eppur si muove yazar profili

çok sıkılmanın ve de bunalmanın çözümü iyice sıkılıp-bunalıp bunun geçmesini beklemek, keşke arveles olsaydı.

artık canım hiç yemek yapmak istemiyor. her akşam peynir ekmek yesem bana tamamdır gibi geliyor. geçer geçer dedim ama kaç ay oldu ve bu geçmedi. sanırım benden geçti bu işler. moralima bazuka

az önce tuvalete gittim. paralel koridorda yürüyen bi kadın vardı ve benden önce o gitmiş oldu. sıra sıra 4 kapı var yani 4 tuvalet var. ana kapıyı açıp içeri girdim. 3. kapıyı tam itecektim ki kadın kapısı aralık şekilde tuvaletini yapıyordu. son saniyeyle farkettim yani. yani kapıyı kilitlemeyi unutmaktan bahsetmiyorum bakın, kapısı açıktı. abo ya. son anda kurtardım veya kurtardı ama bence ben kurtarmışımdır çünkü hep kazanmak gerek.

kimin arkadaşını götürüyorsunuz ortalık yerde? bu sözlüğün bir namusu var. sahipsiz mi sandınız bu sözlüğü?

allahim sana geliyorum yarabbim yarasulullah bismillah elhamdülillah şarkısıdır.

onu periler düşünsün valla çok şükür elhamdülillah.

#4000735 bunu okuyacaktım okuyamadım astigmat mı vardır nedir yani harflerin şifresini nası çözeyim bi de kaç yaşına gelmişim he

#4000663

kardeşimin bana aldığı hediyelerdeki tema-sıdır.

bildiğimi de unutturacaksınız

bu benzersiz lezzete asla hayır diyemiyorum.

savcılıkla hasbihal eylemeyecekseniz bir şeyler yazarım buraya

bu tarz çizim beni 1.80 çiziyor sensin be bastıbacak

aramaya inanmanın sonraki neslidir. onun bunun değil milenyumun çocuğudur.

vegan tercihleri sorgulatan bir alametifarika.

yargıtay 9. hukuk dairesi yıllık izin kullanan işçilerin izin dönemine denk gelen hafta sonu tatillerinin yıllık izin süresinden düşülemeyeceğine hükmetmiş. gördüğüm en isabetli kararlardan biri açıkçası. hafta sonu kazanılmış hak zaten yani niye izinden düşüyor saçma sapan ve bir de vatana millete hayırlı uğurlu olsun.

ben kendisiyle uğraşan birisiyim. hatta kendisiyle çok uğraşan ve kendisini rahat bırakmayan birisi. kendi mi kendisi mi denir onu bilmiyorum.
motivasyon kaynağı da kendimim-kendisiyim-kendi şop.
başkalarına bakıp yav bu salak yapıyorsa ben de yaparım derim ama kendim de inanmam. çünkü burda iki tane durum doğuyor:
1-kendimi neden salak biriyle kıyaslıyorum?
2-hadi yapamaz da hikayenin daha salakı ben olursam.
bir de bi başkasının bir durumdan beklentileri de farklıdır, neyi hallettikten sonra heh oldu dediği noktalar da. hatta göze alabileceği şeyler de aynı şekilde, belki ben korkakım yani ne belli?
kısacası bir başkasını esas almak sakat iş açıkçası.
bir de yani belki canım istemiyor, belki zekiyim ama çalışmıyorum, belki o zamanlar o şeyi halledemeyeceğim, belki de boş bir özgüvenim var ve fazlaca pohpohlandım poh poh diye. etrafa bakmak yeni bir özgüvensizlik sebebi.
bir de dünyada sadece ben varım, ben yok muyum? aslında ben yok muyum?