lucian yazar profili

insanlar arasında, işaret parmağı ve yüzük parmağı ile kıyaslanmak suretiyle, kişilik veya sağlık analizlerine konu edilen parmaktır. ancak orta parmağın uzunluğu ne özel bir hormonal işaret ne de kişilik testi olarak kabul edilmez. sağlıklı bir insan anatomisinde orta parmağın en uzun parmak olması aslında genel geçer bir şeydir. he parmağı, daha etkili bir küfür aracı olarak kullanıyor olabilir. ona sözümüz yok.

einstein reis, 4 boyutlu uzay-zaman geometrisini çözecek kadar çılgın bir matematik bilgisine sahipti. ama vergilerini hesaplarken bazen zorlandığını itiraf etmişti. amip ise sadece bölmeyi bilir. fakat öyle böler ki, böldükçe azalmaz, çoğalır. matematik kurallarını tersine çeviren bir vizyonerdir. kusura bakma einstein reis ama amip reisin vizyonerliğini görmezden gelemeyeceğim.

ekonomik krizin değil internetin yansıması. evvel eskiden insanlar uzun reklam kuşaklarından sıkılıp soluğu internette alıyorlardı. şimdi malum internet reklamları da çığırından çıkmış vaziyette. ancak orada premium üyeliklerle mesele çözüme kavuşabiliyor. televizyonda ise bu mümkün değil.

televizyon, ülkemizde ciddi bir alışkanlık. kendisine arkadaş olması için açık bırakan da var, evin için de ses olsun diye açık bırakan da, uyumak için kullanan da. gündüz kuşakları ve ana haber bültenleri yaşlı bireyler için hala önemini koruyor. fakat yıkılması zor bir kale gibi görülse de eski jenerasyonun bu hayattan göçüp gitmesiyle tahtını kaybedecek. bu sebeple yaşananlar çok normal. jenerasyon değiştikçe daha da beteri olacak.

çok değil 2010'lu yıllarda gazeteler tiraj kaybını yeni yeni tatmaya başlamıştı. yazılı basın, 2020 yılı itibari ile okuyucusunun yarısını kaybetti. şimdi rakam daha da uçuk. artık resmi ilan alanı olarak kullanıyorlar. gazeteler de bu şekilde ayakta duruyor zaar.

hülasa, televizyon da ciddi darbe alacak. belki dijital platformlar gibi kendilerine özgü bir alan oluşturacaklar belki de tamamen yok olacaklar. yani bu daha başlangıç.

kelime anlamı olarak bir kişinin herkesten gizlediği, saklı tuttuğu bir gerçeği, suçu, olayı veya durumu kendi isteğiyle açıklaması ya da ikrar etmesidir. edebiyat ve sinema alanında başka, popüler kültürde ise başka karşılıklar bulduğu olur. vakti zamanında bunun sitesi dahi vardı. sonraları kapandı. her gün yeni yeni itiraflar yayımlanırdı. çoğu da kurguydu zaar.

tehlikelidir. biraz bilinçdışı tarafı da var. biriyle yaşamak, alışkanlıklar edinmektir. insan o birlikteliği arıyor. yeni bir yola çıkmak istiyor gayriihtiyari. tehlikeli olan taraf ise biriyle birini unutmaya çalışırken, o birine saplanmak. sıkıntılı bu gönül işleri.

her zamanın işi değil. ara ara insanın canı yalnızlık çeker. 3-5 günü çok geçirmeden uygulandığında da mutlu eder. hepimizin kendimizle baş başa kalma ihtiyacı var. fakat bir süre sonra kasmaya başlar. o sebeple fazla uzatmamak gerekir. her şeyde olduğu gibi azı karar, çoğu zarar.

böyle şeyleri duyunca aldatmanın bile bir adabı varmış diyor insan. ulan hadi böyle bir halt yemeye karar verdin, karının ya da kocanın en yakın arkadaşıyla olmak nedir? ama kimse kusura bakmasın, kadın ve erkek arkadaşlığı belirli bir kerteden sonra sıkıntılıdır. evli barklı insanların karşı cins arkadaşlıkları arasında bir sınır olmalı. kimse hikaye anlatmasın çeşitli mavralar altında. birçok psikoloji bilgini de kadın ve erkek arkadaşlığı hususuna şerh düşmüştür. iki karşı cins uzun süre yakın temas halinde olursa, biri diğerine muhakkak meyleder. insanın doğasında olan bir şey bu. atalar boşa dememiş ateşle barut yan yana durmaz diye.

otobüs ya da uçak yolculuklarında denk gelinmesi çıldırtır. gerçekten sabıka kaydı işlenmeyecek olsa öldüresiye adam dövdürür, öyle lanet bir ses. bunu gerçekleştiren, etrafını zerre umursamayan adâb-ı muâşeret fukaralarını ise toplumdan izole etmemiz gerektiğini düşünüyorum. zira bunlar toplumun bir parçası olamamış ve olamayacak tipler. şuncacık şeyi düşünemeyen adamdan hiçbir halt olmaz.

pürüzsüz, aşırı açık renkli olanları amerikan icadı bodur fakat çok ürün veren türleridir. malum, genetiği ile oynanmış oluyor. makbul olan yerli cevizdir. yerli ceviz fidanı eksen çok uzun zaman sonra meyve veriyor. aynı zamanda hasat miktarlarını karşılaştırsak yine yerli cevizin verdiği meyve miktarı daha az. bu sebeple insanlar hızlı bir şekilde amerikan tohumuna geçti. önümüzdeki yıllarda yerli cevizin çok daha kıymet kazanacağını düşünüyorum.

bu arada ağaçtan topladıktan sonra yapılan o yeşil kabuğu soyma işlemi çok masum görünse de kabuğun vücuda temas ettiği yerler simsiyah oluyor (koyu kahverengi de denebilir) ve günlerce geçmiyor. çok ilginç bir kimyasal yapısı var.

kalbi çok iyi tanıdığımızı sanmıyorum. yalnızca bu coğrafya için değil iddiam. tüm dünya insanları olarak kalbimizi çok iyi tanımıyor ve anlamıyoruz. sevginin farklı, aşkın farklı şeyler olduğunu ayırt edemiyoruz. birtakım kimyasal tepkimelerin sonucunu yıllar boyu sürecek zannediyoruz. öyle olmuyor. aşkın etkileri geçmeye başladığında, halının altına süpürdüğümüz tüm sorunların ortaya döküldüğünü görüyoruz. o heyecandan uzaklaşmamak adına 'değişirim' ya da 'değiştiririm' diye kendimizi kandırmalarımızı fark etmiyoruz. nihayetinde gerçeklerle yüzleşince de hayatımız kararmışçasına hareket edebiliyoruz. zayıf bir varlık insan. her ne kadar güçlü gözükürse gözüksün.

mesela özlemek çok kıymetli bir duygu. ama özlemek istemiyoruz. hemen her şeyi elde etme dürtümüz var. tabii bu dürtüleri sonuna kadar kullanan bir çağın içindeyiz. özlemek yerine heyecanlanmayı tercih ediyoruz. çok çabuk tüketiyoruz. fakat sevgi, tükenen bir şey değil. aksine bağ kuran, yıllar geçtikçe oturan bir kavram. fakat orada da alışkanlıklarımızı sevgi zannettiğimiz olmuyor değil.

heyecanlanmayı seviyoruz. ancak heyecanlanmak için hep daha fazlasına ihtiyacımız oluyor. 40'ıma merdiven dayadım. içine dahil olduğum kuşak çok eski sayılmaz. fakat şimdiki gençlerin bahsedeceğim duyguyu hiç yaşamış olduğunu sanmıyorum. ilk aşkımı görmek için bir an önce sabah olmasını ve okula gitmeyi delicesine isterdim. okul ara tatile girmiş. 15 gün boyunca tek tesellim bende kalan fuları ve fulardaki kokusu. okulun açılışındaki ilk gün birbirimize sımsıkı sarılışımız... tarif edilebilir bir şey değil. üniversite yılları gelir, uzun yollar, ayrılıklar başlar. otogardan uğurlarken ardından sallanan el ile birlikte hayat sarsılır. düşünüyorum da bu duyguları tatmayalı yıllar oldu. bundan sonra da tadılabileceğini sanmıyorum. dedim ya değiştik, birbirine karıştırdık her şeyi. yatağa indirgenmiş aşk hayatlarımız var artık.

yaşadığımız nostaljinin ardına durumu özetleyecek olursak; kim aşkın heyecan ve tutkusunun yerine sevgiyi koyabilirse ancak o vakit mutlu olur. bu yüzden iki kavramı karşılaştırmak yerine vakti gelmeden yerini hazırlamaya gayretli olması önemli. çünkü aşk yerini sevgiye bırakınca sürdürülebilir bir mutluluk oluyor.

her anın uygulaması değil ve olmamalı da. insanız, duygularımız değişken. bazen kötü bir gün geçiriyoruz, bazen kötü zamanlar geçiriyoruz. bazen çok duygu yüklü oluyoruz. bazen muzip oluyoruz. velhasıl bazen sarılıp uyumak ister insan, bazen de mabadını dönüp. böyle olması da oldukça güzel aslında. tekdüze yaşamak hoş bir şey değil. çünkü her an aynı duygular içinde olamıyoruz.

insanın aklı ya kaçarken ya s.çarken demişler. boş vakit nihayetinde. uğraştığın iş; elini, kolunu, gözünü meşgul etmiyor. genelde gün içinde o şekilde boş kalınmadığı için arka plandaki düşünceler çok dikkat çekmiyor. iç ses olarak kalıyor. tuvalette ise düşüncelerin sesini duymak daha kolaylaşıyor. bununla ilintili olabilir.

aslında bir sorunsal değil bu. böyle bir sorunsal olduğunu iddia eden kişi temizlenmeyi bilmiyordur. aksi takdirde havlu kirlenmezdi. havlu ile ilgili tek sorun, sürekli ıslanıp kuruması sebebiyle kokusun bozulmasıdır. bu sebeple yıkarsın ki, misler gibi koksun. he tabi insanın bir yeri kanar, sivilcesi patlar ya da bunun gibi herhangi bir şey sebebiyle havlu kirlenmesi istisnai bir durum niteliğindedir.

muhtemelen çocuk reyonundan giyiniyordur. gerçi bir ara sıfır beden algısı çok gündemde tutuldu, algı oturdu mu bilmiyorum. hani allah vergisi vücut yapısı odur ona sözüm yok. fakat özellikle bu kilolarda olmaya gayret eden hanımefendileri hiç anlamıyorum. ne ifrat ne de tefrit üzere yaşamamak gerekir. orta yol yani itidal en iyisidir. ayrıca birazcık kilolu olan kadınlarımızın da gayet güzel olduklarını ifade etmem gerek. tabi obeziteden bahsetmiyoruz.

(bkz: trafik)
(bkz: kalabalık)
(bkz: nerede çokluk orada bokluk)

tehlikelidir. gerçeğe dönüşebilir. nice fuckbudy'ler bu vesile ile evlenip karı-koca ilan edildiler. hey gidi hey.

kare şeklinde olanından çok küçük ve uzun olan ürününe aşıktık hepimiz. adı da yumiyum’du. hatıralar tatlı diye mi bilmiyorum ama o dönemler kaliteliydi bu ve muadili ürünler. şimdikiler çamur gibi. ya da algımız değişti. bilemiyorum altan.

günümüzdeki reklam kampanyalarını hatırlatıyor bana. sınırsız konuşma diye tarife satarlar mesela, altında minnacık harflerle aslında sınırlı olduğunu yazarlar. sonra bir bakmışsın, tükenmez kalemin tükendiği gibi sınırsız tarifen bitmiş.

çıkardığı sese bayılırdım. torpil gibi türevlerinden de daha az tehlikeli gibiydi. bayram harçlıklarıyla en çok satın aldığımız ürün grubundaydı kendisi. hey gidi günler.

her devrin filmi olan korkusuz korkak’ta yer alan efsanevi karakterin ismi. ne zaman canım sıkılsa açıp izlerim.

mülayim abimizin, sabah kendisine selam veren adamı usulünce selamlayışından sonra “bu herifi de hiç sevmem” deyişi bana göre filmin en favori anıdır.