artık özlemediğimiz insanlar

yokluğu geçerliliğini korusa da artık görme umudunun kalmadığı insanlardır.

unutulan insanlardır ve boşuna takmışız dediğimiz insanlardır

kendileriyle ilgili içimizde kalan tüm sevgi stoğunun tükendiği insanlardır, mazide kalmışlardır. eski sevgili olur, arkadaş olur, fark etmez. allah yollarını bahtlarını açık etsin ama uzakta.

herkes ve kimse.
ya aslında olay şu, görmediğim ya da bir iletişimde bulunmadığım insanların varlığı tamamen siliniyor sanki beynimden. bu yüzden kimseyi öyle pek özlemiyorum zaten, bu adhd teşhisi aldıktan sonra öğrendiğim "nesne sürekliliğinin adhd'li kişilerde pek olmaması" ile ilgiliymiş yani gözden ırak olan gönülden de ırak olur hesabı. bu yüzden kişileri özlemem ben, yüzleri bile çok çabuk unutuyorum. ben hisleri özlerim, son zamanlarda en çok özlediğim his ise birbirini besleyen, birbirine iyi gelen kocaman bir kız arkadaş grubunun içinde olmak.
çok sevdiğim bir arkadaş grubum vardı ama istanbul'da kaldı ve bazı sıkıntılar da olduğundan uzaklaştık. ama birbirleriyle iyi iletişimleri olan, eğlenceli ve keyifli toplu bir kız grubu gördüğümde gözlerim biraz doluyor. yani bu hissi çok özlüyorum. şimdi de arkadaş gruplarım var tabii ki ama o zamanki gibi 6-7 kişilik, herkesin bir tiplemesi olduğu, birbirimize her şeyimizi anlattığımız ve biri düştüğünde diğerlerinin kaldırdığı bir kalabalık kız arkadaşlığının parçası değilim artık. bunu özlüyorum aslında, insanları değil de.

kendini özletmeyi becerememiş insanlardır.

hayatımızda yoklar.

yokluğuna ve onu bir daha göremeyecek olmaya alıştığımız için artık unuttuğumuz, eskisi kadar düşünemediğimiz insanlardır..

sanırım sensin bu. 1.5 yıl boyunca o kadar özledim ki artık özlemiyorum. gelmek istesen gelirdin. bütün bu kinim ve sahte nefretim hep geçmişte seni dolu dolu sevmemden geliyor. yolun bahtın açık olsun. acaba hiç beni gerçekten sevdin mi? asla öğrenemeyeceğim.

sindirdiklerimiz.

hepsi için bir mum ve bir de tütsü yakıp şükranlarımızı sunabiliriz.

gözümden düşenin artık gönlümde olamayacağı gerçeğidir.

bir kere bile bana hal hatır sormayan, neden bunu böyle yapıyorsun demeyen insanlardır ayrıca. ben iki hatuna aynı anda aşığım, ikisine de diyorum ki yahu siz benimle evlenmeyin ama bir kere oturup konuşalım kahve parasını da ben vereceğim diyorum, birisi kariyer manyağı olmuş intikam peşinde tacizcisi yüzünden, diğeri zaten hep ezilmiş kendisi ifade edemediği için, en pis işleri yapmış hep, ben zaten manyak olmuşum hayatım boyunca yaşadığım sayısız ihanet yüzünden, ortak noktalarımız çok diyorum, bir kere bile gelmediler. ben de ayaklarına gitmiyorum artık, sonra beni şikayet ediyorlar hocalarına falan. mahkemelik olacağız neredeyse, ısrar falan da değil he, sadece ilanı aşk yüzünden. ben de çok hevesli değilim artık, başkalarına bakacağım.

aklına geldiği anda evet böyle biri vardı dersin ve bir iki anı gelir aklına fotoğraf karesi şeklinde. sonra çorabının tekini aramaya devam edersin çekmecede.

özlemeye alıştığımız ve kavuşmaktan ümidi kestiğimiz insanlardır. insan özlemeye de alışıyor ve bir süre sonra duyarsızlaşıyor. devam edebilmenin bir yoludur bu.

akraba. anne tarafı baba tarafı fark etmiyor. akrabalarımı özlemiyorum ben. en azından artık…

biten sigaranın izmariti ne kadar işe yarıyorsa, işte geride kalan herkes o derece değerlidir.
yeni bir sigara yakmanın özlem ve zamanı belirsizliği gibi, hayatımıza giren insanı bekleme özleme ve değer biçme de o denli heyecanlıdır.
tanım: hiç kimse özlenmediği gibi hiç kimse de beklenmiyor.

yıldız tilbe

insan çok farklı olaylar yaşayınca ve çokça yaşayınca kafayı sıyırıyor benim gibi. özleme falan yok hüçbir duygu yok. savaş da gördüm günlerdir elektriksiz bir evde durdum ne bileyim.

kimlerdir hatırlamıyorum ki.

kendi değerlerini sıfır etmek için çaba sarf edip sonrasında hayatımızdan silik yiyen insanlar..

kavuştuklarımız.

yanlarında bir şişe şarap açıp onları kutlayabiliriz. şarap ile iyi giderler..

saymadım ama ortalama 78 kişi var özlediğim. bunların 47sini neden özlüyorum bilmiyorum. 16sı iyi insan oldukları içindir. 10u aileden dersek kalıyor 5 kişi. 3ü zaten belli. biri alt benliğim dersek. 1 fazla kalıyor. oha lan kendimi özlemeyi unutmuşum.