ben bu alemde en çok rayiha'yı sevdim

kafamda bir tuhaflık'ın, insanı şöyle yerden yere bir çarpan kapanış cümlesi. asıl sevdiğiniz kadınla değil, görücü usulü olarak onun ablası ile de evlenseniz, sonradan sevdiğiniz kadına da kavuştursa kader, "emek unutulmaz" , "vefa en önemlisidir" anlamına gelen yıkıcı bir finaldir bu. insan en çok verilen emeği kutsar. emek bu nedenle insanlığın başından beri kutsaldır. herkesin bu alemde en çok sevdiği bir rahiya'sı olmuştur.

orhan pamuk un, kafamda bir tuhaflık kitabında geçen cümle...

şehre söylemek, duvarlara yazmak istediği şey şimdi aklına gelmişti işte. bu hem resmi, hem şahsi görüşüydü; hem kalbinin hem de dilinin niyetiydi: "ben bu alemde en çok rayiha'yı sevdim.." dedi...