aşırı dürüst bir soylunun insanlar tarafından budala olarak görülmesini, ve o "budala"nın yaşadıklarını anlatan bir kitap. kitabın başında trende geçen konuşmalar aslında zamanın rusyasında insana değil paraya ve rütbeye önem verildiğinin göstergesidir. hala da öyle gerçi. okunmasını tavsiye ederim.

bu neye inandığınıza göre değişir?
mesela benim hayatımda başıma çok kötü birsey gelecek iken ucundan,kıyısından ,köşesinden döndüğüm o kadar çok olay oldu ki.hepsi hayra döndü. halbuki o an çok kötü gibi gelmişti. yıllar geçtikçe hakkımda hayırlısı olduğuna kanaat getirdim daha doğrusu bunu gördüm.
kader kavramının ne olduğunu da mantığimiz çerçevesinde anlamaliyiz.beynimizde konumlandirmaliyiz.
ben çocuklara yapılan zulüm ,masum insanlara yapılan zulüm,hayvanlara yapılan eziyet ve bu masum varlıkların ölümü ile ilgili tanrıyı acımasız buluyorum.inanıyorum varlığına ve sorguluyorum. bazen vazgeçme eşiğine geliyorum o duruma gelmemek için bunları düşünmemeye ve kötü haberler izlememeye çalışıyorum. nitekim televizyon izlemiyorum.
birisi bana çocuk ve bebeklerin neden acı çektiği ve öldüğü ile ilgili durumu şöyle açıklamıştı :
"o çocuk ölmeseydi ileride belki çok kötü bir insan olup insanları öldürecekti. "
bana saçma geliyor.olamaz.
bu melek varlıklar eziyeti ,o anlik da olsa acı çekmeyi haketmiyorlar.
afrika 'daki çocuklar sırf orada dogduklari için ,sırf görüp de şükür edelim diye her gün ölümle pençeleşip acı çekmemeliler.
tanrı buna engel olmalı. engel olursa mantıklı beyinler tarafından daha çok sevilir.

yazıyorum mesela şimdi buraya yazmam gibi pandemiden önce yürüyüş çok sık yapardım özellikle geceleri ve spor etkinliklerini izlemeye giderdim . televizyondan basketbol izleyerek bazen rahatlıyorum.kitap okumak da bunlara dahil lakin şahsen beni artık germeye başladı çünkü:fazla farkında olmak iyi değil ve de sürekli düşünceler arasında sürüklenmek...

hiçbir şey ama hiçbir şey iki hetero erkeğin nudelaşmasını geçemez. biz jübileyi yaptık arkadaşlar zirve hala normal sözlükte. yaşanabilecek en absürt olay burada yaşandı. şaşırmıyorum.

mecburiyettir. hayatı istanbul'da olan biri için ne kadar şikayet etse de bırakması çok zor, çünkü yeni gittiği yerleşim biriminde iş hayatı, çevresi ve arkadaşları istanbul'daki gibi olmayınca far görmüş tavşan gibi kalıyorsun.

"ölülerin yanından onları görmeden geçip gitmek çok eskiden beri insanlığın alışkanlığıdır."
körlük - jose saramago

profil fotoğraflarına şu fotoğrafı koyması gereken yazarlardır. tespit kolay olsun.
ben başlıyorum.

zaten psikolojisi pertken, bir de uykusuzlukla hepten çökmüş yazardır.

erkeğin alın teri ile çalışıp kazandığının bu kadar küçümseyici bir ifadeyle dile getirilmesine hayret ediyorum. bu durumu sorun eden kadın başkalarının parasını yeme arzusunda olan, kendi ayakları üzerinde durmayı bilmeyen ya da istemeyen aciz kadındır. bunu sorun ediyorsa da asla "hoşlanma" ya da "sevme" duygularının bilincinde değildir. bu dünyada her şey para mı lan? günümüz hayat şartlarına bakılırsa evet, belki öyle.. ama iki yetişkin birey birbirine destek olursa bu durumun her türlü üstesinden gelebilir.

“aslında insanı en çok acıtan şey, hayal kırıklıkları değil. yaşanması mümkünken, yaşayamadığı mutluluklardır.” dostoyevski

savcıya cesaretinden dolayı çok çok teşekkür ediyorum, inşallah gerçekten halkını seven, iyiliğini isteyen bürokratlar konuşmaktan , eleştirmekten korkmaz, çekinmez ve çoğalır .

doğu afrika ülkesi uganda'nın başkentidir.

çikolata yedikten sonra üzerine su içmek. haz veriyor.

sözlüğe ilk girdiğim gün başıma gelen baya hoş olay.
yanlış hatırlamıyorsam beğenen de yoldaş benjamin franklin idi. hatta gerçek olup olmadığını anlayamamış, uygulamayi kapatıp tekrar açmıştım. *

göz gıcıklayan formatlara geliştirilen küfürsüz (bkz: bkz) hizmeti.

sözlük kullanmayı henüz keşfeden yazarlar alınmasın, öğrenmemek ayıp *.

bir dönem chp'nin seçim şarkısında geçen sözler.
muhteşem bir seçim şarkısıydı. nerdee nerdeee nerdesin oyyy...

içi cos eden bünyelere özgü durum. aman tikkat!

seni bulmaktan önce aramak isterim
seni sevmekten önce anlamak isterim
seni bir ömür boyu bitirmek değil de
sana hep hep yeniden başlamak isterim

bu kadar güzel ve anlamlı şiirleri,bu kadar büyük anlamları bu kadar az kelimeyle anlatabilen şair.

çünkü artık kadınlar toplumun onlar hakkında ne dediğini umursamıyor. erkeklerin kendilerini; namuslu, namussuz, zor, basit, kolay, eğlenilecek, evlenilecek kategorilerinden hangisine koyduğu umurlarında değil. çünkü artık kadınların tek derdi namusunu ve hamaratlığını bir erkeğe kanıtlayıp evlenmek değil. kadınlar şimdi değil her zaman böyleydi. erkekler gibi istediklerini yapıp yargılanmamayı her daim isterlerdi. şimdi buna özgürlük adı altında yozlaşmak diyen olacaktır. ancak dedelerimiz, atalarımız her daim özgürdü, istediklerini yapıp kimseye hesap vermeme hakları vardı. şimdi kadınlar toplumu umursamayı bıraktı diye mi yozlaştık?