benim iki dünyam

bir sergio chejfec romanıdır.

bizler en kısa yürüyüşe bile ölümsüz bir macera yaşama hevesiyle, asla geri dönmemecesine atılmalıyız.” der doğa aşığı henry david thoreau’muz...

henry david kilometreler süren yürüyüşler yapmayı seven bir abimizdi. yalnız kalıp yürüyüşleri esnasında derin düşüncelere dalar be yazacağı şeyleri kafasında toparlardı.

werner herzog bir batıl inanç olsa da arkadaşının hastalığını öğrendiğinde kilometrelerce yürüyüp kuş ortasında arkadaşının bulunduğu ülkeye gitmişti. gariptir bu batıl inanç belki de arkadaşını kurtardı.

sevgi soysal ablamız muazzam bir kitap yazmıştı “ yürümek” diye. zihninize çok nadide fikirleri nakşetme gücüne haiz bir kitaptır “ yürümek”.

velhasılı, yürümek önemlidir. düşünmenize olanak verir. ancak yürüyerek düşünmek bazen fikirlerinizi darmadağın edebilir, daldan dala atlatabilirsiniz. arjantinli büyük yazar chejfec de bunu yapmış yazarken birbirini takip etmeyen yürüyüş ritminde yazılmış roman olmayan bir roman okuyacaksınız. ama gerçekten etkileyici bir kitap.

bu arada benim en beğendiğim yayınevlerinin başında gelen jaguar bu kitabı prospero kitapları adı altında yayınlıyor. neden bu adın verildiğini her kitabın ilk sayfasında yazan notla anlayacaksınız.