sadece zemin katta oturan yazarların beğeneceği muhtemel olan tanımdır. *
sadece yazarları değil tüm yurdu birbirine düşürür bu mesele...

önemli bilgi: yönetim planına, "zemin katta oturan kiracı yahut daire sahiplerinin asansörü kullanmadıkları, asansörden faydalanmadıkları ve bu sebepten ötürü asansör harcamalarından muaf tutulacakları." maddesi eklenir ve bu madde çok çok anlayışlı yurdum insanı, sevgili apartman sakinleri tarafından onanırsa, söz konusu ücretten muaf tutulurlar. tutulurlar mı ? hemen bakalım:

aaaa ama dur kardeşim! ne diyorsun? yasaya göre ortak masraflar tüm apartman sakinleri tarafından ortaklaşa ödenmeli!

he, he. kadın kullanmıyor yahu, neden ödesin?
her yasamız düzgün değil mi? kaldı ki bu düzgün olsun.

linç olmamak dileği ile
sevgiler, yönetici

uçakların veya planörlerin süzülüş mesafesi, ağırlıkla alakalı değildir. kanat tasarımlarıyla alakalıdır. ağırlık sadece süzülme sırasındaki sürati arttırır. hatta bu yüzden bazı gösteri planörlerinin kanatlarına su doldururlar.

hundertwasser house viyana

mutlu şair görmedim. haliyle bizi bunaltan,çıkmazdaymış gibi düşündüren, acı çektiren,hayattan aldığımız hazzi azaltan ne varsa aslında bir nimet olduğunun örneğini şiirden görüyoruz.

mutluyken niye şiir yazayım ki anı yaşarım.

ne zaman derde kedere bürünsem şiire dönerim. meret de nankör değil gel başla der gibi. terapimi yapar çıkarım. o orda durur. derdim de orda durur. haliyle şiiri önemserim. kıymetlidir. vazgeçilmezdir.

o kadar çok başarısızlığım var ki; bir kez olsun başarı nedir diye düşünmemişim. sanırım bu da benim başarım.

gerçi böyle diyebilmek için başarı diye niteleyebileceğim birçok şeye vefasızlık etmiş oldum fakat artı ile eksinin toplamı eksidir, değil mi? neyse efendim, melankolikliğin zamanı değil. *

sözlük manasıyla başarı çeşit çeşit karşılığa sahip. işbu kelime günlük hayatımızda da hayli yer etmiş durumda. sınav gireceklere mesela derler; başaracaksın, yapacaksın falan diye yahut espriyle karışık "haydi aslanım, başaracaksın!" deriz. peki, başarının ölçütü nedir? başarılı olduğumuzu, başardığımızı neye göre anlıyoruz?

öncelikle bu sorulara bir yanıtımız olmalı. başarılıyım ancak başarılı olmanın bir ölçütü var diyelim, bu ölçütü karşılıyor muyum ki kendimi başarılı sayıyorum? aynı şey başarısızlık için de geçerlidir. evet, paragrafıma başlarken "başarısızım" dedim. ben de "ölçüt nedir?" diye düşünmedim. benim başarısız saydığım şey aslında bir başkası için başarı olabilir.

dediğim gibi; başarının ölçütü var mıdır? varsa nedir? demeden başarı nedir?" dersek eksik irdelemiş oluruz. en azından kanaatim bu yönde.

"nereye uçar turnalar, nereye gider gökyüzü?
alıp kanatlarına umutlarını geçmişin."

hüsnü arkan

içinde bulunduğum ve gurur duyduğum durum. sabahları, andımızı okumak için yarış halinde olurduk. okul görevlimiz, çerçeve içinde ki andımızı, koridorda bulunan masanın üzerine bırakırdı. sabah erken kim gelirse o kapar okurdu.
varlığım türk varlığına armağan olsun.
ne mutlu türküm diyene.

yine yollar…

cumhuriyet tarihinde önemli bir figürdür. hakkı yenmiş midir? evet. bugüne kadar kemalist hocaların karabekir'i gömüşüne, anti-kemalist hocaların da karabekir'i ilahlaştırdığına şahit oldum. başarıları yadsınamaz gerçektir fakat hatıratını okursanız, atatürk'ü milli mücadeleyi başlatmaya, kazım karabekir ikna etmiştir. bu konu çokça tartışılır. (kendini övmek için abarttığını düşünüyorum)hatırat lardan nefret ediyorum, kendi eserlerini kaleme alan hatırat yazarları bir çok konuyu çarpıtır. kazım karabekir'in abartılarını bir kenara koyarsak yine inkar edilmeyecek bir gerçek, yazılarının ve çalışmalarının yakılıp, yok edildiğidir.

dedim ya...
eylül'dü,
savruluşu bundandı kimsesizliğimizin. *

“akıl evvel nakil müevveldir” diye çok sevdiğim bir söz var. aslında bu sözü iki farklı yere de çekebiliyoruz fakat benim bahsetmek istediğim; aklın, insanın sahip olduğu en büyük değerlerden birisi olmasıdır. eğer aklı devreden çıkarırsanız hem asıl olan ortadan kalkar hem nakil farklılaşıp versiyonları türer. bu yüzden nakledileni direkt almaktan ziyada akıl süzgecinden geçirmek gereklidir ki bu da oldukça zor görünmektedir. romantik insanlarız, haliyle duygularımızı kullanıyoruz düşünmek için.

august rodin’in düşünen adam heykelini birçoğumuz biliyoruz. ülkemizde bakırköy ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde bulunanı, evet. o heykel, birçok kişi tarafından parça parça yapılmış olsa da heykelin bitiminden sonra başhekimin heykel hakkında söyledikleri kayda değerdir ve aynen şunları söyler: “hastane dışındakilerin durumu içeridekilerden daha kötü, bu heykel onların durumu ne olacak diye düşünüyor.” der.

kadim toplumlar şeytanı; kötülüğün kişilik kazanmış hali, zihni bulandıran ve aklı karıştıran olarak tanımladıkları için akla önem veren yoktu. şeytana has bir yetiymiş gibi bakılıyordu aklı kullanmak. “şeytan hepimizden akıllı” gibi sözler de hem o dönemlerde hem de şu anda bile düşünmenin aleyhine kullanılır.

konuyu daha da dallandırıp budaklandırmadan kısaca; düşünmekten daha insani bir eylem olmadığını, bunu şeytanlaştırmanın da akıl kârı olmadığı söyleyerek kapatalım bu bahsi de.

tanım: aklı geri, nakli ön planda tutan insanların olması sebebiyle.

ikinci kez yazıyorum şayet ki bu kurallara aykırı ise öncelikle moderatörlerden özür dilerim.

bilimsel konuları geride bırakıp bence daddy'yi bi terletin, zor sorular sorun, misal daddy'nin en sıkıntılı anında uydurduğu bir yalan, birinin nickaltına yazmak istediği ama yazamadığı şeyler falan. cevaplarken terlesin bu adam oosdfmdsklmfdsl

şakirtlerin duyunca tüylerini diken diken eden ideoloji,

atatürk ideolojisini ziya gökalp in türkçülüğün esasları temelinde kurmuştur.

bütün türkçüler atsizci değil.

2015 yapımı, gizemli amerikan filmi solace'nin yönetmenliğini afonso poyart yapmış.
oyunculuklarını ise ;'' entellektüel, kayıtsız deha '' rollerin adamı antony hopkins de dahil olmak üzere; colin farrell, jeffrey dean morgan gibi bir çok usta oyuncu paylaşmış.
filmin türkçe ismini bulamadım enteresandır. vizyona hangi isimle çıkmış acep? neyse konumuza dönelim.
filmle ilgili ilginç bir bilgi verelim; aslında seven'in devam filmi olarak hazırlanmış, ancak sonrasında ayrı bir film olarak çekilmeye karar verilmiş.


bundan sonrasını spoi takıntısı olanlar rica ederim okumasın.

genellikle beni geceleri uyutmayan fobilerdir. bunların başında da ahh... şey.... hacı yağı üretiminin sonsuza kadar durdurulması gelir! hacı yağı sürmeyen erkeklerin olduğu bir dünya düşünemiyorum maalesef.

yapamadığımız yayının en güzel telafisi cenk'in arka bahçesi'nin radyo yayını olurdu ve oluyor da.
yılın son demlerinde hasta hasta yatıyor olsam da arka bahçelerin efendisi cenk'in yeniden aramıza döneceği bilgisi çogzel geldi. bu sefer daimi olur, her hafta aramızda görürüz umarım *.
dinlemedeyiz cenk, gönder gelsin!

hunili olmak. burada çok varlar. onlara oynayın. bir kulüpleri var bunların oraya katılın. yapılan ritüelleri anlatıyorum.
ekiple toplaşıp el ele tutuşup daire çiziyoruz önce. halay çeker gibi bir ileri bir geri. al satarım bal satarım tarzı. yazık be ustası ölmüş o orada halay çekiyor. hafta da bir delirme seanslarımız oluyor. burada içtenlik önemli. bakın şimdi bütün hunililer beğenecek bu tanımı. siz akıllılar ne anlarsınız be. bu arada başlık neydi çok yazınca sonlara doğru unutuyorum. umarım uygun tanım olmuştur ve çok delirmemişimdir. aklım bana mukayyet ol yoksa ben mi sana olacaktım?

ailenizden birinin veya kendinizin ciddi bir hastalık şüphesiyle karşılaştığı andır. saatler geçmez, doktorun iki dudağından çıkacak sözler beklenir çaresizce.

kitap okuyacak fırsatının olmadığını düşünememiştir ya da kitap okumayan kişinin kendi tercihidir bu. kimseyi alakadar etmez. "iki kızla kitap kültür üzerinden mesajlaşayım" diyen tipler daha bir samimiyetsiz geldi nedense bana!!!