1.
" nasıl hatırlayabilir insan? "
1885/ 1972 yılları arasında yaşayan amerikalı şair ve yazar ezra pound imzalı eser; ezra pound tarafından ingilizce'ye çevrilmiş klasik çin şiiri koleksiyonu olarak da adlandırılmış ve 1915 yılında yayınlanmış, dilimize ise kıymetli şair ülkü tamer tarafından tercüme edilmiştir.
lustra adlı eserinden sonra kendisinden okuduğum son kitap bu oldu, her ne kadar şairin kendi iç dünyasından bağımsız sayılabilecek bir kitap olsa da, ondan olduğu gerçeği değişmez.
bazı şiirlerden epik bir tat almak da mümkün, mücadeleyi, savaş kavramını, yalnızlığı, zamanı, her şeyin geçip gidiyor olmasının verdiği burukluğu da hissettiren şiirlerdi benim için.
felsefik bulduğum bazı dizeler de oldu, örneğin; "duygu, alışkanlıktan doğuyor" dizesi üzerine düşünülesi bir ifadeydi, keza, "nasıl hatırlayabilir insan" dizesi de etkisi altına alabilecek dizelerdendi.
sarsıcı dizelerin azımsanamayacak ölçüde olmasını sevdim.
hayata dair keskin kırılma noktalarının yansıtılma biçimleri bence iyiydi, sarsıcı ve etkileyici bulduğum şiirlerdi, hayatın içinden duyguların etkili bir biçimde karşımıza çıkarıldığı, dokunaklı şiirlerdi.
seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.
biri ‘dönüş’ dese herkes üzülüyor.
yola çıktığımızda
baharla sarkıyordu söğütler,
karda dönüyoruz,
ağır ağır gidiyoruz, açız, susadık,
kafamız üzüntüyle dolu,
acımızı kim anlar?
durmadan üzülecek ne vardı?
n ’olur bana önceden haber sal,
çıkıp giderim seni karşılamaya.
kuzey kapısı’nda rüzgâr kumla dolu eser zamanın başlangıcından şimdiye kadar, yapayalnız!
yalnız düşüncelerimiz, anılarımız ayrılmadı.
sonra en dayanılmaz zamanında ayrılığın karşılaştık.
bütün bunların sonu gelir.
bir daha yaşanmaz bunlar.
o ayrılışa ne kadar üzüldüğümü sorarsan:
baharın sonunda yaprakların düşmesi gibi bir şey bu.
konuşmanın ne faydası var,
konuşmanın sonu yok,
yürekteki şeylerin sonu yok.
anılar, yüzen geniş bir bulut gibi...
duygu, alışkanlıktan doğuyor.
bağlılık denen şeyin pek anlamı yok.
ama siz, kahrolası tatarcıklar sürüsü,
bir kaplumbağanın bile yaşını bilmezsiniz!
konuşmak istesek de
acımızı anlayamaz...
1885/ 1972 yılları arasında yaşayan amerikalı şair ve yazar ezra pound imzalı eser; ezra pound tarafından ingilizce'ye çevrilmiş klasik çin şiiri koleksiyonu olarak da adlandırılmış ve 1915 yılında yayınlanmış, dilimize ise kıymetli şair ülkü tamer tarafından tercüme edilmiştir.
lustra adlı eserinden sonra kendisinden okuduğum son kitap bu oldu, her ne kadar şairin kendi iç dünyasından bağımsız sayılabilecek bir kitap olsa da, ondan olduğu gerçeği değişmez.
bazı şiirlerden epik bir tat almak da mümkün, mücadeleyi, savaş kavramını, yalnızlığı, zamanı, her şeyin geçip gidiyor olmasının verdiği burukluğu da hissettiren şiirlerdi benim için.
felsefik bulduğum bazı dizeler de oldu, örneğin; "duygu, alışkanlıktan doğuyor" dizesi üzerine düşünülesi bir ifadeydi, keza, "nasıl hatırlayabilir insan" dizesi de etkisi altına alabilecek dizelerdendi.
sarsıcı dizelerin azımsanamayacak ölçüde olmasını sevdim.
hayata dair keskin kırılma noktalarının yansıtılma biçimleri bence iyiydi, sarsıcı ve etkileyici bulduğum şiirlerdi, hayatın içinden duyguların etkili bir biçimde karşımıza çıkarıldığı, dokunaklı şiirlerdi.
seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.
biri ‘dönüş’ dese herkes üzülüyor.
yola çıktığımızda
baharla sarkıyordu söğütler,
karda dönüyoruz,
ağır ağır gidiyoruz, açız, susadık,
kafamız üzüntüyle dolu,
acımızı kim anlar?
durmadan üzülecek ne vardı?
n ’olur bana önceden haber sal,
çıkıp giderim seni karşılamaya.
kuzey kapısı’nda rüzgâr kumla dolu eser zamanın başlangıcından şimdiye kadar, yapayalnız!
yalnız düşüncelerimiz, anılarımız ayrılmadı.
sonra en dayanılmaz zamanında ayrılığın karşılaştık.
bütün bunların sonu gelir.
bir daha yaşanmaz bunlar.
o ayrılışa ne kadar üzüldüğümü sorarsan:
baharın sonunda yaprakların düşmesi gibi bir şey bu.
konuşmanın ne faydası var,
konuşmanın sonu yok,
yürekteki şeylerin sonu yok.
anılar, yüzen geniş bir bulut gibi...
duygu, alışkanlıktan doğuyor.
bağlılık denen şeyin pek anlamı yok.
ama siz, kahrolası tatarcıklar sürüsü,
bir kaplumbağanın bile yaşını bilmezsiniz!
konuşmak istesek de
acımızı anlayamaz...
devamını gör...