babaları ne kadar kötü olursa olsun çocuklarını seven anne

babaları ne kadar kötü, iğrenç, hain, kanı bozuk diye tabir edilebilecek, alçak, aşağılık, yalancı, karaktersiz, soysuz vb.. olursa olsun evlatlarını çok seven annedir. babaları iğrenç bir adam olsa da çocuklarında bu iğrençliğin izlerini görmeyen annedir. isterse çocukları tip olarak babalarının birer kopyası olsun.

anne olmak kutsal değil, sorumluluktur..
ve zarar veren davranışlar “iyi niyet” kisvesiyle meşrulaştırılamaz..
terk edip giden anne de var
duygu sömürüsü ile manipüle eden de

“ben senin için neler çektim.”

başlı başına suçluluk ya da vicdan duygusunu yükleyip, hayattaki tüm başarısızlığını çocuğuna mâl eden bir sürü kadına anne deniliyor..

başka bir anne grubu da kontrol manyaklığıyla kafayı bozmuş durumda..
“neredesin? kimleydin? ne konuştunuz?”
“evlenince beni unutursun zaten.”
“sen hâlâ çocuksun.”
“tabii canım, istediğini yap.. ben kimim ki?”
“ben alıştım zaten yalnız kalmaya.”

her anne iyi değildir.. koşullu seven, hatta hiç sevmeyen, istediği olmayınca tansiyonu çıkan, hayatta görmediği değerin acısını sırf doğurdu diye çocuğuna yükleyen bir sürü sözde "sevgi pıtırcığı" anne sıralayabiliriz..

hiçbir çocuk, bir ebeveynin hayatını tamir etmekle yükümlü değildir..

bunların dışında kalan sonsuz sevgisini gösteren, gerçekten çocuğuna dayanak ve yol gösterici olan, şartsız şurtsuz güzel bir birey yetiştirmek için çabalayan tüm anneler iyi ki varlar..

sayınızın artması dileklerimle..