arkadaşlarının sırrını yayıp etikten bahseden karaktersiz

herkesin çevresinde olan insan tipidir.
evet arkadaşlarınızdan şüphelenin çünkü içlerinden biri sırlarınızı taşıyor.
sırrını söylemezsen taşımazlar edebiyatına zaten gerek zira ben arkadaşım dediğim göte sırrımı vermeyeceksem neden arkadaş diyeyim kendisine.

etik bir davranış bekleniyorsa etik bir şekilde yaşamak da lazım tabi.

misal ben elimden geldiğince ahlak ölçülerinde vicdan muhasebemi yaparım ama karşımda ki dötoşluğu abartıyorsa ve her türlü ahlaksızca iftiraya dahi geliyorsa öperim onun sırrını niye sırtımda taşıyayım he?

ha tabi bu sır çok derin yaralara sebep olan bir şey ise o başka tabi.

sır verdiğiniz insanın münzevi bir hayatı olmalı ya da sizden başka yakın arkadaşı olmayan birine söylemek gerekir, öbür türlü arkadaşının da arkadaşı var nihayetinde. güven böyle bir şey, sen ona güvenirsin ama o da arkadaşına güvenebilir, sırrın üç kişilik saklanabileceğine inanabilir.
iki kişinin şahit olduğu sır farklıdır, senin özellikle birine söylemek istediğin sır farklıdır. güvenmek için gerçek olmayan bir sır üretip test edebilirsiniz, abartılı bir şey olursa tadından yenmez. bence insan duyulmasını istemediği bir şeyi söylememeli.

bir sırrı 2 kişi biliyorsa artık o sır değil sırrıdır.

yayılmasından rahatsız olacağınız sırlarınızdan kurtulun. sırları olmayan, sırlarından korkmayanlardan olmaya çalışın. gayrısı yalan..

on fava sözlüğü satarım.

insanlığın en alt formu.
yani burda sırrınızı vermeyin diye kurban suçlayıcılığı yapmak istemiyorum ama en azından sizi korkutan, tedirgin eden sırları vermeyin.

dedikodu sevdasına sizi muhabbetlere meze edecek insanlarla özel saydığınız hiçbir şeyi paylaşmayın. hele senin bende sırrın var şeklinde alttan imasını bile yapan biriyle karşı karşıya geldiyseniz tebrik ederim. insanlığın en alt formunu keşfetmişsiniz demektir. bu formla kavga etmek falan da mümkün değil. öyle bir korkaklık seviyesinde yaşarlar. zaten korkak oldukları için böyle üstü kapalı şantajlarla üstünlük kurmaya çalışırlar. hani yumruk yumruğa kavga ettikten sonra döven kişi arkasını dönünce arkadan bıçaklayan kişi vardır ya bu form tam o işte. zorda kalsa anasını, babasını, karısını, şerefini, namusunu bırakır kaçar.

dönemin şeyhülislamı olsaydım bunların katli vaciptir diye fetva verirdim. iyi ki o dönemde doğup da şeyhülislam falan olmamışız*.

etrafta olup bitenlere bakınca, karakterli insan görebilen kaldı mı ki? ayrıca rezil bir hayatı olmayanların sırları da olmaz, dolayısıyla kendilerine dair bir şeylerin söylenmesinden de korkmazlar. hayvan gibi değil insan gibi yaşamayı bilin ki; sırlarınız da olmasın, kimse size çamur da atamasın. başkalarına kızmadan önce çözüm üretmek çok basit aslında.

iş arkadaşım. onun yüzünden hayatımda ilk defa bu gün savunma yazdım. hayır olayın benle de alakası yok. tüm birimi yaktı şerefsiz.