kendisi kırmızı çizgim yazarlar listemin üyesidir. inanılmaz tatlı, sevimli ve de saygılı bir bireydir. genç yaşının çok ötesindedir tanımları bence ayrıca. dünyada kötülüğün uğramadığı seçkin insanlardandır. ömür boyu mutlu olsundur ki olacağına eminim.*

küfür etmeden özgür olamayacağımı öğrendiğim başlık

şah şah şah, dam dam dam, ar ar ar, şahdamar , şahdamar, ajdar, ajdar , ajdaaaaağuağuaur.

aramıza yeni gelen bir yazarımız. neredeyse tüm tanımlarını okuyup, oyladım. çok tatlı birisii gibi görünüyor.* ve oldukça yetenekli. çizdiği kediye bayıldımmm. bol bol tanım yazmanızı bekliyorumm efenim. keyifli sözlükler.*

depresyonda olması muhtemeldir. hafife alınmaması gerekir, psikoloğa gitmelidir.

kendisi death note animesinde yer alan ölüm meleğinden (şinigami) biridir. görüp görebileceğiniz en umursamaz ve rahat karakterdir. öylesine umursamazdır ki, ölüm defterini sırf kendi diyarında canı sıkıldığından macera olsun diye dünyaya düşürmüştür ve sadece o deftere dokunan kişiler tarafından görülebilir. yani iyi bir çocuk olursanız şirinleri görseniz de o deftere dokunmadan ryuko'yu göremezsiniz*.

tam bir elma delisidir. elma yiyemediği zamanlarda değişik şekillere girer (amuda kalkmak, kendi etrafında dönmek vb.) buradaki elma, adem ile havva'nın uğruna cennetten kovulmasına sebep olan meyveyi temsil etmektedir. yani en azından ben böyle düşünüyorum.

ilginç ve bir bakıma çirkin görüntüsüne rağmen birçok izleyicinin gönlünde taht kurmuş karakterdir. aslında başta gayet karizmatik olarak tasarlansa da sonrasında defteri bulan karakter yagami light'tan daha fazla dikkatleri üzerine toplayacağı düşünüldüğü için böyle tatlı bir tasarıma dönüşmüştür.


death note izleyeceklerin dikkatine: ryuk'un 'raito' demesine ve umursamaz yaramaz hallerine vurulabilirsiniz, ve eğer bir gün kendisiyle karşılaşırsanız sakın elma vermeyi ihmal etmeyin, benden söylemesi.

kadınların oturuşu kalkışı kıyafeti konuşması yiyişi yemeyişi...
ulan kadınlar kadar taş düşsün kafanıza.
möge ablanın da dediği gibi ben seni doğurabiliyorum lan bu neyin egosu.

(bu kitleye kadınlarla uğraşan hemcinsleri de dahil)

çeşme papatyaları

yönetmenliğini galder gaztelu-urrutia'nın yaptığı ispanyol gerilim-korku karışımı 2019 yapımı bir filmdir. olaylar; her katında iki kişinin bulunduğu ve çok katlı bir hapishanede yaşanmaktadır. mahkumlar çoğunlukla kendi istekleri doğrultusunda burada kalmak isteyenlerden oluşmaktadır. gelen mahkumlara sevdikleri yemekler sorularak menüye eklenir, yanlarında en sevdikleri bir eşyayı getirmelerine de izin verilir. bu hapishanede bir ay içinde rastgale bir şekilde hem mahkumlar hem de katlar değişmektedir. katların ortasında boşluk olup bu boşluktan günde bir kez yemekler gelir, ama yemekler en üst kattan başlayarak aşağıya doğru iner. tahmin edeceğimiz gibi üst kattakiler istedikleri kadar yemeklerden yiyebiliyorken, aşağıya doğru "arta kalan" yemekler inmektedir. herkes kendine kadar yese bir sorun olmayacaktır fakat insanoğlu bunu düşünebilmekte midir??
....
başrol oyuncumuz goreng (iván massagué), sigarayı bırakmak ve buradan çıkınca sahip olacağı "diploma"nın hevesiyle başvurur ve sistemin nasıl çalıştığı hakkında en ufak fikri yoktur. "aldırma gönül aldırma" moduyla girdiği bu hapishaneden yata yata çıkamayacağını da acı bir şekilde anlayacaktır. oyuncumuz yanına; cervates’in donkişot romanını almıştır. şu garipsediğimiz, ıssız bir adaya düştüğümüzde yanımıza alacağımız şeylere, artık daha ciddi bakmam gerektiğini düşünmekteyim bu filmi izledikten sonra. başrolümüz, ilk uyandığı gün, oda arkadaşından ve sonraki günler kendi de yaşayarak sistemin nasıl çalıştığını öğrenmeye başlar. platformda zaman geçirdikçe ufaktan yusuf yusuflarla bezenmiş “ben olmuşum donkişot” modunda hissettim kendisini.

beyin yakan filmlerden birisidir zannımca. haksızlıklar ya da sınıf ayrımı konusu işlendiği iletilse de herkesin farklı yorumlaar çıkaracağı bir film. filmle ilgili yorumları hem filmi izlemeden önce, hem de izledikten sonra tekrar okudum. öneririm. henüz ikinci kez izleme cesaretinde bulunamadığım filmdir.

çok üzgünüm. ama böyle.

siz ne yaşıyorsunuz kafanızın içinde merak ediyorum.
there is no bardak neo!

sokakların herkesi kucaklaması ve kucakladığı herkesi yansıtması adına bir sanatın en çok ait olduğu yerdir aslında.
eserlerini çok sevdiğim k.p. brehmer adındaki bir ressam, sanatçının "kendi çağının titiz bir gözlemcisi" olması gerektiğini vurgulamıştır hep. bu yüzden yaşadığımız coğrafyada sokak sanatını yaşatan isimlerin başında izinsiz ve canavar mahlaslı iki sanatçı geliyor. yaptıkları çalışmalar öylesine değerli ki, böylesine politik bir ülkede apolitik yaşamanın mümkün olmamasından ötürü toplumu sahip olunan düzeni sorgulamaya itebilmeleri için kullanabilecekleri en güzel silahtır sanat.

2003 yapımlı noviembre adlı filmde de denildiği gibi: "dünyayı değiştirmek istemiştik ama perişanca yenildik, şimdiyse değişmemek için ben dünyaya direniyorum."





diğer çalışmalarına göz atmak için: buradan

nesimi çimen eseri.

edit: ayrıca bu eserin psikolojik şiddet ve travma sonrası stres bozukluğuyla çok büyük bir bağlantısı vardır. "görünmez göz ile, hiçbir izi yok."


bu nasıl bir derttir dermanı yoktur
bedenimde değil ruhumda sızı
görünmez bir yara acısı çoktur
bedenimde değil ruhumda sızı

kurşunsuz hançersiz kansız bir yara
hiçbir tabip buna bulamaz çara
keşke mansur gibi çekseler dara
bedenimde değil ruhumda sızı

doktoru lokmanı yok ilacı yok
görünmez göz ile hiçbir izi yok
saplandı sineme görünmez bir ok
bedenimde değil ruhumda sızı

didelerim nemli kan ağlar gözüm
ruhum yara aldı sızlıyor özüm
bu halimdem vakıf tek cura sazım
bedenimde değil ruhumda sızı

yeter nesimi bu feryadı yeter
biliyom yanıyon kerem'den beter
her ah eyledikçe dumanın tüter
bedenimde değil ruhumda sızı.

naber len!


edit: ilk defa kendi kedimden başka bir kedi gözüme tatlı göründü, hayret.

put gibi uyuyamayan çoğu insanın tercihi.

dünyanın en saçma müracaat sistemidir.

10 tane tanımımız yok ki kardeşim. ben bu işlemi nasıl yapacağım ? ayıptır ayıp ! kaç tane tanım girmişim çoğunu unuttum bile ben bu işi nasıl yapacağım.
rezil saçma bir sistem olmuş.

türkçe meali ölümcül, öldürücü olan ingilizce sözcük.