arabanın kapısını hayvan gibi çarpan kız

evet arabanın kapısını hayvan gibi çarpan kız benim.
bugün evdeki eksikler ortaya çıktı. ikindi saatlerinde babama “markete gidelim mi” teklifinde bulundum. babam etraflıca düşündükten sonra “gidelim” dedi ve arabaya yöneldik.
babama “ben kullanayım mı” dememle beraber adamın şalterleri attı.
“ne sen mi, geç yanıma ben sürerim, şurdan şurası zaten.”
bu cevapla arabaya bindim ama babam o an gözümde düşman gibi. içimden neler söylüyorum…
“bir daha seninle arabaya binersem iki olsun.”
“annem bir gelsin de o dizide yanık olduğun selcan hatunu anlatmazsam…”
ve daha neler neler.
neyse, markete girdim. o kafa dağınıklığıyla ne bulduysam aldım. en gerekli olan, almam gereken temizlik malzemesini almadan çıktım. klasik.
marketten çıkınca yine bir şansımı zorladım.
yok. bildiğin katır inadı. tesbihte hata olmaz.
ben yarı ağlamaklı kader mahkumu gibi arabaya geçtim. ama içimden hala intikam yeminleri ediyorum.
“bugün oturup onunla dizi izlersem iki olsun.”
eve geldik. ben bir hışımla indim.
bebeğimi, yani kartanesini, arabamın kapısını hayvan gibi çarptım.
evet yaptım. neden, bir sorun?
o an avazım çıktığı gibi bağırmamak için.
babamın gözleri faltaşı gibi açıldı:
“kırsaydın bari, kendine gel.”
benim tek söylediğim: “kendimdeyim.”
sonra ağlamaklı gözlerle köle isaura modunda iki poşet alıp eve geçtim.
bu da bugün yaşadığım böyle bir olaydı.

her 10 kızdan 9udur. o 1'e de hala denk gelemedim ama her nerede yaşıyor ve yaşatılıyorsa kıymeti bilinmelidir.