baban senin boyun aşar

kalben benim için çok özel bir kişilik ve ses...“peri şahının kızı” bende bir masal hissi bırakıyor ama mutlu bir masal değil bu. daha çok içi kırık, yalnız ve biraz da kendine yabancı bir ruhun hikayesi gibi. şarkıyı dinlerken, güçlü görünmeye çalışan ama içten içe yorgun biri var. sanki herkesin yüklediği anlamlarla yaşamaya zorlanan, ama kendi sesini arayan bir kalp anlatılıyor...
kalben’in sesi zaten yaralı bir yerden geliyor. yaraları babadan sebepleri farklı olanlar için, bu şarkıda o yara daha da belirgin. masalsı bir isim var ama anlatılan şey çok gerçek... ait olamama, anlaşılmama ve sevilirken bile eksik kalma hissi. peri şahının kızı olmak kulağa özel geliyor ama bedeli yalnızlık... bazı insanlar tahta değil, sessizliğe doğuyor. ve en çok da sessizliğin içinde kendileriyle kalınca gerçek oluyorlar...
muazzam bir detaysın kalben...*