bir günlüğüne diva olunsa yapılacaklar

bir günlüğüne diva olsam ilk iş sözlükteki bütün online yazarlara toplu mesaj atıp arkadaşlar bugün benim günüm, mümkünse beni sinirlendirmeyin yazardım. ardından beş dakika sonra kendim gidip üç ayrı başlıkta kavga çıkarırdım... saldırırdım direkt.

sözlükteki en anlamsız başlığa gidip 48 paragraflık bir entry girerim. konu mesela fenerbahçe allah gerginliği olur ama entrynin sonunda varoluş, sinema, kentleşme ve 1980 sonrası avrupa müziği gibi saçma sapan ve insalığa en ufak katkısı olmayan şeyleri tartışırım.

okan buruk'un askeri'nin bütün diva başlıklarına da tek tek müdahale ederim. açtığı tüm divalı başlıkların altına ''siler misin şunu lütfen?'' diye entry girerim. ''neden?'' diye sorduğu ilk an ''ben divayım, açıklama yapmak zorunda değilim” derim.

saat 15.00 gibi kendi adıma bir divasal faaliyet raporu yayımlarım... gün içerisinde toplam 17 adet başlık okuduğumu, 4 yazarı görmezden geldiğimi, 2 tartışmayı bilinçli olarak büyütmediğimi ve 1 adet gereksiz polemiği başarıyla engellediğimi açıklarım.

bir ara sevmediğim yazarın açtığı başlığa uğrayıp bu grubu dinleyenin iq seviyesi tadında enteresan bi entry girerim, neden? çünkü divayım lan ben.

akşam yemeğinden sonra bir de kendime rakip diva ilan ederim. muhtemelen ekonovich'i yaparım... gerçi ekonoviç abi kim diva olmak kim değil mi? olay burada zaten... ''ekonovich'in asla diva olamayacak olması'' başlığıyla biraz yangını körülerim.

gece uyumadan önce de manifest dinlerim. bütün gün divalık yapmışım, üç tane kavga çıkarmışım, kendime rakip diva ilan etmişim, ekonovich'i haberi bile olmadan divasal rekabete sokmuşum... artık insanın biraz dinlenmesi gerekiyor..

alaturka 2020’s albümünü çıkarırdım; hafız geleneğinden gelen gazelhanlardan birkaç gazel, kurdilihicazkar taksim, istanbul yöresinden birkaç güzel türkü ve dedemin gençliğinden kalma birkaç şarkı ile albümü süslerdim.

“yüzünü göremem” şarkısına da bir remake yapardım, bir de makberi stüdyoda okurdum.

“yağmur yağar taş üstüne” türküsünü okurdum ve albüme alırdım.

(bkz: bülent ersoy)

çıkarıp masaya vururdum.

yumruğumu elbette.

sevdiğim yazarlara çilekli limonata ısmarlar sevmediklerimin de ayaklarının altını gıdıklardım. iyi ki diva diilim dimi..

hemen flörtlere "bu gece divanın üzerinde yatmak ister misin?" diye sorardım*

bir günlüğüne diva olsam ne yapardım bilmiyorum. zaten divalık tam olarak nasıl birşey onu da bilmiyorum. bildiğim tek diva var o da bülent ersoy. bir günlüğüne bülent ersoy olmamakla da pek birşey kaybedeceğimi düşünmüyorum. aksine olursam asıl çok şey kaybedebilirim. bir de beşinci elementte uzaylı bir kadın diva dance söylüyordu. ben bir günlüğüne diva olsam da söyleyemem. o ses yok bende. divalıkta yada baronlukta gözüm yok. zaten geleni gideni de çok olur. ben yalnızlık seviyorum.