azmin, inancın, dayanışmanın, sabrın, başarının hüzünlü bir hikayesi.. türk sinemasının dram sayfasındaki en kaliteli yapıtlardan biri. ülkemizin en iyi filmlerinden biri. bizim kültürümüzü içeren ögeler olduğu için değil sadece, yapılan diğer filmlerle kıyaslayınca oldukça doyurucu yanları var filmin. tek bir araba üretiminin bile ne kadar zor koşullarda yapıldığını müthiş bir dille anlatan mükemmel yapıt. filmin her saniyesinin tam anlamıyla türk kültürünü yansıttığına şahit olmak mümkün. filmin ana temasının belirli anlarda duygusal sahnelerle harmanlanması, azim ve hırs, beklentiler, yapılan fedakarlıklar..

bana kalırsa bunun gibi daha birçok film çıkarılabilir gerçeklere sadık kalarak yeni gençlerin yakın geçmişteki büyüklerini tanıması açısından çok güzel bir örnek. dayandığı öykü açısından son derece güçlü bir film. yönetmeninin de bir söyleşide belirttiği gibi tüm ekip inanarak ve filmi benimseyerek oynamış. oyuncu seçimi ve oyunculuklar mükemmel. dönemin atmosferi çok iyi yansıtılmış. özellikle mühendislik eğitimi almış veya imalatın güçlüklerini bilen kişilerin keyifle izleyebilecekleri bir film çıkmış ortaya. çok kaliteli bir yapım, müzikleri, doğal insanları, sıkmayan senaryosu, orjinal dekorlar.. ve tarihsel bir olay olması daha bir çekici kılıyor filmi. türkiye'de hiçbir başarı cezasız kalmaz sözünü hakkıyla ispatlayan, insanı hem milli duygularla kabartan hem de bu duyguları çok ciddi bir şekilde eleştiren ve bazı ön yargıların tamamen yok olması için acaba çok mu geç kalındı diye düşündüren, muhteşem bir oyuncu kadrosuyla da tüm bunların hakkını başarıyla veren bir film. bu tür filmlerin çekilmesi için konu örneklendirmek gerekirse başta "köy enstitüleri"ni konu alan bir film çok büyük ses getirecektir, bunun yanında filmde de adı geçtiği gibi teyyare fabrikası ve atatürk filmlerine en güzel örnek olarak atatürk zamanı kurulan fabrikalar, demir yolları, eğitim kurumları sinemaya dökülebilir. inşallah diyelim beklemeye geçelim.. her türkün ve özellikle her türk gencinin, mutlaka izlemesi gerektiği, üzerine düşünmesi gerektiği bir yapıt.

on iki yaşındaki bir kızın, öleceğini bilerek, bin turnayı tamamlarsa ölümden kurtulacağını umut ederek, gece gündüz kağıttan kuşlar yapması geliyor gözümün önüne..

644. bitişi ve 645. başlayamamak ve çekip gitmek..

''ölmek insanın canını yakar mıydı? yoksa uykuya dalmaya mı benziyordu?''

'' "sen de benim gibi kağıttan turna kuşları yapabilirsin," dedi.kuşlar bir mucize yaratabilir. ''

'' ey göklerin kutsal turnaları gelinde kanatlarınızla sarın yavrumu?.. ''

'' sadako kendisini öylesine yalnız hissediyordu ki, cesaretini toplamak için daha da fazla turna katladı.

on bir... umarım iyileşirim.
on iki... umarım iyileşirim. ''