ayva yemeye çalışırken ayvayı yemek

bugün başıma gelen bela. ayva yemeyi beni boğduğu için çok severim. ayvayı elime aldım, bıçakla bölmeye çalışıyorum. mübarek kesilmiyor. sen benim kaslarıma dayanabilir misin köpoğlu dedim ve bir hınçla onu ortadan ikiye ayırdım. sonra bir baktım parmağım da ikiye ayrılmış. (sadece derin bir kesik, parmak yerinde duruyor) hemen kanım kaynadı herhalde, fokur fokur kanarken gittim suya tuttum. ve ilk düşündüğüm şey kanımın renginin ne kadar güzel olduğu idi. 0 (-) bir başka yav, ışıl ışıl imanıma.*

sonuç olarak ayvayı da yiyemedim. şu an size parmağım yapıştırılmış şekilde yazarken ben çok uzaklarda olacağım. çünkü aklım hâlâ yiyemediğim o ayvada kaldı.