aldatıldığı halde boşanmayan kadın

ekonomik bağımsızlığı olmayan ve ailesi tarafından kabul edilmeyen kadınları bir kenara bırakırsak,geriye kalan kadınların çoğunluğunun hırs ve menfaatleri için;ekserisinin gurursuzluğunu perdelemek amacıyla çocuklarını bahane olarak kullanıp fedakar anne rolüne büründüğü;kendilerine saygıları olmadan yaşamayı ön planda tutan kadınları tanımlamak için açılmış olan başlıktır.not:aldatılan kadınların büyük bir çoğunluğu düzenlerinin bozulmasındansa boynuzlarıyla dolaşmayı tercih ederler.

hatasını anlayıp, artık geceleri başım ağrıyor demeyecek olan kadındır.

kendine "erkek"** diyen babalar, kızları evlendiği zaman dönüşü yok, ona göre kararını ver mesajı verdiği için kabullenmek zorunda kalıyorlar -bir mesleği, geliri yoksa.

kadınların okuması, çalışması bu yüzden de istenmiyor diye düşünüyorum. kadınlar boşanamasın, ailesine ya da "kocasına" mecbur kalsın istiyorlar. aldatılmayı/şiddeti kabul etmeyen, boşanmak isteyen kadınların neler yaşadıklarını hepimiz biliyoruz, görüyoruz.

“erkektir, yapar.”, “eğlensin, ne olacak, benimle evli sonuçta.” diyenler de haysiyet, şeref ve karakter yoksunluğundan boşanmıyor.

cehennem azabı çekecek olan kadındır.

allah kimseyi böyle bir acı ile imtihan etmesin.

gurursuz kadındır açık ve net. hiç bahane üretmesin kimse bunu normalleştirmek için. gururu olan kadın boşanır bir işe girer çalışır o pezoya muhtaç olmaz.

yazacaklarımdan alınan hemcinslerim olacağını biliyorum. ancak bu, gerçekliği değiştirmiyor.
verili sosyoekonomik koşullar, toplumsal kültür ve gerçeklikte, kadına biçilen kader ve koşullar da düşünülürse, kadına bir fatura ve kulpta bu nedenle çıkartılması ne kadar sağlıklı bir yaklaşımdır: tartışılır..
aldatan erkek kişiliğini -sanki normal ve doğalmış gibi- önemsemeyip atlayıpta, bu nedenle "bile" boşan(a)mayan kadına kişilik tanımlamaya kalkışmak tedavi/terapi gerektirir bir durum değilse nedir..

valla ne desem bilemedim. bazen çok iyi gibi görünen evliliklerin bitirildiğini görebiliyoruz. üstelik kadın tarafından. çoğunlukla erkekler bunu koz olarak kullansa da arada hiçbir güvencesi olmayan kadınların da boşanma yoluna gittiklerini görüyorum. tabi evin içinde olanları bilemiyoruz. belki aynı oda da bile oturmuyorlar. dışarıya karşı güler yüzlü davranıyorlar. herkesin kararına saygı duyuyorum. ama gidecek kimsesi olmayan, belirli bir yaşı geçmiş ve kendi halinde kimseye zevali dokunmamış kadınlar olabilir. bunlara üzülüyorum işte. bir tanıdığım var eşi vefat etti. bir anda aile darma duman oldu. en kötüsü olsun da başımızda bir erkek olsaydı keşke dediğini duydum. bu dediğim kadın ömründe iş hayatında bulunmamış, kendi ayakları üzerinde durma konusunda hiçbir şekilde bilgisi olmayan ve bu konuda yönlendirme yapılmamış kendisi de herhangi bir efor sarf etmemiş birisi. şimdi 40 yaşından sonra işe girip aileyi döndürmeye çalışıyor. zorlanıyor da. her işi yapamıyor. normal sürekli çalışan kadınların yaptıkları sıradan işlerde bile zorlanıyor. zaten perişan olanların çoğu bu türde yaşayanlar. bu şekilde olup ta erkeğin boşandığı kadınlar da genellikle boşluğa düşüyorlar. allahtan devlet şimdi az da olsa maddi konuda destek veriyor. yoksa aç kurtların pençesine düşüp heba olması içten bile değil. aldatıldığı halde boşanmayan kadınlar da genellikle bu kapsama giriyor. yoksa onlar da biliyor ve ama yapacak bir şeyleri yok işte.

çocuk varsa yuvayı dağıtmak o kadar kolay iş değil tatlım. şartların olgunlaşmasını ve herkesin en az zararla çıkabileceği zamanı kollamak gerekiyor. çünkü boşanma kararını sen veriyorsun belki ama tüm aile etkileniyor. bunun maddi manevi bedellerini iyi hesap etmek ve aldatan kişiden başkasına ödetmemek lazım bence. diğer yandan beklenmedik gelişmeler olabiliyor. insan boşanmaya odaklanamayabiliyor. mesela benim babam ölmüştü. demem o ki çok değişken var. boşanmaya karar veren kişi hepsini düşünür sanırım ve en uygun zamanı bekler. yoksa kolay bir şey değildir başkasının koynundan çıkıp gelenle aynı yatakta yatmak.