haksız bir eleştiriye maruz kalmış nesildir. geçenlerde bir yazıda, yakın zamanda bulunan bir çin tabletinde, gelecek nesilden umutsuzuz şeklinde bir yazının bulunduğunu okumuştum. her kuşak kendinden bir öncekini beğenmemekte, bir sonrakini de anlamamakta kanaatimce. eğer benzer özelliklerimiz olsaydı zaten farklı kuşaklar olarak nitelendirilmeyecektik.
eksikleri olduğu su götürmez bir gerçek ama unutmayın beyin gelişimi 20 yaşına dek devam eder ve bu sancılı bir süreçtir. hala arayış içinde olan bireyleri yaftalamadan önce bir beklemek ve olmalarına izin vermek gerek diye düşünüyorum. beğenmediğimiz noktalarda da yol göstermeli, örnek olmalı ve de sabretmeliyiz. beyinle ilgili yazılmış bir paragrafı da merak edeni için aşağıya alıntılıyorum.

yaş aldıkça beyin gelişimi nasıl olur?

10 yaşından sonra beyin gelişimi daha çok kimlik, benlik ve özbilinç kavramları üzerine olur. beyinde yeni oluşan bağlantılar aynı zamanda dürtü kontrolü üzerine de gelişir ve bu 20 li yaşlara kadar devam eder. bu dönemde beyin risk almayı sever. yapılan davranışlara nasıl tepkiler alabileceğini öğrenir. bir aracı hızlı sürme, yalan söyleme ya da cinsel içerikli mesajlar yazma bu dönemde fazlaca görülür. sigorta şirketlerinin genç yaştaki sürücülerden daha fazla para talep etmesi ya da hukuki süreçlerdeki 18 yaş kuralının temelleri aslında beyin gelişiminde yatmaktadır. bu noktada anne ve babalar için de önemli bir mesaj geliyor aslında. ergenlik çağında nasıl birisi olduğumuz, basitçe bir seçim ya da tavrın değil, yoğun ve kaçınılmaz bir beyin değişim döneminin sonucudur.

yeni olmayan uygulama.
önceki seçimler öncesi kapının zili çaldığında oğlumun adını vererek ziyarete geldik dediler. karşımda biri kız ikisi oğlan 3 genç. akp gençlik kollarından geliyoruz dediler. ellerinde karanfil ve karton poşetler. oğlumla görüşeceklermiş. ben de oğlumun down sendromlu olduğunu isterlerse görüşebileceklerini söyledim.
kısa bir şaşkınlığın ardından çiçek ve poşeti vererek allahın yardımlarını da dileyerek ayrıldılar.
sonuç:
adamlar yasal olmayan bir şekilde önceden seçmen listesini alıp seçmen ziyareti yapabiliyor. çalıyor ama çalışıyor. eleştiriler üzerine chp bu konuyu gündeme getirmişti.
asıl konu oğlum seçmen olarak oyunu o günden beri 2 seçimde kullandı. bunlar bu kadar insanlıktan ve bilgiden uzaklar. oğlumla yine de tanışabilirlerdi. aklı basan z kuşağına karşı şansları yok. her şeyleri takiyye ve yalan çünkü.

zihin ve bilinç gibi kavramları henüz anlayamamışken, insan aklının sarsılmaz tek otorite olarak kabul edilmesini tasvirleyen durumdur. belki de insanın en büyük problemidir, ola ki bu bataklığa saplanmışsa.

kişilerin, birbirinin vücutlarını çıplak olarak görme isteği doğrultusunda çekilen görüntüleri karşı tarafa göndermesi durumudur.

her ne kadar bizim toplumumuzda “tabu” kavramı içerisinde yer alsa da dünyanın geri kalan kültürlerinde var olan, yaşanan bir gerçektir.

ha ben yapmadım hiç (şimdiye kadar hiç bir ilişkimden çıplak fotoğrafını isteyecek kadar uzak olmadım, özlemedim) ama yapıyor diye de kimseyi ayıplayamam. haddim değil.

cinsel hayatlarını ve ilişkilerini nasıl yaşayacaklarına insanlar karar verir. bu olaydan zevk alıyor ya da mutlu oluyorlarsa “yeterince tanışık olmak, karşılıklı güven ve dürüstlük” koşulları ile ne yapacaklarını kendileri bilirler.

kendilerinden sonraki yüzlerce gruba direkt olarak etki etmiş grup. şahsımca tarihin en iyi debut albümlerinden birini yapmışlardır.(velvet underground and nico)

''how in the world were they making that sound?
velvet underground..''

dökme mozaik zeminli yurt holü. zatürrede iyi gidiyor.

üniversite yıllarında dinlediğim grup. konserleri iyidir, yılmazyıldırım sizi gitarının içine sokar neredeyse. o kadar olayın içinde hisseder, konserden çıkınca ipi kesilmiş köpek gibi şimdi nereye gidip ne yapsam diye bakınırsınız. dünyaya adapte olmanız dolmuşa binip müslüm gürses'in paramparçasıyla karşılaştığınız ana kadar sürebilir. şimdi bana komik geliyor ama, o kadar yaşanmışlığımız, birlikte finallere çalışmışlığımız var şimdi bu grup bana bildiğin çocuk işi geliyor. ya ben fena yaşlandım ya da gerçek müziği keşfettim.

kübizm'e göre, bir sanat eseri gerçek dünyanın bir temsili ve tasviri olarak değil, kendi başına bir varlık olarak da vardır.

iç mi dış mı ?
mimarlara , iç mimarlara ve adaylarına sorulan nadide soru .

yoldaş'ın an itibariyle söyleyince spoiler endişesi duyduğu yeni kafa sözlük oluşumu.
yalnız yoldaşcım sürpriz olsun dedin de, istatistikler kısmına ilgili moderatöre (dergi yöneticisi) yazmışsınız zaten. yani zaten tahmin etmiştik bu oluşumun ayak seslerini.
adını yazmıycam, merak eden baksın madem. benden çıkmış olmasın. *

pembe bir oda, pembe ve sarı saçlı bebekler, pembe kıyafetler. kız çocukları için ne kadar da ilgi çekici değil mi? fakat onlardan daha heyecanlı birileri var; anne-baba.

bir çocuk dünyaya getirdiğiniz zaman o küçük canlıyı bir nevi yaratmışcasına bir tanrılık sergiliyorsunuz; evet kimi anne babaları bu tanıma koyarsam hiç de yanlış olmaz. üzerinde her türlü hakka sahip olduğunu düşünen ebeveyn sayısı ne yazık ki azımsanmayacak boyutlarda. bir çok hareketi yaparken aslında onların direkt olarak psikolojik gelişimlerine müdahale ettiklerinden de habersizler aslında. farkında olmadan cinsiyet ayrımı o "pembe" renk ile başlamış oluyor.

istenilen her şeye koşulsuz sahip olma hakkını tanınıyor; "benim kızım bir prenses!" diyenlerce. sonucunda da böylesi bir sendroma yakalanma riskleri yüksek kız çocukları.

en temel 3 unsuru var bu sendromun:

*yetki verme
*yüksek gurur ve öz- saygı
*hayattan ve insanlardan aşırı yüksek beklentiler

hal böyle olunca da haliyle insanlarla aralarında mesafeler olan bireylerin yetişmesi, iletişim sorunları, özel hayata yansıyan olumsuzluklar, tatminsiz kişilik.

daha çok çocukla zaman geçiren anneyi burada birinci derece sorumlu tutuyorum ben. kadınların akıl almaz güzellik anlayışlarını; bir çocuğun leopar desenli kıyafetinde görmekte neyin nesidir? ya da yüksek topuklu bir çocuk ayakkabısının satışına nasıl izin verilir, keza bunu bir anne-baba nasıl alır? kadın kendisi henüz tam olarak fayda-zarar ayrımı yapamazken çocuğuna ruj sürmeyi nasıl marifet sayar? ... gibi deli sorulara gark olmuş vaziyete geliyor bir anda insan.

erkek ya da kadın ayrımının dışına çıkarak çocuğuna bir birey ve sağlam bir kişilik temeli kazandırmak her ebeveynin birincil göreviyken, ne yazık ki beğenilme güdüsü her ana böyle sirayet ediyor ve çocukların gelişimine de olumsuz katkılar kaçınılmaz oluyor.

ben de isterim.

orta çağ'da var olan bir sistemdir. iğrençtir, rezildir.

sayın yazar arkadaşımızın da dediği gibi yeni anayasada böyle bir madde olsa bile oy verecek olan milyonlarca insan vardır.

kafa sözlük yönetiminden yazarına herkesi şok eden durumdur.
iko ve yoldaş bence sözlük temasını karalara boyamalı giden yazar hatırısına herkesin sözlüğü 3 gün süresince gece modunda kullanması gerekir.

ajax kim ya?

proje yönetiyorum. ayrıca satış ve pazarlama konusunda eğitim veriyorum. ama bir arkadaş bana civciv böyle bir iş yapıyoruz acayip paralar kazanıyoruz derse işi çok sorgulamam, direkt olarak o işe başlarım. seçici biri değilim.

buradan şirket sahibi arkadaşlara selamlarımı iletiyorum. elime bir kalem verirseniz onun geceleri uçak haline geldiğini karşı tarafa inandırabilir, modern dolandırıcılık yapabilir, daha gözü açılmamış gencecik insanlara her arayan ile hemşeri olmayı öğretebilir, şirketinize çok para kazandırabilirim. ancak rahatıma çok düşkün olduğum için tam zamanlı sürekli çalışmam. proje bazlı çalışırız beraber. 2 ay çalışır 2 ay tatil yaparım.

hadi bakalım. iş tekliflerini bekliyorum. zaten sözlüklerde herkes şirket sahibi ve maaşı 20 bin değil midir? bin mi? pardon. 20k. ahaha haspamlar ya.

tanım: formatın anlam ve önemine binaen uyarlanmış atasözü.
anarşist yazarlar için de bir öneri olarak (bkz: bülbüle altın kafesi sokmuşlar bu mu formatınız demiş)

film çok başarılı fikrimce.

filmi izlerken ülkemiz siyasetçilerinin siyasi kimliklerini oluştururken yaşadığı/yaşamak zorunda kaldığı süreçlerin hemen hemen tüm aşamalarına birebir şahit olabiliyorsunuz. bu çarklardan geçip bir insanın namuslu ve dürüst kalabilmesi hakkaten zor olsa gerek.

ve siyasi alanda da kadının yerini bir kez daha acı bir şekilde gözümüze sokmuş film maalesef.

ellerine sağlık, tebrikler ercan kesal.

gerektiği yerde söyleyin arkadaşlar, insanları mutlu etmek ve onlara biraz olsun iyi hissettirmek bu kadar kolay, sadece iki kelime.

ayça özefe-seni dert etmeler

türk rock müziğinin en gözde sanatçılarından biridir. pentagram yıllarının dışında, solo projeleriyle de büyük izler bıraktı. her ne kadar saydım şarkısıyla tanınsa da, en üretken rockçılarımızdan diyebilirim. kendisini uzun yıllar daha doyasıya dinlemek isterim.