çan hakkı

16. yüzyılda savaş ganimeti olarak savaşı kazanan kraliyet topçu birliğinin komutanına tanınan haktır. bu hak bazen de savaşı finanse eden şirket ve o şirketin topçu ustalarına tanınırdı.

bir savaşta en önemli silahlar olma payesini bir dönem elinde bulunduran toplara talep arttıkça bakır, kalay ve bronz fiyatları da doğru orantılı olarak artış gösterir. ve hammadde bulmak çok güçleşir. ayrıca topları hazırlamak uzun bir zaman aldığı ve bu hazırlığın hızı insanoğlunun öldürme tutkusuna yetişemediği için bariz bir kriz ortaya çıkar.

işte bu çaresizlik anlarında avrupalıların aklına harika bir fikir gelir. yaptıkları savaşların temel motivasyonu dinlerini yaymak olsa da kardeşi kanı döktükleri bu savaşlarda savaş ganimeti olarak kiliselerin ve katedrallerin çanlarına el koyarlar.

tanrısal bir mesaj iletmek için inşa edilmiş olan çanların verdiği mesajdan çok içinde barındırdığı madde ile ilgilenen savaşçılar bu çanları eritip top haline getirmek için çan hakkı diye bir fikir ortaya atarlar.

yani en nihayetinde tanrının mesajını ulaştırmak için yapılan çanlar birer ölüm makinesine dönüşür. belki de tanrının vermek istediği mesaj da buydu onlara göre.

öldürmeyeceksin emri her dönemde anlamını yitirmiştir nasıl olsa. bin yıldır aldığımız tek mesaj eline geçen her şeyle: öldüreceksin!