bir koltuktan diğer koltuğa taşınmak

zaman zaman taksi çağırmayı bile düşündürür.

asosyal,tembel insanların hayatlarını değiştirmek için yaptığı eylem.

yaşama dair ilerleme yolunda küçük fakat belki de etkileyici adımlardan biridir. zira her şey küçük de olsa bir adımla başlar.

dünya ve insanlık için küçük bir taşınma, adım gibi görülse de, bir tembel üşengeç ev insanı için büyük bir adımdır. (geçici dönemlerde herkesçe yaşanabilir. gün gelir anlarsınız fazla dalga geçmeyin.)

telefon, kumanda (televizyon açık olmasa bile açma ihtimalime karşı hazır durmalıdır), kitabım, kitapta beğendiğim yerlerin altını çizmek için kalem, battaniyem, sırtıma koyduğum minder. hepsini sırtlarım ve başlar kavimler göçü.

kolay iş degil. onca yasanmıslik, onca paylasim, onca ani vs hic kolay degil.

1+1 evi olup evin salonunda tek koltuğu bulunan bir bireyin gerçekleştiremeyeceği eylem.

böyle bir lüksüm bile yok vay be.

psikolojik olarak hazır hissetmeniz için 3-4 iş yılı gerektiren olaydır. insan kolay kolay bir koltuktan diğerine geçmez nihayetinde.

konfor alanı değişikliği, temiz.

tekli koltuktan ikili koltuğa geçip hafif götü kırıp yan yatarak üzüm yiyen roma imparatoru gibi takılmak adına yapılacak eylemdir.
hayata dair alacağımız kararları iyi tartmak lazım. ben müdavimciyimdir. hep aynı yerde otururum. bağ kuruyorum. rahat ediyorum. şimdi evde koltuğumu terk edip aç gözlülükle daha büyük koltuğa geçmek kim bilir belki de yarar getirmeyecek? belki tekli koltukta bulduğum rahatı bile bulamayacağım?

caydım. benim yerim iyi.

bazen alıp başımı gitmek istiyorum diğer koltuğa.