cahile söz anlatmak deveye hendek atlatmaktan güçtür

uğraş dur, deve hendekten atlamaz. cahile söz anlatmakta bu olaydan daha zordur.
-taş çatlar inatları çatlamaz. öz eleştirileri zayıf ve fikir duvarları kalındır. ama yapılması gereken de budur. hoşgörü ve sabırla yaklaşılmalıdır onlara. ki yarınlar aydınlık olsun.

cahil insan zaten kendini geliştirmeye kapalı olduğu için cahildir. birine laf anlatarak geliştirmekle ona kitap verip okumasını beklemek az buçuk aynı durum olduğundan buna da karşı çıkıp etrafından duyduğu şeylerin doğruluğuna inanmaya devam edecektir

para ve bilgi de güçtür. her şey de güç olmaz ki canım..

bir çay kahve içecek kadar sürede birinin az çok nasıl biri olduğuna dair bir fikriniz oluyor. cahil olduğunu anladığım daha doğrusu ezbere konuşan ve ne dediğini bilmeyen biri olduğunu düşündüğüm insanlarla selamı sabahı kesmeden mümkünse konuşmaları minimize ediyorum.yani hiç kendimi üzemem.

bizim sınıfta bir abi var. 3 çocuğunu evlendirmiş. universite okuyamamış ve 53 yaşında çıkmış gelmiş. ben de hem kıdemli bir öğrenci olduğum için hem de yaşımdan dolayı kendini belki bana yakın hissediyor bana soruyor diye dersler hakkında okul hakkında yardımcı olmaya çalışayım dedim.

öğrenci bilgi sistemi var. orada ders programı var. herkesin aldığı dersler farklı. buna rağmen adam sabah 9 da beni arıyor.

desem ki numaranı verdin arar. sınıf grubundan almış aramış. *

adam ne kendini tanıttı ne bir şey. açar açmaz demir ders nerede dedi. sadece merhaba merhaba olduğum bir insan olarak ben senin sesini tanımak zorunda değilim.

numaralarımızı birbirimize versek der ki zaten kaydetmiştin kendimi tanıtmadım. ben de dedim ki ben okulda değilim. bugün dersim yok. evdeyim uyuyorum. sen gruba mı yazsan.

sonra bakıyorum ki zaten yazmış kimse cevap vermemiş. sıradan herkesi aramış. kız arkadaşlar da sikayetci bu adam bizi niye arıyor vs diye. sorsan kızım yaşında ne alaka saçmalamayın der ama yine de aramaktan geri de durmuyor.

ben bile prensip olarak her gün oturup kalktığımız çay kahve içtiğimiz arkadaşları bile direkt aramam. önce yazarım. yazarak halledeceğim bir şey olmama ihtimali düşük. sesli not atarım çok lazımsa ama müsait misin arayayım mı seni konuşalım mı demeden aramam.

özetle bu ne yaşlılık ne başka bir şey. genel kültürü düşük olsun ben yine konuşurum hiç sıkıntı değil ama böyle insanlara tahammül edemiyorum.

şu an sadece yanından geçerken gülümsüyorum ve günaydın diyip geçiyorum. konuşmak için yüzüme bakıyor kafamı çeviriyorum. kalp kırmaya gerek yok.