bugün yaşanılan en yoğun duygu

bugün bende yorgunlukla huzurun garip bir karışımı vardı. sabah yazdığım listedeki işlerin yarısını bile bitiremedim ama nedense bu beni hiç germedi. galiba insan her şeye yetişemeyeceğini bir kez kabullenince tuhaf biçimde rahatlıyor. akşam pencereyi açıp sokaktan gelen sesleri dinlerken içimden "işte bu kadar, bu da bir gündü" diye geçti. ne büyük bir mutluluk ne de belirgin bir sıkıntı; sadece sakin bir kabulleniş.