bonibon

yılların eskitemediği içi çikolata dolu, hap gönünümlü olan draje.

çocukken sanki nivea krem kutusu gibi birşeyde vardı.tadı da o kadar güzeldi ki.şimdikilerin mi tadı yok yoksa bizim ağız tadımız mı yok bilemiyorum.ama kesinlikle eskisi gibi değil artık çoğu şey gibi maalesef.

çocukken intihar triplerine girilerek yenilen renkli şekerleme kaplı çikolata

çantada, cepte bonibon:

kendim asla almam birine aldırırım tadı öyle çıkıyor.

çocuklar tarafından sevilen draje çikolata.

küçükkten istanbul'a taşındığımızda ve babam açtığı marketle paraya para demeyip mani dediği zamanlarda (sonradan battı), bir gün iş çıkışı yürüyerek otobandan karşıya geçmeye çalışmış. kendisine hızla çarpan arabanın etkisiyle yol kenarına savrulmuş ve kafatası çatlamış.

annemle hastanede beklerken "babam bana bonibon almıştı gelirken değil mi anne? nerede bonibon?" diye sorduğumu hatırlıyorum çocuk aklımla.

(bkz: hayırlı evlat)

güzel bir cıngılı vardı. mini mini çikolata bonibon. çantada cepte bonibon.* isim de oldukça kreatif. link vermeden geçmeyeyim hadi. buradan

ya arkadaş kim soktu beni bu nostaljiye durduk yere?

2002-2003 yılı, şu ambalaj. çocukluğuma dair unutamadığım anlardan..