babanın yanında sigara içmenin ayıp sayılma nedeni

sanırım karşılıklı sigara içince bir eşitlik durumu hasıl olup doğal hiyerarşiyi bozuyor. çok saçma.

sigara kullanmıyorum ama büyük kardeşim babamın yanında kullanıyor. babam şunu der: "sigaranın ayıbı olmaz yeter ki yüz kızartıcı (bizi utandıracak) bir şey yapma".

babadan öyle görüldüğü için ayıplanır. bizimkisi gözlerinde kamu spotu varmış gibi bakarak vicdanımla sınav vermeme sebep olur arada.

babanın siyasi duruşu önemli. kendisinin sigara içip içmediği de aynı şekilde. ayrıca sigara içen kişinin yaşı ve kendi parasını kazanıp kazanamadığı da.

ayıp demek ne kadar doğru bilmiyorum ama tercih etmemek diyelim.

saygıdandır, yersen.
babanın yanında yapılması ayıp sayılmayan bir eylem var mı zaten?
saygı, gelenek/görenek, kültür adı altında tüm hareket ve özgürlüklerimiz yıllarca kısıtlandı. babalarımızın da belki özgürlüğü kısıtlandı ve onlarla annelerimizle kurduğumuz bağı kuramadık. gerek var mıydı? yoktu. milenyum neslinden bunu çok iyi anlıyoruz. başına buyruk ve dayatılan kurallara uymayan neslin ailesiyle arası bizden daha iyi olduğu ve daha çok saygı gördükleri kesin.

ben babamın yanında ilk içkimi 45 yaşında içtim. sebep?
1. zaten senede bir veya iki kez alkol alıyorum.
2. düğün dernekteysek şoför benim.
3. bu sefer evdeydik, annemle şarap içtik.

yalnız, alışmamış vücutta da pantolon durmazmış.. ben zaten liseli kız dozunda çakırkeyif oluyorum, yani 2 kadeh şarapla..

o ara teyzemler gelince annem “ziyan olmasın” diye kalan şişeyi de apar topar bana bitirtti mi.. eşek kadar adam, itiraz edip “sonra içeriz canım” desene.. en son “neredeyim lan ben” diyecek kadar ayıldığımda elimde çay tepsisi vardı. bir de bilinçsizliğimden istifade edip it gibi çalıştırmışlar beni.