bir babanın çocuğuna verebileceği hayat dersleri

son olarak şu an söylediklerimi anlayacak yaşta olsaydı eğer, ona kısaca, yaşamakta olduğu hayatın yalnızca kendi hayatı olduğunu, yapacağı şeyleri kimsenin kendisi hakkındaki düşüncelerini umursamadan yapmasını; her işitilen sözün doğru olmadığını, küçük şeylerle de mutlu olunabildiğini ve daha birçok şey söylerdim.

ilerde belki kullanirim diye goz hapsinde bulunduracagim basliktir.

yeni babaliginizi kutlar, saglikli seneler dilerim.

âlâsını verdiği için hayat boyu belimi doğrultamadım doğru düzgün.
en azından nasıl baba olunmaması gerektiğini iyi biliyorum.
aile her şeydir aile önemlidir falan bana çok boş bu yüzden.
dilerdim ki kendi ailemi kurarsam belki bi ihtimal..
hani belki düzelir bazı şeyler içimde ve dışında da. ama yok. yaş geçiyor yine de olmuyor. belki yaşlılığımda bulurum artık ölmeden.

allah razı olsun.
babam bana hemen hiçbir şeyi öğretmedi ben büyürken. hep diyorum ben ne öğrendimse rahmetli babannemden öğrendim. allah ona da gani gani rahmet etsin.

fakat babamla son 5 yıldır özellikle, başka bir muhabbetimiz var.

babamı huzura doğru'daki osman ünlü hoca gibi görüyorum. dini tüm şeyleri ondan öğreniyorum sonra da teyit ediyorum.

o ayrı.

bakın size bir hayat ve toplum dersi, babamdan, bana.

aribede gidiyoruz, ben gördüm babam benden önce görmüş, yolda gidiyoruz ha, sağa çekti.

-şu arkadaki şişeyi al da- dedi. onu ileride atalım, birinin lastiğini parçalar. dedi.

aldık attık.

işte oğlum dedi, bu senin yaptığın büyük sevaba geçti. yoldan geçen birinin lastiğini yaracaktı o şişe, sen onu aldın çöpe attın, iki kat sevap kazandın dedi.

öğretiye bak. ne hoş.

çok güzel. aynısını gerçi öleceğim yarın bir gün. neyse çocuğuma yapardım olsa.