arkadaşın gay olduğunu öğrenmek

üniversite de bir zamanlar ev arkadaşlığı da yapmış olduğum bir arkadaşım bana durumunu itiraf etmiştir.

sonra benim de gay olduğumu itiraf etmemi istedi, fakat ben gay olmadığım için itiraf edemedim.

"olum çok gay şakası yapıyordun" dedi.
ben de "eee olum komikti, on tane adam aynı yatağın içine girip sarmaş dolaş yatıyordunuz. ben sizinle hiç takılmadım bile nereden çıkardın bunu." dedim.

neyse sonra bu zilli gibi yanımda uygulamalardan erkeklerle yazışmaya falan başladı.
çok rahatlar anasını satayım.
heteroların hayatları daha zor.

neyse sonra oğlan tarikata girdi ve benle iletişimi kopardı.
muhtemelen geçmişini itiraf ettiği için benle iletişim kurmuyor artık.

şakaysa komik gerçekse daha komik.

lise 1de bana " birbirimizi s.....m, rahatlariz" diyen bir arkadaşım vardı. ben gay olduğu için değilde kız bulamadığı için diyor sanıyordum hem de yarı yarıya şaka yapıyor sanıyordum ki hiç de öyle bir şey olmadı. çok espirili olduğu için arkadaşlığı bitirmek de işime gelmiyordu. lise 2de o sayisalda kalınca, ben ea olunca ikimizin yeni yakin arkadaşları oldu, uzaklastik. üniversite bittikten sonra öğrendim ki gaymiş.

bana hâllenmediği sürece beni ilgilendirmiyor.

ürkütür.

öğrenmeme gerek kalmıyor çünkü zaten gayler kendisini konuşmasından, hareketlerinden belli ediyorlar. tabi maskülen gayler de var ama genelde trdekiler daha çok feminen oluyor. çok matrak ve esprili insanlar, seviyorum.

kendisine gazoz ismarlar ardindan engellerim. evet.

şu tweeti akla getiren durum. ha bana uzak olsun.

benim bir arkadaşım var ama onu tanıdığımda zaten gaydi. istanbullu beyaz bir türk, 40 larında, iyi tahsil almış kendini geliştirmiş stokholm da üniversite okumuş, hindistanı gezmiş uzun bir sürü sonra bolivyaya taşınmış ordan türkiyeye dönmüş ben de onunla berlinde tanıştım çok bilgili kültürlü ve hassas bir ruha sahip güzel bir arkadaş.

bazen dünyanın en tatli durumudur.

bir tanesi bana 22 yıl sonra söyledi. inanın adama sarıldım. ağladı uzun uzun. güzel kardeşim benim. sonra ilk sorduğum şey bana bu kadar geç söylemesinin benimle ilgili olup olmadığıydı. 'yok' dedi 'ilk sana söylüyorum'

her zaman yanındayız oğlum senin.

5-6 sene önce bir arkadaşım bana bu durumu itiraf etmişti. tabi beklemediğim için ''oha lan cidden mi'' diye sormuştum kendisine. hatta sevgili bile yaptığını söylemişti. ben de''önemli olan senin nasıl mutlu olduğun, neyle mutlu olduğun değil'' demiştim. saygı.

meclise girsinler. belki derdimizi anlarlar.

çok samimiysek vay ibne vay diye takılırım ve yer yer tartıştığımızda ya da anlaşamadığımızda da ibnelik yapma denebilir :))

yakın arkadaşlarımın büyük bir bölümü, berberim, üst komşularım eşcinsel. artık görüşmediğim eşcinsel bir arkadaşım profesörlük yolundaki adımlarını hızlandırabilmek adına, bir rektörün türbanlı kızıyla evlendi ve tabii ki görüşmeme nedenim eşcinsel olması değil, devamındaki ahlaksızlığı.
konuya bir de şu açıdan bakın. çevrenizdeki her karşı cins bireye karşı ne düşünüyorsanız, sizinle aynı cinsiyetteki eşcinsellerin de sizin için aynısını düşündüğünü düşünürsünüz.
ülkenin neredeyse yarısı eşcinsel ama herkes "farkında değilim" tiyatrosu çeviriyor.

zamanında sürekli görüştüğümüz bir arkadaş grubum vardı liseden, bir iki kişi de arkadaşın arkadaşı kontenjanından dahil olmuştu. samimi güzel bir ortamdı.

içimizden birinin çok toksik bir uzak mesafe ilişkisi vardı. twitterdan tanıştıklarını ve sürekli olarak ayrıl barış bir şekilde birbirlerini yıprattıklarını biliyoruz biz. yaşıt olduğumuz dışında bir bilgimiz yok. ismini dahi bilmiyoruz.
anlattıklarından da sürekli "vay şerefsiz herif", "erkek değiller mi aynılar" diye sallıyoruz. kamu spotu: her erkek aynı değildir.

neyse aradan bir iki sene geçti, herkes ya üniversiteye gitti ya tekrar hazırlandı falan. artık çok toplanabmıyorduk ama bir gün tekrar toplandık bir şekilde denk getirip.

"sen naptın senin dengesiz adamla, devam mı yoksa ayrıldınız mı inşallah?" diye sordum. hafiften bir sırıttı.
"devam di mi? toksik ilişki bağımlısı oldun sen kesin. bir sürü yakın erkek arkadaşın var söylesene sana kendi arkadaşlarından düzgün birini bulsunlar. uğraşma o oğlanla." dedim.

bir durdu. "ben size hiç aramızdaki sorunları anlattım mı?" dedi ve devam etti;
"mesafe bizim için hep sorun oldu ama daha çok onun ailesi beni istemedi. hiçbir zaman ilişkimizi onaylamadılar. ayrılma sebebimiz hep bu oldu. barışma sebebimiz de hep birbirimizi çok sevip ayrı kalmak istemememizden kaynaklı" dedi.

"okulu falan mı aksıyor neyden dolayı onaylamadılar? uzak mesafeden mi? ya da durumları iyi demiştin, seni 'oğlumuzun parasını yiyecek bu kız' olarak gördüklerinden falan mı?" dedim.

"alara'nın ailesi çok baskıcı, her şeyi kısıtlıyor. beni başta arkadaşı olarak biliyorlardı zaten ama sevgilisi olarak kabullenemediler. zaten artık görüşmüyoruz." dedi.
alara?
alara diye oğlan mı olur?

bir arkadaşım gülerek atladı "alara ne la, kız ismi değil mi o" diye.
"kız zaten" dedi dümdüz bir ifadeyle.

diğer arkadaşım çıktı "oha sen gaysin" dedi. diğeri ona vurdu "lez deniyo salak" dedi.
konunun kahramanı olan arkadaşım "gay de denebiliyor, yanlış değil" dedi.
biz neyi tartıştık ne öğrendik ne yaşadık hiç anlayamadım o gün.
bu da böyle bir anımdı. okumadığınız için teşekkürler..

gay gene iyi gay makbul. benim arkadaşım tramessi olmuş, bayram mesajı şe’aptım işte. geri dönenlere bakıyorum, ulan adamın ismiyle cismi birbirini tutmuyor, sarışın kazulet gibi sinan mı olur? sen nabtın ömercim dedi. bu kadının adı niye sinan? niye bana ömercim diyo? tarifi imkansız şüpheler yaşadım 3 gün.

esenyurtta mukimmiş, inovya bilmemne dedi, selin diye biri şe’aparsa çok atıp ötmeyin, 1 kilometreden icraati var! deler! mecazen değil!

beni s**meyeceksen sorun yok kardeşim, devamke.

okudum ve arkadaşının lezbiyen olduğunu öğrendim. keşke nevzat tarhan'ın kliniğini arasaydınız, yaka paça götürür tedavi ederlerdi. evet.

bana karşı gay değilse niye problem olsun dediğim durum.
daha önce hiç olmadı ama olsa da problemim olmazdı gibi geliyor.