çağımızın tasviri nesneye tercih eden kişiliği

kapitalizmin yarattığı nevrotik ve ortalama insan tiplemesidir. kopyayı aslına, temsili gerçekliğe, dış görünüşü öze tercih eder. çünkü çağımız için kutsal olan tek şey yanılsama, kutsal olmayan tek şey ise hakikattir. dahası, hakikat azalıp yanılsama çoğaldıkça, bu kişiliğin gözünde kutsal olanın değeri artar. öyle ki bu kişilik açısından yanılsamanın had safhası, kutsal olanın da had safhasıdır. çünkü dolaysızca yaşanmış her şey bu çağda yerini bir temsile bırakarak uzaklaşmıştır. gerçek anlamda altüst edilmiş dünyada doğru, bir yanlışlık anıdır.

feuerbach'ın bir sözünde geçer:


işte tüm bunları yapan kişiliktir.

bu ne oglum. kac kere dedim sozlukte boyle entel dantel basliklar acmayin diye. evet.

(bkz: fodul) olma durumu. sahip olmadığı niteliklere veya varlıklara sahip "mişgibi" gözükme çabası.