başınıza gelmesini isteyeceğiniz en son şey

iç sesinizi kaybetmek.

aklıma getirip bu olayı tetiklemek istemediğim durumdur.*

sevdiğim insanlarla yollarımızın ayrılması.

buraya yazmam çünkü başıma gelir.

hatta başlık sahibi yüzünden içimden geçirdim bu bile gerçekleşmesi için yeterli oluyor.

naptın aga sen.

yanarak ölmek.

ay çekirdeği yerken içlerinden birisinin acı çıkması

soğuk havada surata top çarpması

mermi. başıma top felan gelebilir biraz utanır ve atlatırım ancak mermi işi sıkıntı.

sesimi kaybetmek, kel kalmak (saçlarımı çok çok seviyorum).

söylediğim anda başıma geleceğini bildiğimden çenemi kapalı tuttuğum şeylerdir.

cehennem.

boğularak ölmek.

kafayı sıyırmak.

akraba denen ucubelerle bir arada yaşamak.

-boşta ve dul bir kadınla karşılaşmak.
hayvan gibi üstüme geliyorlar.

nafile çabaların, olmayacağım seninle.

o her şeyi yapabilecek gözü kara yanımı kaybetmek... eğlencesi kaçıyor diğer türlü çünkü:)

yalnız kalmaktı bir zamanlar. yalnız kalmaktan kasıt, yalnız olmak, sevgilinin olmaması falan filan hikayeleri değil. en kötü zamanımda yanımda olan arkadaşlarımı, kardeşten öte bildiğim insanlar olmadan yaşamaktı. hayatımdaki herkesin sırtını döndüğü, her şeyi ama her şeyi yalnız başıma sırtlamak zorunda kaldığım dönemde yüzüme bakıp, "kardeş sen bizsiz bir şey yapmayı düşünmüyon di mi?" sorularıyla daraltan, yüzüm asık olduğunda bir kilometre öteden görüp bir saniyenin binde biri süresinde yanıma gelebilecek arkadaşlarımı, kardeşlerimi görememekti bir zamanlar başıma gelmesini isteyeceğim en kötü şey. insanın galiba çözemediği, çözemeyeceği tek durum bu. başına gelmesinden korktuğu her şeyi teker teker dibine kadar yaşama hikayesi. neyse çok uzadı. başıma gelmesini isteyeceğim en son şey yalnız kalmaktı. 11 yıl öncesine gidebilseydim, tam bugün s.kko bi okulun s.kko bi yurdunda, s.kko hocalardan kaçıp bi doğum günü pastası kestiğimiz ana giderdim.
"etrafındaki yüzleri bir daha göremeyeceksin, daha çok vakit geçir, daha çok ara, daha çok görüş. 11 yıl sonra s.kko bi şehrin s.kko bi mahallesinde, s.kko bi bilgisayar ekranına bakarak bir yazı yazacaksın, kafan biraz güzel, işlerinin pek yolunda olmadığı bir dönem olacak. kimseyle konuşmak istemediğin ama telefonundan gelen s.kko bi bildirimle pastasını üflerken bile seni yanında görmek isteyen kardeşlerinle bir daha görüşemeyecek olmanın hüznünü yaşıyor olacaksın, şu anda aklına gelmeyen ve gelmeyeceğini düşündüğün şeylerin hepsini yaşayacaksın." derdim.
yalnız kalmak istemezdim en çok, çocukluktan yeni çıktığım o dönemin beyaz sayfalarını kömür karası bir kalemle yazmak istemezdim. ya da s.kko bir telefonun hatırlattığı bir doğum gününü, tek başıma kutlamak istemezdim. iyi ki doğdun ulan. bugün 29. yaş günündü.
yalnız kalmaktı bir zamanlar, şimdilerde içinden seslendiğim.

bi seçimde daha kaybetmek.

yanlış anlaşılmak,
dinlenilmeden hakkımda hüküm verilmesi,
hakkımda niyet okuyuculuğu,
kaza kurşunu, dost ateşi,
sevgili hançeri
kalbimi kırdın sitemi.
sevdiklerimin benden önce gitmesi
başıma gelmesini en son isteyeceklerim.