çocuğa kurban kesimi izletmek

türk toplumunda gayet normal olandır. eskiden atalarımız çocuklara ufak yaşlardan itibaren tavşan, kuş gibi hayvanları avlamayı öğretir; ergenlikten sonra da daha büyük hayvanları öldürmeyi gösterirlermiş. bebek sayılabilecek çocukların ellerine kalp, ciğer gibi organlar tutuşturulurmuş.

buradaki maksat aslında psikopatlık veya eğlence falan değil. böyle algıladıysanız yanlış düşündünüz. asıl amaç, çocuğun korku duygusunu aşmasına yardım etmektir. çocukken bu tür şeylere alıştırılan çocukların büyüyünce cesur ve açık sözlü olacağı düşünülürdü. elbette klasik dönem yaşantısında kan görmekten korkan bir insan kolayca doğal seçilimde elenirdi.

4-5 yaşındaydım, bir kurban getirdi babam, 2-3 gün lojmanın bahçesinde baktık, sonra kesilmesini izledim ve eve geldiğimde ağlıyordum..

böbreği ben yiyeceğim, diye.. babam da meğer bana şaka yapmışmış, “yoook, senin değil” diye..

biz o kadar hassas değilizdir. hayvanla vakit geçiririz, severiz, oynarız ama merhametimiz hayvanın huzur içerisinde can vermesi üzerinedir.

yaşına ve ne aşamada izletildiğine göre normal ve gereklidir.

etin, tavuğun ağaçtan toplandığını sanarak kazık kadar yaşa gelmiș; hala kelleden, tam tavuktan korkan metropol insanları var.

izlemesi lazım zaten. yoksa gora filmindeki gibi ağaçta et yetişiyor zanneder hamido.

neyse siz yine de böyle geleneklerimizi öğretmeyin çocuklarınıza , götoks ve botoks videoları izletin ki büyüyünce kırışan yerlerini nerde tamir ettireceğini öğrensin.

soyut işlem döneminden önce izletilmesi psikolojik açıdan risk barındırır. ölüm, ibadet gibi soyut kavramları henüz kavrayamamışken anlatılmaktan isteyeni anlayamayabilir ve zihninde farklı şekilde kodlayabilir. korku, kaygı yaşamaktan kabus görmeye kadar yolu var. herkes aynı durumu yaşamaz ama bu risk olmadığı anlamına gelmez. zamanı gelince öğreniyorlar zaten acelesi yok.

"kığğğğğğ"

diye bir ses vardır ibrahim elinde bıçağı, oğlu ismail'e değil kurbana vururken.

kığğğğğ ve kan, ve duman.

bayramınızın a.