allah yoktur

600'lü yıllarda uydurulan din figürü. figür bile değil hatta. bir de elleri boşluğa açıp dua ediyor millet.

inşaallah yoktur.

bence allah var da "allah yoktur" diyene soruyorum:
- ya varsa?
varsa, senin için büyük sıkıntı.

(bkz: sen şimdi naneyi yemedin mi)

iyi de sanane ?

klima var ama yaratıcısı yoktur demektir bu söz insanı kafir yapar

bilmeyende 7/24 namaz kılıyor secde etmekten diz kapakları nasıl tutmuş alnı tahriş olmuş, sabah akşam tesbih çekiyor.
allah'ın varlığından bihaber, yokluğunun somutu çöp hayatına ne gibi bir lüks katacak acaba.

yanlış önerme. tanrı vardır. inanıp inanmamak kişisel tercihtir.

eski mısır hiyerogliflerinde kurt başlı ve insan vücutlu bir figür bulunur. tanrı anubis demişler bu figüre. adalet tanrısı.

bir tasvir yapayım.

hiyeroglifteki resimde tanrı anubis'in elinde bir terazi var. hemen yanında ise ölmüş kişi. ölmüş kişinin göğsü yarılmış ve kalbi çıkarılmış.

terazinin bir kefesinde o ölmüş kişinin kalbi, diğer kefesinde ise bir adet tüy var. anlayacağınız tanrı anubis ölmüş kişinin kalbini bir tüy ile tartıyor. iddiaya göre eğer kalp ağır gelirse o kişi cehenneme, eğer tüy ağır gelirse cennete gönderilirmiş.

milattan önce bilmem kaç yılları.


"kanıtını alayım" dediğim iddia.

bir de 600'lü yıllar denmiş. açın biraz da dünya tarihini okuyun. hadi yurt dışına gitmek falan sıkıntı; vize vermiyorlar anlarım da açın internetten müze falan gezin. belgesel falan izleyin.

dualarımız nasıl kabul oluyor o zaman?

var mı yok mu bilemeyiz. insan aklının sınırlarını aşan mevzular bunlar.

kesinlikle vardır.
işe gelmeyen sebeplerle inkar edip ağlamayın.

ya varsa diye inanmak mı olur ya
hahshd

(bkz: entry nick uyumu)
acaba biraz saygı mı göstersek her inanca? mal mal çıkarımlar yerine.

bilimsel temeli olmayan iddia. evrenin ve içindekileri yaratan bir yaratıcının varlığına ulaşabilmek için önce o evrenin bir haritasını çıkartmak, önce o evreni bir tanımak gerekiyor. sen dünyada beden formunda 5 duyu organı ile sınırlandırılmış bir madde formusun. haliyle senin algı kapasitenin üzerinde bir şeyi idrak edebilmen bu koşulda mümkün görünmüyor. zira insanoğlu halihazırda elindeki ölçüm teknolojisi ve imkanları ile evreni ölçüp, evrenin dışına çıkıp, evreni her yönüyle tespit edecek düzeyde değil. kaldı ki daha içinde yaşadığımız galaksiyi tam anlamıyla çözemedik. tirlyonlarca galaksi, sistem, bulutsu vs. gibi göksel pek çok faktör varken işin boyutunu varın siz düşünün. bir de bunları yarattığına inanılan yüce bir varlığa maddi olarak ulaşabilmenin güçlüğünü göz önüne alın. allah'ın varlığı ya da yokluğu bir inanç işidir. ispatlanabilir olsaydı bu bir bilgi olurdu ve dünya hayatına gelmenin bir esprisi kalmazdı. o yüzden inanç bireysel bir olgudur. ama çıkıp da allah yoktur demek büyük bir cehalet ve kibir içerir.

bugüne kadar gördüğüm en doyurucu tartışmalardan biri. hepinizden razıyım.

npc beyanıdır ve kendi ekseninde doğrudur. bazıları yok olduğunu iddia ederken, bazıları onu hissedebiliyor. göremeyenle gören bir olur mu?

katıldığım düşünce.

ancak olsa bile, " yhaa bana inanmıyorlar:/ " diye takıldığını sanmıyorum.

olsa olsa "kafı yicem ya dinler minler uydurmuşlar, tapıyorlar, nefret ediyorlar, dua ediyorlar, deli misiniz kardeşim? bi salın beni lan. yarattık bitti işte, hadi babacım." diye düşündüğünü, etliye sütlüye karışmadığını düşünmek daha mantıklı.

valla yine herkes çok salak...
inşallah yoktur, varsa buradan allaha sesleniyorum, eserinden memnun musun?

bu başlığa "var" diyerek giriyorum.
kanıtım yok. olması da gerekmiyor zaten. inanç kanıtla değil, hisle taşınır.
kainatın bu kadar düzenli işlemesi, bir tohumun ağaca dönüşmesi, yaranın iyileşmesi...
bunların hepsini tesadüf diyerek geçiştirmek bana daha zor geliyor. inkar edenle tartışmıyorum. herkes kendi iç dünyasında bu soruyla baş başa kalır eninde sonunda.
o baş başa kalınan anda ne hissedildiği her şeyden daha önemlidir.

bana göre de yok. ama ben inanıyorum. bana iyi geliyor.