bir insanın özgürlüğünü elinden alma yöntemleri

buraya yazilabilecek o kadar sey var ki.ama çoğunu yazamiyorum bazi sebeplerden.basligin kendisi bile insani ürpertiyor.

t: insanların özgürlüklerini ellerinden almak için yapılabileceklerin tanımlandığı başlık.

ona özgür olduğunu söyleyin, o sorumluluktan kaçmak için özgürlüğünden kurtulmanın yöntemini kendi icat eder.

öldürmek?
en temel, yani yaşama özgürlüğünü elinden almak olabilir.

kendisine olan güvenini yok etmek.
kendisine güvenmeyen insan dışa bağımlı hale gelir, atacağı adımlara güvenmez. çevresinden onay bekler ve manipülasyona açık olur.

zamanını kendini düşünmeyeceği kadar çok işgal edip,kişiyi buna mecbur bırakmak. yaaani güzel ülkemde işçi statüsünde çalışmak.

çocukluysa uzaktan eğitim.

sosyalizm ve komünizm gibi pagan sistemleri benimsetmek.

(bkz: kravat ve yüzük)

seçim

tayyip erdoğan olarak bunu yapabilirsiniz. adam canının istediğini içeri atıyor, kimse de bir şey yapamıyor.

bu yola girerken tek sahip olmanız gereken ise bir tane yüzük. ben demiyorum, tayyip öyle diyor. the one ring to rule them all, precious.

ekonomik özgürlüğüne izin vermemek.. gibi de bir madde eklenebilir liste.

yoksullaştırma ve din masalları ve bol miktarda her fırsatta hamaset ve sahip olabildiklerini de kaybetme korkusuna yol açacak "dıj güççer" öcüsü.. (size tanıdık mı geliyor yoksa..)

(bkz: şirket hatlı telefon)

kendine aşık etme

(bkz: manipülasyon)
en etkilisidir, çünkü farkettiğinizde çok geç olmuştur artık.

özgürlük, ucu açık bir kavramdır ve muhtemelen her zaman bir yakandan ibarettir.
- özgür seçimlerimizin ne kadarı gerçekten bize ait?
örneğin; muhafazakar veya ateist bir ailede doğup, o ailenin doğrularını bebeklikten itibaren alıp, bu aldıklarımızı "özgürce" uygulamak gerçekten özgürlük müdür?
- özgür seçimlerimizin ne kadarını gerçekleştirecek ekonomik güce sahibiz?
örneğin; ferrari sahibi olmamızın önünde hiçbir hukuki engel yok ama ferrari alabilecek kadar paramız da yok. bu durumda, ferrari sahibi olabilme özgürlüğünden mi yoksa ferrari sahibi olmayı isteme özgürlüğünden mi bahsetmeliyiz?
bu sorular ve örnekler çoğaltılabilir.
mevcut sistemde, özgürlüğün sınırlarını ekonomik güç belirliyor. kim olduğunuzun, ne yaptığınızın bir önemi yok; önemli olan, ne kadar paranızın olduğudur.
insanlar (bence) genellikle bir yanılgı içerisine düşüyorlar. her geçen gün ulaşımın ve iletişimin ucuzlamasıyla, daha özgür bir dünyaya kavuştuğumuz gibi bir illüzyon yaratılmış durumda ama aynı zamanda sağlıklı beslenme, ev sahibi olma, iş güvencesi gibi olanaklardan uzaklaşıyoruz. insanlar 12 taksitle 2 haftalık tatile gidip, tatilden döndüklerinde o 2 haftalık işin eklendiği bir mesaiye başlıyorlar. sosyal medya, amerika'nın başına kimin geçeceğini belirliyor ve sosyal medyanın ve internetten bilgiye ulaşabilmek için kullanılan temel sitelerin kontrolü aynı birkaç şirketin elinde.
aklıma gelen bir diğer basit örnek, trafik cezalarıdır. trafikte işlenen suçların çoğunluğunun cezası para olarak verilir. yani, hız sınırını aşarsanız ya da hatalı sollama yaparsanız, para cezasıyla karşılaşırsınız. bu cezalar parası olmayana cezadır; parası olan, suç işlemeye devam edebilir. ehliyete işlenen ceza puanı için de parayla çözüm üretilebilir.
devam etmeye üşendim. o yüzden burada kesiyorum.
son sözüm; özgürlük bir yanılsama; eşitlik ise gerçektir. amaç, eşitliğe ulaşmak olmalıdır. aksi halde, birileri her zaman diğerlerinden daha özgür olacaktır.

borçlandırmak, mülksüzleştirmek, kimliğini yok etmek, benlik hissinden yoksun bırakmak...

karalüfere bağlayın.

sana ait olanı sen izin vermeden kimse elinden alamaz.

direkt baskı kurmayi herkes bilir. hapse atmak hatta öldürmek. ancak onun kadar kötü hatta ondan kötü olan indirekt yapılan baskılsrdır. mesela onu psikolojik olarak köşeye sıkıştırın kacamayacagini düşündürün ya da metal olarak bekli sınırlar içinde yaşatın, cesur yeni dünyadaki gibi soma larla beynini yıkayın, mobing uygulayıp insanlığından uzaklaşırın ve sonra karşına geçip ne kadar da özgürsün deyin. senin yerinde olmak isteyen çok insan var unutma.