1 aralık 1928'de arap alfabesinden vazgeçilip latin harfleri kabul edilmiştir, çünkü arapça, türkçe kelimeleri yazmak için uygun değildi ve o dönem ne yazık ki birçok arapça sözcük halk tarafından kullanılıp türkçe kelimeler geri plana atılıyordu. türkçe kelimelerin daha sık kullanımı, okuma yazma oranının artması için yeni bir alfabe gerekliydi ve latin alfabesi türkçe'nin yapısına daha uygundu.

tabii ki yeni bir alfabeye geçilse de alışkanlıklardan kurtulmak zahmet gerektiren ve hemen gerçekleşmeyen bir durumdu. bu yüzden 1932'de türk dil kurumu kuruldu ve amacı ''türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek'' olarak kayda geçti. yani amaç, türkçeyi, farsça, arapça unsurlardan kurtarmaktı.

1930'lardaki dilde sadeleşme çabalarını daha yakından görebilmek için o yıl yayınlanan bazı gazeteleri incelemiştim ve dikkatimi çeken bazı kısımları paylaşmak istiyorum:

son posta, 27 eylül 1932 tarihli gazete'de ''türk dilinin hakir kalmasına müsaade etmeyeceğiz!'' adlı başlıkta dil inkılâbından bahsedilmekle birlikte okurlara öz türkçe maniler de paylaşılmış. ayrıca, ''on altıncı asırdayız. osmanlı padişahları ecnebi kanile bulaşa bulaşa türklükten çıkmışlardır, türkleri hakir görmeye başlamışlardır'' sözlerinin ardından ''fakat artık bu bilmiştir, saray yıkıldığı gibi saray lisanı da yıkılacaktır!'' vurgusu yapılmış. yani türk dil kurumunun da desteğiyle öz türkçeyi ortaya çıkarıp yabancı dillerin etkisini en aza indirmek için büyük bir çaba gösterileceği ve bunun gerekliliğinden, saray lisanı olan arapçanın artık kullanılmayacağından bahsedilmiş. bunun başarılacağına dair büyük bir inanç hâkimmiş o dönemlerde.

10 ağustos 1934 türkdili gazetesi'ni incelediğimde ise ''mütehassıs, tetkikat, tesviye'' gibi kökeni arapçaya dayanan kelimeler radarıma takıldı. cümlelerin asla anlaşılmayacak bir şekilde yazıldığını düşünmüyorum. dilde tam anlamıyla sadeliğe ulaşılamasa da bir anda dile yerleşmiş şeyleri kaldırmak zordur, yani dilde sadeleşme çabası görülüyor fakat tam anlamıyla başarılı olunduğunu söylemek güç.

not: gazeteleri incelerken bu siteden yararlandım. tanımım ve incelemem ise tamamen bana aittir.

mümkünse yeşil ormanlık su kenarı bir yerde uzun süre kalıp düşünmek.

seçim sonucu haritası gibi harita olmuştur.

kafa sözlük yazarlarının katılıp acayip zevk alacağı aktivite. yönetim ile kamp programını ayarlıyoruz. her şey belli olunca yoldaş gece 3'te duyurusunu yapacak. kamp yeri olarak bana yakın olduğundan fethiye kabak koyu olacak. hayırlı kamplar olsun.

breaking bad spin-off'u, bana göre bugüne kadar yapılmış en iyi dizi

yazdıkları ile farklı bir bakış açısı oluşturan, yeni yeni ısındığım sözlük yazarı arkadaş. ufak bir meseleye tepki gösterip gittiyse gittiğine değmezdi.

özdemir asaf’a hak verdiğim güzel bir durum tespitidir. benim bu konuda tavrım şöyledir; kişiye özel alanlar olmalı. kimselere dokundurtmayacak kadar güzel ve değerli. saygısı olmalı önce insanın kendisine. kendi yarasına merhemi, başka omuzlarda aramamalı. elbette kapanmamalı içine. yeni uğraşlar edinmeli, seyahatler etmeli, görmek istedigi yerlere. ama dokundurtmamalı yalnızlığına! hüznüne değil keyfine bakmalı, keyfine de ortak etmemeli kimseyi yalnızlığında.

kimseye öneri olsun diye değil, kendi tercihim olan durumdur.

sokak röportajlarının birinde "içki içti diye adam mı yakılır la" demişti biri.aynı hisleri paylaşıyorum.

(bkz: babam böyle pasta yapmayı nereden öğrendi)

yuzuklerin efendisi, hobbit, silmarillion... insani yasadigi dunyadan soğutan, orta dünya hayrani yapan yazar.

(bkz: scent of a woman)

al pacino ve gabrielle anwar'ın tango sahnesi.

aç kalmamak için çalışmaktan, kendini geliştirmeye vakit bulamamak.

dağlarda çay toplamamış, çapada çıplak yatmamış, odun yapmamış, hayvan gütmemiş, emek nedir bilmeyen insanlar tarafından hor görülmek aşağılanmak.

tanımadan sevdiğim yüreği büyük yazar.

24 yaşına gelince içeri geçip ders çalışmaya ya da bomboş youtube videosu izlemeye başlarsınız.(benim şu an duygu özaslanın yeme bozukluğu videosunu izliediğim gibi). lise dönemimde yüksek ses müzik dinlerdim ama hollywood özentiliğine lüzum yokmuş :). aile kavramına inancınız tükeniyor ve bu sırada ebeveynleriniz sizin için ayrılmadıklarını söylüyorlar. ironik.

böyle bir başlığa hiç gerek yoktu. zaten cümle alem biliyor o kişinin ben olduğunu.

deadpool haruncanın sesinden bir başka film.

doğduğumuzda başlar. önce yabancılardan korkmaya annemizin arkasına saklanmaya başlarız. çünkü tanımayız yabancıları ,bilmeyiz .sonra yeniliklerden korkarız. geleneklerimize, adetlerimize , alışkanlıklarımıza sıkı sıkı bağlanırız. kendimizi güvende hissederiz çünkü. her yeniliğin bir yıkım gerektirmesi bundandır. oysa hayat bir süreç. su gibi akmalı insan . bir nehirdeki duragan büyük bir taş olmamalı .

değerli sözlük yazarımız ice'ın kaplumbağasının adıdır. kendisi kaybolma hikayesi ile sözlükte gündem olmuş, pek çok yazar, tosbağanın akıbeti konusunda endişeye kapılmıştır. keratanın bulaşık makinesinin arkasına saklandığı ortaya çıkınca ben bile şaşırdım zira orası benim bile aklıma gelmemişti. valla mis gibi mekan bulmuş. bir ara bende kış uykusuna yatabilecek fırsatı bulursam, bir deneme yapma niyetindeyim.

tabi muazzez ile ilgili başka bir mevzu daha var; muazzez aslında muazzez değilmiş. muzoymuş. tosbağayı o kadar süre dişi diye besle büyüt, erkek çıksın. bu bir dramdır...

ben ice'ın bu işin üstesinden geleceğine inanıyorum. muzo'nun psikolojisini düzeltip vatana millete faydalı bir tosbağa haline getireceğine inancım tam.

marulun ve asma yaprağı bol olsun muzo, her daim senin yanındayız.

aynı zamanda muazzez; hürmete lâyık, izzet ve şeref sâhibi tosbağa anlamına da gelir.

finger'i tek geçerim ancak eti finger olacak.

evrendeki düzen.