baba kız çarşıya gitmek ve kızın çok masraflı olması

babanın kızını çalıştırmaya başlamasıyla sonuçlanır, "kendi paranı kendin kazan ki, paranın kıymetini bilesin kızım", diye de ekler.

çalışmaya başladığımdan beri babam çok masraflı olmaya başladı. elektronik eşyalar, masa sandalye takımı, ıvır zıvır evin tüm gereçleri, nakit para, araba, ödemeler sağ olsun babam kitliyor. bizde durum tam tersi yani.

keşke kızım olsaydı bütün servetimi harcardım

canımı istese 1 saniye bile düşünmeden vereceğim insan o ya.
benim kızım büyüyünce canı ne isterse* alabilir.
(ayakkabı ve çantalar buna dahil değildir, onda sınır yok)*

ben niye yıllardır köpek gibi çalışıp, kendime tıkır tıkır işleyen bir düzen kurdum?
kendim ve onun için.

zaten masrafın altına girmeyecek olan da erkek evlat yapsın, bahçede beslesin (evde bakılmaz o) büyüyünce de sanayiye çırak versin.

bi kız doğuracak kızlar fast dm arkadaşlar.

babamın tüm borcumu ödediği gün gördüğüm başlık..
bir kez olsun ‘sen bu parayı nereye harcadın’ diye sormayan koca yürekli babam.

kızım 9 yaşına geldi. ne zaman beraber dışarıya çıksak ve daady ye başlayan bir cümle kursa kendimi 100 aud içeride buluyorum. annesi olacak insan evladı benden çok kazanmasına rağmen benden az mı harcıyor yoksa kız babası olmak bunu mu gerektirir hala tam anlayamadım*.

bu mesela, gözlemlediğim bir şey..

bir arkadaşımın kızı var, yukarıda babasına çok masraf yapan arkadaşın yaşlarında..
iş yerine geliyor.. yok orada yemem, yok bunu yapmam, bitmeyen s.kko kurslar (bir gün ispanyolca'ya gider, bir gün pilatese), iş güç yok, kart zaten baba bank'tan.. parasında değilim de, bu nedir allah aşkına..

ben mesela yeni model genç kadınların işlerine gelince "ben özgür bir kadınım", yeri gelince "ben küçüküm" (ayyyy ne sevimlisin bebek gibi konuşunca) salaklıklarına zaten gıcığım da, merak ettiğim bir şey var: hangi erkek babasına bunun yüzde biri kadar naz yapabiliyor ve kızlara bu kadar alttan alınmasının nedeni ne? yani bu aşırı hayranlık, aşırı idarenin mantığı ne?

her insan ufak tefek parasını kazanır, kendi ayaklarının üzerinde durur, hatta kendi hayatını idame ettirecek kadar ev işi bilir ve bunun adı hayata karışmaktır. doğru düzgün hiç bir vasfı olmayan bir bireyi prenses ilan et, bir yumurta kıramamasıyla övün, ondan sonra aynı kız hayata karıştığında işte, evlilikte de aynı muıameleyi beklesin.. ama milletin işi gücü yok, sırtında seni taşıyacak, değil mi?

bayılıyorum kızlarının her istediğini yapan babalara. geçen mağazaya böyle bir baba kız geldi. kız bıcır bıcır babacım şunu alalım bunu alalım diye diye koca bir sepet doldurdu. adam yüzünden o şefkatli ifadesi eksilmeden hepsini ödedi. bir kere bile laf sokmadı feda olsun kızıma dedi. içim eridi be sözlük. benimki de bana borç kitliyor.

aynı şeyi oğluna yapar mı? yapmaz.. doğru düzgün iltifat bile etmez..