5 yaşındaki kızım. binadan çıkıp bahçe kapısına yönelen insanlara uzaktan nereye gidiyorsunuz diye bağırıyor. bu biraz büyüyünce camdan binaya girenleri de inceler.
uykumuzu almış olmak. insan tavuk gibi saat on olunca uyursa sabah kalkmasın da ne yapsın. hani yaşlanınca uykuya ihtiyacımız azalıyordu? kim sıktı bu yalanı.
tanrı belli belirsiz bir hüzünle, "eh, biliyorum," dedi. "işte cennetin en sakıncalı yanı budur: burada artık umut yoktur. neyse ki -gülümsedi- burada o kadar çok oyalanacak şey var ki, kimse bunun farkına varmıyor."
karakterine göre değişecek olaylar bütünüdür. kötü bir insan aniden bir yerde olup hırsızlık yapmaya çalışabilir. bir sapık gizlice sizi izleyebilir. biri sadece bir odadan bir odaya gitmek gibi küçük işlerde kullanabilir. biri dünyayı gezer. aslında herkes normalken tek bir insanda bu özelliğin olması baya tehlikeli olurdu. ortaya çıktığı an güvenliğin yok.
ben şu an ılık ve ıssız bir ormanda piknik yapmak için ışınlanmayı isterdim. yanıma da marketten soğuk bir gazoz ve kitabımı da aldım mı tamam, yeterli. dünyaları istemiyoruz canım.
zor, zor. 2 kilo vermiştim ve birkaç gün 3 5 paket cips yedim diye onu geri almışım. tartıda elliyi görmemle büyük bir çöküntü yaşadım. her şey çok kısa olduğumuz için. şimdi bir ay aç kalacağız mecbur.
kilo alınca boyun daha kısa gözüktüğünü biliyor muydunuz? 55 kilo olunca şöyle oluyorum. o yüzden acilen dikkat ediyoruz, acilen!
şu an bir moda var gençler arasında. birbirinden gören alıyor. kalıcı bir tüketim alışkanlığı olacağını zannetmiyorum. yarın götümüze takacağız ama yine de ses gelecek teknolojisiyle bir kulaklık çıksa o da satış rekorları kırabilir. biz bu tüketici davranışlarını iyi biliriz. beeeeen ekonomistim. yanılmam. *
normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz.
Daha detaylı bilgi için çerez ve
gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.
online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.