david lynch fanlarıyla tartışamamak

birçok yönetmenin hayranıyla filmleri hakkında tartıştım. tarkovsky filmlerindeki can sıkıntımı bir şekilde anlamlandırdılar, bergman izlerken asla konsantre olamamamdaki sabırsızlığımı anlayışla karşıladılar, tarantino için fazla sakin olduğumu söylediğimde daha sakin filmlerini önerdiler, yeterince eşcinsel hissetmediğim için almadovar ya da araki izleyemiyorum dediğimde canın sağ olsun dediler ama david lynch fanlarıyla bir türlü dizileri ve filmleri anlayamadığımı konuşamadım... yapamadım arkadaşlar içimdeki yara bu...

bunlarla konuşurken “ben burada ne olduğunu anlamadım” demek, karşı tarafa açıklama yapma fırsatı vermiyo... doğrudan yepyeni bi tartışma başlatıyo... bi sahnenin neden öyle olduğunu soruyorum, rüyalardan bahsetmeye başladıkları an kaçamıyorum da... ben de malım, ilgimi çekiyo n'apayım yani... jung diyorlar, bilinçdışı diyorlar, arketiplerden bahsediyorlar. ben de “jung'u biliyorum, hatta burada gölge arketipinin kullanımı üzerinden okunabilir” diyorum falan ''birader biz de boş insan değiliz hani...'' diyebilmek amaçlı... bu sefer “evet ama mesele sadece jung değil” diyorlar, keşke kaçabilsem o an...

tamam diyorum, ben de açılıyorum. kolektif bilinçdışı, persona, bastırılmış arzular, rüyanın zaman algısı derken konuya giriyorum. en sonunda fark ediyorum ki david lynch fanıyla tartışırken ne söylersem söyleyeyim bir üst anlam katmanı var... bir şeyin anlamını söylüyorum, onun altında başka bir anlam olduğunu söylüyorlar bunlar... onu da açıklıyorum, bu sefer “asıl mesele bunu açıklayamamak” diyorlar falan... kafam zaten bana zor yetiyo, iyice yanıyo beynim...

david lynch fanlarıyla bizzat david lynch bile tartışamaz. belki de bu yüzden ne anlattığını açıklamaktan kaçınıyor. bence genel olarak bir şey de anlatma kaygısı yok adamın. rüyalarını sinematografik olarak yansıtıyor geçiyor.