bende onun kafasını yasamak istiyorum denen yazarlar

hic dusunmeden favorim emre-1974tr kardestir.
hemen belirteyim, kimseye satasmadan, kimseye cevap vermeden, efendice sadece dogru bildigini belirtmesini buyuk bir saygi ve hayranlikla izliyorum.
ayricada yasadigi kafayida hakikaten kiskaniyorum.
dogru bildigi seylerin dogrulugundan o kadar emin ki, bence bu muthis bir huzurdur.
allahta beni baska yaratmis. habire sorgulamadan, dun dogru bildigim acaba bugunde dogru mu diye sormadan vs. edemiyorum. buda yoruyor haliyle.

emre-1974 birçok şeyi kafasından sallıyor ve kafasından uydurduklarına inanıyor..

kendisi bir ilahiyatçı filan değil. alanın uzmanı da değil bu arada..

(bkz: dostlarımızla geleceğiz)
sürekli hanım hanımcık şeyler yazardım.*
bir de (bkz: sonkullanmatarihçisi) tavşanlara şans falı çektirenler gibi her sabah şapkamdan değişik günaydın mesajları çıkartırdım..

edebi yazarlardan bahsedersek eğer vallahi o taraf sıkıntı. benden daha çok bilenlerin, farkında olanların kafasını yaşarken ağır depresyona girip çıkamayabilirim. o yüzden istemem.

insanın başına ne gelirse kafası yüzünden gelmiyor mu.. hemde öyle bir meret ki derdini sadece kafanın sahibi biliyor. yani öyle uzakta dışarda başkasındayken bilemiyorsun içyüzünü gerçeği..
demem o ki, kafa bir dert sevgili romalılar, değerli kardeşlerim.. daha eldeki sahip olduğunuz mevcuttan şikayetçiyken, başkasındakinin riskini almanın anlamı var mı.? ki ne derler bilirsiniz: komşunun kafası komşuyu anca kazkafalı yapabiler.. (yok lan bu böyle değildi.. kafa diye diye kafayı mı yedik noldu.. :))

kendi kafam yeter bana