chris lofton

bu adam mucize bir şutördü. bildiğiniz şapkada tavşan çıkarırdı. ben böyle bir şut mekaniğine sahip çok az oyuncu izledim. çember adamın sanki yoldaşı gibiydi. hiç kırmazdı lofton beyi. gönder gelsin der. seyir zevkimize zevk katardı. düşünün adam üniversite kariyerinde ncaa'in en iyi şutörlerinden biri olarak lige damga vuruyor. 346 isabetli üçlükle ncaa tarihine geçiyor. herkes adamın nba'de parkeleri ve çemberleri ağlatacağını düşünürken, adam testis kanseri olduğunu öğreniyor. ameliyat vesaire derken, parkelere dönüşü eskisi gibi olmuyor haliyle. bu yüzden de bambaşka olabilecek bir kariyer olmayacak yerlere savruluyor. olmayacak derken de fena bir kariyer değil aslında ama hak ettiği kariyer kanımca bu değildi. o şut yeteneği, hastalığı sebebiyle fiziksel olarak gerekli oyun sertliğini sağlayamadığı için heba oldu gitti. onu çok başka yerlerde izleyebilirdik. ha tabi öyle olsaydı kendisini yakından izleme fırsatımız olmazdı orası da ayrı nokta * kendisini türkiye'ye ilk olarak ahmet kandemir getirdi. beşiktaş emekçisi bir koçtur ancak o dönemler mersin'de çalışıyordu ve lofton'ı onun sayesinde tanıdık. şaka değil adam kolej maçında 61 sayı attı. öyle kurulmuş makine gibi attığını soktu.

sonra tabi bizim için değerli olan asıl serüveni başladı. beşiktaş'a geldi. geldiği gibi selam verdi ve bombalamaya başladı. adamın sezon içerisinde galatasaray ile oynadığımız maçlarda attığı sayılar şöyle; 34-35-36-37. cılkını çıkarıyordu tabiri caizse * fenerbahçe'ye 28 efes'e de 29 sayı attı. bir sonraki sezon bayağı maç kaçırdı. ama o sezon bile efes maçında yine yardırdı. 33 kurşun gönderdi efese...

kendisini izlemek inanılmaz keyifliydi. ama onu izlerken aklımda hep ''hastalanmasa bu adam nerede olurdu?'' sorusu vardı. bir de keşkemiz oldu tabi; keşke daha iyi bir takım kimyası oluşturulmuş olsaydı da, kendisini daha sağlam bir beşiktaş'ta izleseydik.

şunu şuraya iliştireyim;