavga eden komşuları olanlar için öneri.
her gün kavga ediyorlarsa, komşularınıza şunları önerebilirsiniz. tabi ‘sana ne oluyor’ diye dayak yeme ihtimaliniz de var ama siz bilirsiniz.
- evleri kırmızı renk ağırlıklıysa, onu daha sakinleştirici özelliği olan mor ve yeşil rengine çevirmelerinin önerilmesi,
- anlaşamıyorsanız, ruh sağlığınız/sağlığımız için boşanmalarının önerilmesi,
- gerginlik anında bir kadeh şarap içmeleri veya bir antidepresan/ sakinleştirici ilaç tavsiyesi,
- gidin bir hava alın önerisi,
verilebilir.

gecenin on ikisinde kızına bağırmandan ben etkileniyorum. o kızın psikolojisini hiç mi düşünmüyorsun?

ses tonun güzel ama her gün duymak zorunda değilim.

kavga etmeyin. (bkz: düz adamlık)

üniversitede oturduğum apartmanın birinci katındaki yaşlı çift sık sık bağıra çağıra kavga ediyorlardı. ne zaman kapının önünden geçip seslerini duysam zili çalma isteği doluyordu içime. söyleyecek bir şeyim ise yoktu, kavgayı zile basarak ayırma düşüncesi içerisindeydim. şimdi düşünüyorum da en fazla neyi paylaşamıyorsunuz ey faniler denilebilir, çiftler hakkında edinilecek daha fazla bilgi hayırlı olmayacaktır. hele ki yaşı başı almış çiftler hakkında edinilebilir her bilgi epey tatsız kaçacaktır.

ben gavat demiştim.

ben çocukken alt katımızdaki polis çift bağır çağır, eşya fırlatmalı, sinir krizi geçirmeli kavga ederlerdi. kadın her kavgada mutlaka adama "gavat" diye bağırırdı. bir de böyle gavaaaaattttt şeklinde. herhalde bu yüzden ben bu adamın adı gavat sanıyorum. bu sırada da mahalledeki anaokuluna gidiyorum, annem de aynı okulda öğretmen. polis haftası mıydı, meslek tanıtımı mıydı gerçekten hatırlamıyorum polisler geldi bir tanesi de gavat amca. ben çok heyecanlandım, özel de hissettim. bizim komşumuz ya, ünlü gibi geldi bir an. arkadaşlarıma döndüm, komşumuzu parmakla gösterek "bu bizim komşumuz gavat amcaaaaaaa!" diye bağırdım. anaokulu öğretmenimin, ülkü öğretmen çok tatlı bir insandı, benim yanıma bir ışınlanışı vardı koşmakla uçmak arasında bir hızla. bana kızım ne diyorsun sen dedi, öğretmenim bu amca gavat amca hep karısı ona gavat diyor bizim komşumuz dedim. sessizlik. adam yok benim adım sinan falan diyor bana, ama artık iş işten geçmiş. 3 tane polis, ben birini gösterip gavat amca demişim. küçücük çocuğum g*tümden uyduracak halim de yok bu durumu, kimse bir şey de diyemiyor. annem geldi, onu çağırmış öğretmenlerden biri, o durumu toparlamaya çalışıyor. bana kızım amcanın adı gavat değil, sinan. sinan amca o, sen yanlış duydun herhalde diyor. ben de hala yooo karısı gavat demiyor mu biz evde duyuyoruz diyorum. neyse ki yaşım 4.5-5 olduğu için devlet memruna hakaretten içeri atılmıyorum.

yıllar sonra boşandılar. eski karısı hala beni mahallede görünce ağzına sağlık diyor.

boşanmaları en iyisi kendi hayatlarını da çocuk ve etrafındaki insanların hayatını bahvediyorlar