emine pir zola yazar profili

ayyy sümüklerim. mutluluktan ağlamak çok başka bir şey. kızımın öğretmeni aradı ve bir konu hakkında bilgi verdi. sonra konuştuk ve okula gitmemeye karar verdim, öğretmen de tekrar kızımla konuştu. cesaret edemediği bir şeyi ben yanında olmadan yapamıyordu. öğretmen ikinci defa aradı ve gözünüz aydın emine hanım dedi. ulan, az daha kadınla konuşurken ağlayacaktım. şimdi rahat rahat ağlıyorum.

anne olmadan önce biri böyle sebepler yüzünden ağlasa ona 3 ay götümle gülerdim. şimdi sümüklerimi çekiyorum. zor.

avrupa böyle yaşıyor zaten. ulan en çok ucuza yaşamayı biz hak ediyoruz. her musibet bizim ülkemizde. en çok benim hakkım kardeşim kaliteyi ucuza istemek. nerede bu yargı, nerede bu yasama, nerede bu yürütme? ay pardon. hepsi bir adamda toplandığı için çöplere çok para veriyormuşuz zaten.

sevgili olmayarak ancak bazı yaşanacak şeylerin önüne geçmiş olursunuz. lakin kalbe söz geçer mi? geçmezzz. * insan sevdiği halde sevgili değilse daha kötü. yaşayamadığı şeylerin pişmanlığıyla devam eder hayatına. sürekli şöyle olabilir miydi, acaba böyle mi olurdu diye bitmemiş bir sızı kalır. en azından sevgili olup ne olacağını görmek daha hayırlıdır.

siz yine de benim gibi çirkef bir karıyı dinlemeyin. nasıl biliyorsanız öyle yapın be.

tamam.

aksine hepsi çok güzel, çok becerikli kadınlar. kimsenin kimseye rekabet etmesine gerek yok. benden daha güzel kadınlara bile bakınca seviniyorum. hepiniz de çok güzelsiniz kızlar maşallah. ay sinirlendim. erkekler eşeğin sol t******* yesin.

kör müsün boyama yapmaktan ne hale geldim demiş.

çok eğlenceli bir insanım. dün gece ya da ondan önceki gece (aman ne fark eder) ağlarken sırt üstü dümdüz durur ve hiç hareket etmezsem gözyaşının kulak memesine kadar akıp oradan yastığa damladığını tespit ettim. ayrıca gıdıklıyor da namussuz. sonra kikirdeyip ve buna güldüğüm için ne kadar salak olduğumu düşünüp daha çok ağladım.

benden olsa olsa pıtrak olur. bildin?

pıtırcık, kıtırcık ve çıtırcık olmak artık bize çok uzak terimler.

geçen gün yürüyoruz kızımla. kuyumcu dükkanları kum gibi insan dolu. allah allah diyorum buralar hep boş olurdu. niye bu kadar kalabalık acaba diye kendi kendime ufak sorgulamalara giriştim. fukara ne bilsin? meğer gram düştü diye herkes kuyumcuya koşmuş. yazıklar olsun. hani hep beraber bu yolda yürümüyor muyduk? hepiniz yoldaşlığımıza ihanet ettiniz.

bugün bir gram* alacak kadar zenginim. evet. lakin ben dersimi aldım. yıllar önce en yüksekten döviz alıp bir gecede 11 liraya düşünce fasfakir kalmış bir insanım. ben 6 bin liradan bile gram alsam ertesi gün gram bin lira olur. üstelik bir yıl fiyatı da artmaz. olmaz demeyin, sakın büyük konuşmayın. gusülsüz emine söz konusu ise her şey her an olabilir. ben en iyisi ganj nehrine gidip vaftiz falan olayım. bu böyle olmayacak.

this is a bencil.
i am a bencil.

bugün yapmama ramak kalan şey. çocuk okuldayken kendime bir kahve yapayım ve içeyim dedim. aşık olduğum için kahve pişerken tabii ki kocamı düşünüyordum. ama yanlış anlaşılmasın, romantik anlamda değil. geçmişten günümüze çeşitli işkence yöntemlerini nasıl yaparım da üzerinde uygularım düşünceleri. neyse, efendim. zevkten kendimizden geçmişken kahve pişti. aldık fincana koyduk. içeri geçtim, içtim. fal bile baktı gemini. * fincanı tekrar mutfağa götürdüğümde bir de ne göreyim?!?! ocak açık.

ev yanmadı ama bu da yangın sayılır. biz yine de evi dışarıdan izledik.

kişinin yardımlı ölme talebi.

bugün ispanya'da 25 yaşında huzura ermiş bir kadın haberi okudum. 13 yaşında yurda verilmiş, hayatı zorluklarla geçmiş bir çocuk. 2022 yılında toplu tecavüze uğramış ve intihar etmek için atladığı beşinci kat onu öldürmemiş. daha kötüsü belden aşağısını kullanılamaz duruma getirmiş ve zor bir hayat yaşamaya başlamış. 2024 yılında ötanazi kararı onaylanmışken babası olacak adam sanki kızını çok düşünüyor gibi iptal davası açmış. 2 yıl ölmek için mücadele veren kadın bugün saat 6 gibi huzura kavuşmuş. şimdi gidip biraz ağlayacağım.

kaynak

1. emine
2. pir
3. zola
ve tüm kadın yazarlar.

kızımın kankasının en sevdiği şey. annesinin telefonundan mesaj atıyor. emine teyzecim size gelebilir miyim? genelde kısa sürüyor hemen geldiği için. lakin geçen gün kızım eve geldi ve ardından beş yüz sesli mesaj. hepsi de 2 3 saniye uzunluğunda. birbirlerine trip atıyorlar. biri diyor gel benden özür dile, biri diyor yemeğini ye bize gel. çok komik ve çok tatlılar.

ben hiç sevmem. evet.

hazır dibe vurmuşsunuz, sakinn. biraz dinlen, ayaklarını uzat. dipte olmanın keyfini çıkar. bir de sakın bir deliden tavsiye almayın.

bir kolu kırılmış olsa da yaşamaya devam eden "oy başıma gelenler" bugün itibariyle un ufak olmuştur. sakar emine'nin dağ deviren cüssesi ile kendini yerde bulan maktulün bedeni bunun bir kasıt ile mi yoksa kazayla mı olduğu konusunda incelemeler için masaya yatırılmıştır. şüpheli e.p.z. bir daha cips yemek nasip olmasın ki elim bir anda çarpıvermiş gibi akıl dışı açıklamalar yapsa da şahsın sorgulamaları devam ediyor. rahmetlinin sevenlerine başsağlığı diler, bu zor günlerde metin ve çetin olmalarını tavsiye ederiz.

az önce aynada kendimle hasbihal ederken bön bön dişlerime baktım. allah allah dişlerim neden bu kadar temiz gözüküyor, yoksa kendi kendini temizleme gibi bir özellik mi geldi evrimsel olarak aniden diye düşünürken 3 saat önce dişlerimi fırçalamış olduğumu hatırladım. kafamın içinde beyin yerine ne var acaba, yaşamam yoksa bir mucize mi? bilim insanları hemen bu konuyu araştırsın. derhal!

bu kitabın yazarının 35 yaşında zatürreden öldüğünü biliyor muydunuz? yaa öyle işte. bir şeyi kırk kere demeyeceksin. * bilmeyenler için çok edebi bir eser değil ama zor zamanlar geçirenler okursa belki iyi gelebilir. yazar kendi terapi süreciyle ilgili şeyler anlatmış. ben okumadım. çünkü yazıyorum.
(bkz: ölmek istiyorum ama cips de yemek istiyorum)
inşallah yediğimiz cips olur tabii. afiyet olsun.