çaba göstermemek

böyle bazı insanlar bazı şeyler için çaba göstermiyorlar
hiçbir şey için uğraşmıyorlar
böyle insanlardan soğuyorum anında
üstelik ben çaba gösteriyorsam ondan sonrası daha da kötü kendime de uzaklaşıyorum, soğuyorum. gel de beni bana sevdir...
o hooo
diva beklemez!

33 yaşımdayım herhangi bir şey için ömrümde toplam 3 defa çaba göstermişliğim yoktur.

adına kim ne derse artık.

kendimi yetiştirmek, geliştirmek, kusur ve hatalarımı gidermek için büyük çabalar göstersem de kendimi sevdirmek için hiç çabalamadım, çabalamam. bence çok itici bir şey bu ya. zorla güzellik olmaz diye boşuna dememişler sonuçta. saygı ve edep sınırları aşılmadığı sürece beni sevmeyen herkese de içtenlikle saygı duyarım bu arada. "ben kendimi karşıdakine yeterince iyi ifade edememişim demek ki" falan ayaklarına girmem. beni sevmeyenler de kendilerine göre haklı olabilir veya belli durumlarda haklıdır da herhalde.

bencilce bir tavır. oysaki çaba göstermek herkesin lehinedir.

tembel insan ya da refah içinde doğmuştur her şey o doğmadan hazır planlı programlı bir hayata sahiptir

sürekli bir yaşam tarzı haline geldiyse tehlike çanları çalıyor demektir. siz hayatı bırakıyorsunuz, hayatta sizi öyle ortaya bırakıveriyor. yani ne kadar ekmek o kadar köfte hiç istisna yok.

bu durum,
depresyona meyilli kişilerde görülebilir.
aşırı üşengeçlikten olabilir.
girişimlerin genelinde olumsuz sonuç aldığında ya da soğuduğunuz bir meseleden çaba göstermekte direndiğinizde olabilir.

sıkıntı şu, tüm bunlardan etkilenip genel bir çaba göstermeme durumu yaşanıyor. başarısızlık hissi tüm hayatını ele geçiriyor, öz güvenini yitirmene sebep oluyor.
hangilerinden sebep oluyor onu bulmak lazım. bende de yaşanan bir sorun bu. her meseleden çabuk soğuyup, ucunu hemen bırakıyorum. altın tepsi ile sunulmayan hayatlarımıza benim bu tavrım oldukça absürt duruyor. değişmedik de..