felç geçirene kadar düşünmekte yetenekliyjm

namus nutukları atıp kınamıyorum. kimse kimsenin hayatını, şartlarını bilemez ama bir insanın kendine ve çocuğuna yapacağı bir kötülük bence. evli olanların bile on kere düşünmesi gerekir bu zamanda bir çocuk dünyaya getirirken bir de evli olmadan zor kere zor. bir çocuğun anne kadar babaya da ihtiyacı var, güzel bir yuvaya ihtiyacı var. o çocuğun daha doğar doğmaz üstüne bir yük yüklemek bu. o çocuk büyüyecek ve bazı cevaplar isteyecek. bu sadece doğuran kişiyi ilgilendirmiyor. dünyaya gelen çocuğu da ilgilendiriyor. o çocuk okula gidecek, arkadaşları olacak, ergenlik yaşına gelecek. yani yaşayacağı sıkıntılar herkesin malumu. bunları göğüslemek de beylik laflar etmek kadar kolay değil malesef

düştükçe kalkacaksın ama her kalktığında etrafında daha da az insan olacak.

günaydın sözlük. uyanır uyanmaz sözlüğe girdiğim için * ilk günaydınlarımdan biri buraya olsun istedim. gerçekten çok güzel ve tatlı insanlar var burda, her geçen gün daha fazla anlıyorum bunu. o yüzden hepinize mutlu bi günaydınnnn*.

çok güzel bir candan erçetin şarkısı.

sesinin bozulacağı korkusuyla ön dişlerini düzelttirmemiş şarkıcı.. tabi şarkıcı olarak nitelendirmek biraz hafif kaçar bu insan için..

ben okuduğum tanımı beğenirsem ne admin ne moderatör ne de yazar olsun farketmez, artı oyumu, yeri gelir favorimi de veririm. ama kimin yazdığına da daha sonra bakarım, merak ediyorum yani.

sol frame akmıyor. akanlar da bence sıkıcı başlıklar. yazacak tanım bulamıyorum.

dehşet yorgun ve yoğun geçen bi günün ardından hemmen yatıp dinlenmem gerektiği halde yüzüme buzzz gibi su çarpıp dinlemeye geldiğim yayındır.
severek dinliyoruz gençler; sohbetiniz ve neşeniz boool, daiiiim olsuuuun!

şimdi hayatımda bir şeyleri kökten değiştirmem gereken yerdeyim, biliyorum. ocaktaki patates yemeğine tuz mu atayım? çantamı toplayıp bir yerlere mi kaçayım? bilmiyorum. kalbimin içinde bir yer acıyor. o kadar çok istiyorum ki değişmesini. ağlayarak uyanmayacağım bir yerde olmayı, sabahların güzel olduğu yerler var biliyorum. bilmenin faydası da yok. ağlamak da çözüm değil. bilmiyorum işte. sıkıldım, yoruldum, ağladım. geçmiyor.

klasik mitoloji dersi alırken birçok sınıf arkadaşımın apollon ile karıştırdığı ve dersi veren hocanın neredeyse 3 hafta bu karıştırmaya son vermek amacıyla sadece onu anlattığı bir titan.
hyperion ve theia'nın oğlu, güneşin tanrısı.

eos ve selene'nin kardeşidir.

biz de f-31 ile kendimizi göklere çıkarırız. amariga bizi gısganıyor

yıllar önce uzun bir şehirlerarası otobüs yolculuğu esnasında yaşadığım ve gerçek olup olmadığına hala emin olamadığım, belki de bir düş olduğunu düşündüğüm ama yine de insanlık adına mutluluk duyduğum bir jest sonunda hissettiğim duygudur.

uzun sürecek bir yolculuğa başlarken mutlaka yanıma üç kitap alırım. ne olur ne olmaz diye. birazdan anlatacağım olayın gerçekleştiği yolculuk için de böyle yapmıştım.

bir süre kitap okuyup bir süre uyuduktan ve bir süre de koltuğun arkasındaki kendine bile hayrı olmayan ekranda maskeli beşler ırak izledikten sonra artık gece olduğunda yeniden kitap okumak geldi içimden.

tepe lambasını yakıp kitabımı açtım. daha önceki deneyimlerimden aklımda kalan diğer yolcuların tepe lambasından rahatsız olabileceği idi. ama yanlış değilsem eğer bu konuda, o lambaların amacı zaten geceleri kullanılmaktır.

ben kitabıma gömülmüş büyük bir iştahla okurken otobüste herkes uyuyordu. ben, birkaç koltuk ön çaprazımda oturan genç adam, üniversiteli olduklarını düşündüğüm iki kız ve umarım ki şoför hariç.

yanan dört tepe ışığının altında kitap okuyan dört kişi hariç herkes uykuda idi. o sırada muavin birden, aniden, durup dururken yerinden fırladı. koridor kenarında ve arkalarda bir yerde oturduğum ve içeride çok az ses ve hareket olduğu için hemen hareketi algıladım. sallana sallana arkaya doğru yürüyen muavinin gözünden uyku akıyordu ama yürümeye devam etti.

benim aklıma gelen ilk şey ışıklar konusunda bizi uyaracağı oldu. daha önce bunu yaşamıştım. ama 18-19 yaşlarındaki muavin bize doğru gelmedi. merdiven boşluğu olan yere inip gözden kayboldu.

çıkan ses ve kokulardan ne yaptığını anladım ama bunun bizimle bir alakası olduğunu düşünmedim hiç.

bir süre sonra garson bir tepside dört kahve ile birlikte bize doğru geldi: önce genç adama, sonra üniversiteli kızlara, en son da bana kahve ikram etti.

- gece kitap okurken kahvesiz olmaz, hocam.

bana kurduğu cümle buydu. aslında gözlerim yorulmaya başlamıştı, uyumayı düşünmekteydim ama kahveden sonra ve bu iyilikten sonra gün ışıyana kadar okudum.

o muavin arkadaşıma kendim, benimle kitap okuyan üç insan ve o zaman okumakta olduğum kitabın yazarı fernando pessoa adını teşekkür ederim.

-ablam, napıyorsun? ahanda b*ku yedim susmaz şimdi.

sanırım 40 tl, önemli olan içerik benim için. özel basım diye şu an ona ayırabilecek bir bütçem yok. eger pahali bir kitapsa da ikinci el falan bulmaya calısiyorum. ama eğitim kitaplarından bahsetmiyorum tabii.

ingilizceden çevrildiğinde sözlük anlamı baskılamak, ezmek anlamına gelse de günlük hayatlarda kullanımı böyle değildir.
sosyal medya tabiri ile birisine karşı yazılmak, yürümek anlamı var.
tanışılan kişiye karşı elektriklenme durumudur kısaca.

ayrıca crush diye bilinen bir fetiş de var. topuklu ayakkabılar ile ezme basma içeren, seks esnasında kadının dominantlığı fantezisi.
topuklu ayakkabıya olan bağlılık ve tutkumdan mıdır bilmem ama bir ara merak salsam da çok benlik bir şey olmadığını anladım.

huzur.

prag yeni adı ile çekya
buradan

isbiking

başlık da madem orjinal kelimesi var.

ekmek teknesi
''heredot cevdet''
rolü hasan kaçan canlandırmıştı.