bolaman virajları

bir zamanlar karadeniz'in ve türkiye'nin hem en sıkıcı, hem en yorucu, hem de en tehlikeli virajlarından olan fatsa perşembe arasındaki 25 kilometre uzunluğundaki virajlardır.

karadeniz sahil yolu karadeniz şehirlerini denizden ayrımasına rağmen perşembe ilçesinden bu yol geçmediği için virajlar hala tüm heybeti ile arzı endam etmektedir.

o dönemler doğu karadeniz'e gitmek isteyen herkesin korkulu rüyası idi bu virajlar. üniversite zamanlarında ankara'dan perşembe'ye dönerken yolun sadece bu kısmı bana zor gelirdi. bir kamyonun ya da otobüsün arkasında kalmak demek az gidip uz gitmek anlamına gelirdi ki bu yolculuk sonunda ancak bir arpa boyu yol gidilirdi.

uykulu bir halde bu yolda olmak ise ölümle dans etmek gibiydi çünkü bu virajlarda anlık bir dikkatsizlik arabayla tüpsüz dalışa neden olabilirdi ve ordulular bilir ki bu tür kazalar defalarca duyulmuştur.

sonra çevre yolunun yapılması ve ağır vasıtalara bu yolun kapatılması ile yol şimdi bir masal yoluna dönüştü. gün batmak üzereyken bu yolda araba sürmek kaf dağına seyahat etmek gibi masalsı bir hale büründü.

bir tarafta ordu'nun yemyeşil tepeleri bir yanda masmavi deniz, yalıköy'de tadına doyulmaz bir yemek molası, çaka plajının mavi bayraklı endamı, bir zamanlar bu dünyada olan uzun saçlının közde kahvesinin kokusu ile tadına doyum olmaz bir yolculuk.

sırf bu yol için bile iyi ki vonalıyım diyebilir insan.

çokça geçtim zamanında, pek bir esprisi yok.
he vona harika bir yer.
celal'de mezgit için şu an çok şeyimi verebilirim :)
ama öyle abartıldığı gibi virajlar değil ya, ülkede çok daha kötü yollar var.

şu anda ağır vasıta trafiğine kapatılmış, samsun'dan ordu'ya giderken otoban(!) yerine kullandığım yolun bir kısmı. hem sürüş keyfi hem de manzara açısından dünyanın en güzel yollarından biridir.
eskiden virajı döndüğünüzde karşınıza honlanmış motoruyla ankara'ya balık taşıyan as650 kamyon çıkardı. şimdi yok tabi.