bilgiye ulaşım kolaylaştıkça cehaletin artması

21.yüzyıldayız bilgiye erişim çok ama çok kolay. eskisi gibi kütüphaneye gidip saatlerce kitaptan bakmak yok ama buna rağmen bilgiye erişimin aşırı kolaylasmasina rağmen bilgisizlik ve cehalet artıyor hatta moda oluyor.

acaba bilgiye erişme hızı ve cehalet doğru orantılı mi diye sordurtmaktadır.

insanların teknolojiyi bilgiye ulaşmak için değil popüleriteye ulaşmak için kullanmalarının bir sonucudur..
toplumsal yozlaşmalar, eğitim sisteminin çağın gereklerine ayak uyduramaması ve kötü idoller bunun başlıca sebepleridir.
bundan yüzyıl önceki kişi de cahil olabilir ama cahil olduğu için bu kadar özgüvenli olabilen bir yüzyıl daha yoktur..

(bkz: bilimsel olmayan bilgiye ulaştıkça cehaletin artması)

kulaktan dolma bilgi aktarımının ve dedikodunun çığ gibi büyümesine sebebiyet veren bir bilişim çağında yaşıyoruz. iletişim ve bilişim, şirketlerin budadığı 'bilimsel' bilgileri insanlara hızlıca ulaştırmaya hizmet ediyor ve şirketler siyaseti ideoloji bataklığı olarak veto ve protesto ediyor.

bunca bilgi kirliliği arasında bilgiye ulaşmak kolaylasmis olsa da doğru bilgiye ulaşmak çok daha çetrefilli bir hal aldı.
yine herkes işine gelen bilgiyi cebine koyup üstüne de al bak bu da kaynak diyecek gücü oldugundan cehaletini cilalayip açık oturumdaki yerini aldı .
vaziyet mi? içler acısı ..

aslında insanoğlunun tembel bir varlık olduğunu kanıtlayan durum.
bilgiye ulaşım kolaylaştıkça, bilginin kaynağının sağlamlığı da aynı oranda azalıyor. haliyle kaynağın doğruluğunu araştırmak ve karşılaştırmalar yaparak doğru bilgiye ulaşmak da insanoğlunun uğraşması gereken bir şey haline geliyor. bu durumda da insanlar genelde ilk okudukları bilgiyle yetinebiliyor ve aslı astarı olmayan bir bilgiyi kendilerince doğru olarak kabul görebiliyorlar. bilginin yalan yanlış olması da cehaleti körüklüyor. böyle bir döngü içerisinde de doğru bilinen kaynaklar da artık güven veremiyor. yavaş yavaş değil, ciddi hızlı bir şekilde bir toplum böyle cahilleşebiliyor.

bilgiye ne kadar zor ulaşırsan o kadar ulaşma isteği ile dolup taşarsın. ulaşımın kolaylaşması hep ertelememize ve cehalete yatkınlık söz konusudur.

bilgiye ulaşanların bilgi okuryazarlığı kavramından habersiz olduğuna işarettir.

bence; çağımızın en büyük probleminin, yani entelektüel kibirin temel kaynağıdır. ve bunun nörobilimden tutun da psikolojiye değin her konuda zararları olduğu aşikar. şimdi şunu sormak çok normal; bilgiye çok kolay erişimin nörobilimsel açıdan bize ne zararı dokunabilir? elbette zararları var. bilgiye kolay erişim, bilginin değerini azaltır. ayrıca beyni önemli ölçüde pasifleştirir, öğrenilen bilginin kalıcılığını zedeler. kolay erişip, öğrendiğimizi sandığımız bilgiyi sadece kelimenin tam anlamı ile "sanıyoruzdur." bir arkadaşımız, bizden öğrendiğimiz "kolay bilgiyi" anlatmamızı istese, geveleyip duracağız. çünkü biz de bilmiyoruz, sadece beyin bildiğini varsayıyor.

bilgi fazlalığı analitik düşünmeye de engel olabilir. evet, bu çok iddialı bir cümle biliyorum. ama antik çağ filozoflarına gidelim. bugün hiç kimsenin yapamayacağı yorumları, sadece doğayı gözlemleyerek yapıyorlardı. neden? bugün ortalama bir insanın sahip olduğu bilgi birikimine sahip değillerdi.

ama savunduğum şey kesinlikle öğrenmeyip tahminler yapmak değil. öğrenmek için ideal yol şudur:

1) önce tahmin ve gözlem yeteneği.
2) daha sonra kolay bilgiye ulaşıp, tahmininin ne değerde yakın olduğunu sorgulamak

örnek bir olay: merak ettiğimiz bir soru var, "eski çağlarda insanlar neden uğurlu sayılar benimsedi?"

1) tahmin aşaması: her ayın 7'sinde ektiği ekinler olgunlaştığı için, 7'yi uğurlu rakam olarak saydılar.
2) tahminin doğruluğunu tenkit etme aşaması: internetten "uğurlu sayıların kökeni?" araması yapıp, kirli bilgileri arındırarak detaylı bir araştırma ile gerçek neden belirlenir.

tahminin doğru mu, yanlış mı? yanlış ise ne derece yanlış? soruları ile bilgi sağlamlaşır.

bunlar pek tabii benim fikirlerim. belki size göre modern felsefe'nin filozofları daha berrak düşünebiliyordur. fakat bu düşünme yöntemi benim kullandığım bir yöntem ve harikalude bir yöntem. özellikle düşünce sistemindeki gelişme aşamasına şahitlik ettiğinde inanılmaz bir haz alıyorsun. ilk başta tahminlerimin doğruluğa oranı çok düşükken, şu anda çok yakın sonuçlar alıyorum. insan kendini bilimsel bir deneymişcesine incelemeli.

tabii ki. ve bu artıp devam edecek. topraktan öğrenenlerin hemen hepsi vefat etti. kitaptan öğrenip gezip görenlerin sayısı, daha da azalacak. çünkü ne gerek var? bir tuşla tüm bilgiler önümüzde.
bu, arttı.
doğruluğu mühim değil pek.
daha da artacak.

hepimiz çok bilgili olacağız. olduk zaten. sizce olmadık mı? her şey bir tıkla. bir tıkla.

bir anı diyesim var fakat halen gözlemleme fırsatı bulduğum için anı değil de daha çok güncel olay diyelim.

olay sosyal medyanın altın bileziklerinden instagram!

bilgi içerikli yayınlar yaparım örneğin; kimsenin ilgisini çekmez. ama birisi sağdan soldan kendi selfi'sini çekip gönderdiği zaman rekor beğeni alıyor. önyargı gibi görünebilir fakat ben bu gibi durumlara "erken tespit" derim. insanlar bilgi istemiyor. dedikodu istiyor, eğlence istiyor. yapacak bir şey yok!

windows 95 işletim sistemini çok severim. o kadar hata vermesine, bazen çökmesine ve çözüm olarak yeniden formatlamayı gerektirmesine rağmen windows 95 sistemi kampanyalarla bilgisayarları ofis ortamından almış evlerin bir odasına sokmuştu. ardından dalga dalga internet reklamları başlamıştı. hatta modem hediyesiyle kampanya yapan servis sağlayıcılar vardı. garip geliyor, zihninize batıyor olabilir fakat gerçekten böyleydi.

artık bilgisayarlar ofislere ve evlere sığmayacak kadar fazla. cebimizde, çantamızda taşıyoruz. içinde milyonlarca gigabyte'lık bilgi var. ioslar, androidler, huawei'ler, wifiler, mobil internet abonelikleri havalarda uçuşuyor.

etrafınızı gözlemlemenizi öneririm. otobüste, trende; yani toplumun yoğun olduğu yerlerde insanlar akıllı telefonlarında neye bakıyor bir göz atın. web browser kullanan insan neredeyse yoktur; göremezsiniz.

oyun oynayanlar ve kulaklık takıp kendilerini toplumdan izole edenleri hariç tutuyorum. onlar ama farkında ama değil; zihinlerinin prefrontal ve amigdala bölgelerini koruyan insanlardır.

ve evet ilginçtir; bilgiye ulaşım kolaylaştıkça cehalet artar. çünkü ulaşması çok kolaydır. insanlar o bilgiye ertesi gün de ulaşabilir! ertesi gün olur bir sonraki ertesi güne ertelenir. böyle böyle yıllar geçer! bir diğer nokta da internetin yine çer çöp ile dolu olması. enflasyon da önemli bir etki kabul ediyorum; fakat yine de gözlemleyin. civarınızda elektronik kitap sahibi olan kaç kişi var!?

edit tanım : mantıklı bir cümle/başlık.

bilgiyi si

bilgiyi papağan da tekrar eder. mühim olan onu sindirebilmek, ihtiyaca göre kullanmak, parçaları birleştirebilmek.

ulaşım kolaylığı, doğru ve gerçek bilginin dolaşımını kolaylaştırdığı kadar, yanlış bilginin de dolaşım ve pazarlanmasını kolaylaştırıyor. çoğunluk ortalamasının kolaya kaçma ve kapasite defosu, düzey düşüklüğü; süreçte iyi ve doğruyu olumsuz etkileyebiliyor.. sanırım anlatılmak istenen bu..

bilgiye ulaşmak herkes için kolaylaştı mı? bilgiye ulaşmak için herkesin yeterli zamanı var mı? bilgiye ulaşmak için herkesin gerekli araçları var mı?

evet çünkü hazıra konmacı tembel insanlar ortaya çıkıyor. internet denen bilgi çöplüğünde de yalan yanlış öğrenilen bilgiler sayesinde daha da bilgili ama yanlış bilgili dunning-kruger sendromlu insanlar ortaya çıkıyor. üniversite ve kitap okumak lazım. internetten öğrenilen yalan yanlış bilgiler ile doktora gitmek değil…