1.
güneş yüzeyinde gözlenen ve yıldızın iç yapısından kaynaklanan olay. granülasyon veya taneciklenme gibi farklı isimlerle de anılır.
önce fotoğrafı koyup sonra açıklayayım:
görselin kaynağı
güneş, daha genel ifadeyle yıldızlar, gezegenler gibi katmanlardan oluşur. güneş'in iç kısmında merkezden dışarıya doğru sıcaklık azalır. en üstteki korona tabakasına gelene kadar bu durum geçerlidir. katmanlar arasındaki sıcaklık farkı, yıldızın içindeki elementlerin konveksiyon adı verilen bir hareket aracılığıyla taşınmasını sağlar. daha iç kesimlerden dışa doğru taşınan malzeme, sıcaklığı daha düşük bir katmana geldiğinden burada bir miktar soğur. soğuyan malzeme ağırlaşır ve tekrar dibe çökme eğilimi gösterir. iç kesimlerdeki daha sıcak malzeme ise yukarıya doğru çıkma eğilimindedir. alan razı veren razı durumuna örnek teşkil ederek içerideki sıcak malzeme yukarıya doğru çıkarken, yukarıdaki daha soğuk malzeme içeriye doğru iner. böylece katmanlar arasında sürekli bir sirkülasyon oluşur. işte yukarıda gördüğünüz fotoğraftaki koyu renkli kısımlar, dibe inmek üzere olan soğuk malzemeyken açık renkli kısımlar da dipten gelen sıcak malzemedir.
bu görüntü her teleskopla görebileceğimiz bir manzara değil maalesef. atmosfer koşulları gözlemleri oldukça fazla etkiliyor. bu nedenle uzay teleskopları bu konuda çok daha iyi bir durumdalar. uzaya çıkıldığında teleskopların ayırma gücü, atmosferin ortadan kalkması nedeniyle çok daha iyi bir seviyeye ulaşır. bu da bu kadar küçük ve detaylı yapıları daha iyi görmemizi sağlar.
olayın hareketli hale getirilmiş versiyonu aşağıda. esas olay bu şekilde gerçekleşiyor. yüzey sürekli hareket halinde çünkü. 1 granül hücresinin ömrü birkaç 10 dakika kadar. bu arada bu "bulgur"ların 1 tanesinin hemen hemen türkiye büyüklüğünde olduğunu da ekleyeyim.
önce fotoğrafı koyup sonra açıklayayım:
görselin kaynağı
güneş, daha genel ifadeyle yıldızlar, gezegenler gibi katmanlardan oluşur. güneş'in iç kısmında merkezden dışarıya doğru sıcaklık azalır. en üstteki korona tabakasına gelene kadar bu durum geçerlidir. katmanlar arasındaki sıcaklık farkı, yıldızın içindeki elementlerin konveksiyon adı verilen bir hareket aracılığıyla taşınmasını sağlar. daha iç kesimlerden dışa doğru taşınan malzeme, sıcaklığı daha düşük bir katmana geldiğinden burada bir miktar soğur. soğuyan malzeme ağırlaşır ve tekrar dibe çökme eğilimi gösterir. iç kesimlerdeki daha sıcak malzeme ise yukarıya doğru çıkma eğilimindedir. alan razı veren razı durumuna örnek teşkil ederek içerideki sıcak malzeme yukarıya doğru çıkarken, yukarıdaki daha soğuk malzeme içeriye doğru iner. böylece katmanlar arasında sürekli bir sirkülasyon oluşur. işte yukarıda gördüğünüz fotoğraftaki koyu renkli kısımlar, dibe inmek üzere olan soğuk malzemeyken açık renkli kısımlar da dipten gelen sıcak malzemedir.
bu görüntü her teleskopla görebileceğimiz bir manzara değil maalesef. atmosfer koşulları gözlemleri oldukça fazla etkiliyor. bu nedenle uzay teleskopları bu konuda çok daha iyi bir durumdalar. uzaya çıkıldığında teleskopların ayırma gücü, atmosferin ortadan kalkması nedeniyle çok daha iyi bir seviyeye ulaşır. bu da bu kadar küçük ve detaylı yapıları daha iyi görmemizi sağlar.
olayın hareketli hale getirilmiş versiyonu aşağıda. esas olay bu şekilde gerçekleşiyor. yüzey sürekli hareket halinde çünkü. 1 granül hücresinin ömrü birkaç 10 dakika kadar. bu arada bu "bulgur"ların 1 tanesinin hemen hemen türkiye büyüklüğünde olduğunu da ekleyeyim.
devamını gör...