başıma gelir korkusu ile hiçbir şeyi kınamamak

sosyal medyada özellikle tıktok uygulamasında ki insanları, olayları kınamam iddia da bulunmam yorum bırakmam ithamda etmem benim ne haddime gün gelir devran döner aynı duruma düşerim tarih tekerrürden ibaret

çokta kınamamak lazım yarın öbür gün böyle çocuk falan verir mazallah yaradan sonra uğraş dur.

şahsen rahmi koç beyi kınım kınım kınıyorum.
o kadar para ile ceket cebinde karanfil taşınır mı?
kınıyorum kendisini!

kınayanları kınamak... idare eder işte.

kınamak nedir? bir şeyin çirkin, kötü, uygunsuz olduğunu söylemek demek.

peki biz bir olayı/insanı/nesneyi kınadığımızda ne yapıyoruz? arkasını önünü araştırmadan, kendimizi o kişinin yerine koymadan hüküm veriyoruz.

bazı durumlarda bu olayın aynısı başımıza geliyor ve "yaaa demek ki böyleymiş" diyoruz ve daha önce benzer durumu yaşayan başka birini yanlış yere kınadığımızı anlıyoruz.

"ne oldum değil, ne olacağım?" diyen insanlar için "kınamamak" normal bir davranıştır.

bir de şaşırmamaya çalışıyorum. şaşırdıklarım da başıma geliyor çünkü. bana tuhaf gelen bir durumla karşılaştığımda kınama duasını okuyorum artık. umarım başıma gelmez çünkü gerçekten çok büyük salaklıklar yapıyorlar ne yapayım yani. rabbim sen muhafaza eyle.

hep dikkat ederek uzak durmaya çalıştığım şeydir. yine de şansım öyle yüksek ki (!) kınamasam da başıma gelebiliyor.

başıma gelir korkusu içime düşünce oluyor bir şekilde kınamaya gerek kalmadan. yine de kınamamaya çalışıyorum, en azından daha az zararlı çıkarım.

kınama başına gelir,
sınama naaşına gelir.
tanrı kanar mı hiç sana
sanma o seni bilir.

kınamadığımızda başımıza geldiğinden, sorun olmayan sorunsaldır.
yağdır mevlam su…

ben uzun süredir böyle yapıyordum. ay öyle demeyelim, şöyle demeyeyim. mazallah amanallah...
sonra tam dilimin ucuna geliyor, kıvranıyorum kınamamak için kendimle savaş veriyorum. çok zor....
şimdi taktik buldum misal, karadenizi kınamak istiyorum. direkt karadenizi hedef göstermemek için yedi bölgeyi birden kınıyorum. aynı anda hepsiyle ilgili başıma bir şey gelme ihtimali olmadığından, kendimi güvenli bölgeye almış oluyorum.
artık her şeyi kınadığım bir dönemdeyim. içim rahat..

insanı oldukça fazla zorlayan bir korku.

bir noktadan sonra çilemse çekerim deyip yadırgadığım her şeyle herkesi yargılayacağım.
yeter da anlatmayın bana böyle şeyler.
aaa.

ne münasebet..! zenginlik ve refah içinde yaşayan insanlara sesleniyorum.
sizi kınıyorum.. hem de öyle içten kınıyorum ki,
dilerim bu kınama bir gün kaderin kulağına gider de
insanı yormayan bir refahın,
kalbi köreltmeyen bir zenginliğin
nasıl bir şey olduğunu bana da öğretir.
belki o zaman anlarım
bolluk sadece sahip olmak değilmiş,
hakkını verebilmekmiş.