bir elbisenin kaderi

az önce üzerine düşündüğüm kaderdir. yeni bir kıyafet aldığımda önce ona çok özeniyorum. atıyorum pantolon olsun bu, diz yapmasın diye dört köşe oluyorum, küçük çaplı şovlar gerizekalılıklar yapıyorum.
bir iki kez giydikten sonra da aman başlarım dizine deyip salıyorum. diz yapmayan pantolon yok bence, her türlü oluyor.

yeni aldığım kıyafetten devam ediyorum, önceleri onu kısa programda tek başına yıkıyorum yıpranmasın diye… gözüm gibi bakıyorum. yeni mi? hayır perwolle yıkandı…
sonra yavaş yavaş herkesleşmeye başlıyor o kıyafet… diğer kıyafetlerle beraber makineye atmaya başlıyorum…
sonra o kıyafet yavaş yavaş sadece evde giydiğim bir şeye dönüşüyor ve sonra ne mi oluyor?
çöp oluyor anasını… kumaşına göre toz bezi yapmak isterdim ama öyle şeyleri sevmiyorum.
işte böyle arkadaşlar…

bir tişört'ün farklı renklerini topluca aldıktan sonra, ikinci giyişimde alayı ev tişörtü olarak yerini alıyor. hepsini kaderi ilk yıkanıştan sonra aynı oluyor.