allah kimseyi açlıkla sınamasın

allahü teâlâ nefsi yarattığı zaman "sen kimsin, ben kimim" diye sorar, nefs:
-ene ene, ente ente = ben benim, sen sensin der.
allah bunun üzerine nefsi üç bin yıl ateşe atar, nefs bin yıl orda kalır, çıkınca cevabı yine aynı.

soğuk cehenneme atar, bin yıl da orda kalır, çıkınca cevabı yine aynı.
bu defa nefs bin yıl aç bırakılır, sonunda mecburen "sen benim rabbimsin, ben senin aciz bir kulunum" der.

bunun için allah kimseyi açlıkla sınamasın denir.

amın.

açlık fenadır. derdin büyüğüdür. ademoğlu kardeşinin ekmeğine göz diker bu durum hasıl olduğunda. karabuğdaydan bayat bir somun olsa da ziyafet sofrası gibi gelir insanın gözüne. hoş bizim burada düzenimiz, yememiz içmemiz yerindedir. ama garantisi yok bu işlerin, yarın açlığın karabasan gibi çökmeyeceğini kim bilebilir?

hem açlıkla hem sağlıkla sınamasın gerisi bir şekilde hallolur. bu ikisi çok önemli dikkat ediniz!