askerden politikacı olur mu sorunsalı

olmaz. asker yetiştirilme gereği robot gibidir. asla bir konu hakkında fikir yürütemez. dağda eşkıyayı öldürür de bu eşkıya niye dağa çıkıyor diye düşünmez. yaşından bağımsız kafa hep aynıdır.

kurmay olandan siyasetin kendisi de olur. harp, doğası gereği tüm uzlaşmalardan muaftır. icra edende bunu bilir, buna göre yetişir. ancak bu demek değil ki konudan bihaber. her asker olamaz, ancak iyi yetişen stratejist her duruma uyum sağlar.

ticaret yapan adamdan olabiliyorsa hayli hayli olur. kaldı ki kurmay seviyesindeki bir askerin entelektüel seviyesi de yüksek olur.

cahil cahil insanlar sırf parası var diye olabiliyorsa asker de pekala rahatlıkla olur. bugün milletvekilleri çok mu özgür karar veriyor mesela? partisinin kararının dışına ne kadar çıkabiliyor? asker ise aksine zaptedilemez bir yapıya sahiptir. kaldı ki askere öğretilecek en son şey robot olmasıdır. askere öğretilen şey aksine ülkeye bağlılıktır. ikisini birbirine karıştırmamak lazım.

lozan görüşmelerinde ingiltere adına görüşmeye katılacak (şu an adını hatırlamadığım) kişiye "aman ha dikkatli ol, türkler ismet paşayı gönderiyor. bu adam siyasetçi değil, bir askerdir" diye uyarı yapılıyor.

asker iyi bir stratejisttir ayrıca. politikacı tırnağı olamaz. ha her şey döner dolaşır niyette biter. vatanına bağlı bir politikacı, hayalci bir askerden iyi de olabilir.

askerin sağcsına var solcusuda merhametlisi var gaddarıda var. ismet paşa var, sakallı nurettin paşa var.
hepsi yeşil giyiniyor diye tipe bakıp tüm üniformalı personeli aynı pabuca koymak çok salakça.

üniformalı personelin görevi yargılama yapmak değildir. yakalamaktır. adam niye yapmış bunu anlatacağı kişi asker yada polis değildir. gider hakime anlatırsın.

olmaz diyenler atatürk’ü harcadı ben diyim.

herkesten politikacı olur olmasına da.. "nasıl" olduğu önemli.. (saydırmayın bana şimdi. yanyana yazılmaları bile bir tarafa haksızlık sayılacak onurlu kimlikler var.)