annelerin fırlattığı falsolu terlik

ukde sahibi; sebastian castellanos

bazı nesneler, yapıldıkları malzemeden çok daha fazlasını ifade eder. piramitler mühendisliğin, mona lisa sanatın zirvesiyse; kauçuk veya plastikten mamul o mütevazı ev terliği de, şüphesiz, aile içi otoritenin ve uzaktan eğitimin zirvesidir. ama biz burada herhangi bir terlikten bahsetmiyoruz. biz, annelerin o efsanevi, fizik kurallarını hiçe sayan ve hedefine kilitlenen "falsolu terliğinden" bahsediyoruz.
bu, basit bir fırlatma eylemi değildir; nesilden nesile aktarılan gizli bir sanattır. fırlatma anı, genellikle bir sabır taşının çatladığı o kritik saniyede gerçekleşir. ancak asıl mucize, terliğin elden çıktığı anda başlar. bu, newton fiziğini alaya alan, bileğin o son andaki hafif bir bükülüşüyle terliğe kazandırılan yanal bir dönme hareketidir. işte bu "falso", terliği sıradan bir cisim olmaktan çıkarıp, güdümlü bir projeye dönüştürür.

falsolu terliğin üç temel özelliği vardır:
1-engel tanımazlık
2-ses hızını aşan ihtar
3-mutlak isabet

sonuç olarak, annenin fırlattığı o falsolu terlik, sadece bir disiplin aracı değil, aynı zamanda sıcak bir anıdır. yıllar sonra bile o "vıııızzzzt" sesini hatırlayıp gülümseten, dünyanın ilk kablosuz iletişim ve anlık geri bildirim mekanizmasıdır. ve hepimiz derinden biliriz ki, o terlik hedefini asla şaşırmazdı.

bu tespiti ilk yapan adam telif alsa şimdi milyarder olmuştu ya.

bir rivayete göre roberto carlos abiniz, youtubeda ki anne terliği videolarını izleyerek topa o şekilde falsolu vuruş yapmayı öğrenmiştir.

benim annem hedefi tutturamama riskini göze almayıp direk terlikle peşimden geliyordu

yakın zamanda suç aleti sayılmıştı. başlıklarında görmüşsünüzdür; '80 yaşındaki kadına hapis şoku' diye haberler çıktı. garibim teyzem neymiş efendim tam isabet ettirmiş. zaten o terliğin isabeti hiç şaşmaz ki... bir de deneyimli olunca insan vuruş teknikleri, hızları, mesafesi uzmanlaşıyor bir hayli. benim tercihim pofuduklar oluyordu ama annemi kızdırma zamanım genelde misafirliğe gittiğimiz yerler oluyordu ve atışlar topuklu terlik ile yapılıyordu. resmen ayağıma sıkıyordum yani en tehlikeli suç aleti elindeyken onu kızdırıyordum. o süslü püslü, çivili terliğin bir tarafınıza geldiğini düşünün. canınız yandı değil mi?
keşke terliklerimi evde yeseydim, ben hep misafirlikte yedim.