doktor kadın çöpçü erkek evliliği

şahsen hiç denk gelmediğim evlilik türüdür.

saçma saçma başlıklar la

ikinci versustaki ekipler olmasa ve o çöp konteyner'ları dökülmese veba hastalığından geberir gidersiniz.

doktor adamda evlenmez genelde çöpçü kadınla, boş boş duygusal yanaşmaya gerek yok. hayat toz pembe değil.

mesleki statü meselesi bizim ülkemiz için daha belirleyici bir kıstas..

uzun zaman önce bir belgeselde izlemiştim, kuzey avrupa ülkelerinden biriydi..
kadın üniversitede önemli bir profesör, eşi ise büfe tarzı bi yerde işçi olarak çalışıyor.. kadın doçent olmak için uğraştığı zamanlarda bu adamla tanışıyor ve birbirleriyle çok güzel anlaşıyorlar, sonra hayatlarını birleştiriyorlar...
her ne kadar farklı hayatları varmış gibi görünse de bu durum onların benzer konular üzerine konuşabilmelerine, ortak ilgilere sahip olmalarına engel bir durum teşkil etmiyor. birbirlerine karşı saygılılar. adam da kitap okumayı çok seviyor, sanata ilgili vb.. ama üniversite tahsili yapmayı tercih etmemiş. mesleki olarak başka bir kulvarda..

bazı ülkelerde toplumun insana bakışı ve yargısı bizde olduğundan biraz farklı.. çöpçü bir insanı kesin cahildir ya da bilgi seviyesi düşüktür, tarzı şeylerle etiketlemek yanlış görülüyor..
bir insanın kalitesini, seviyesini yaptığı meslek belirlemiş olmuyor ya da böyle şeyler kesin bir ölçü olmuyor...

avrupada çöpçülere son derece saygı vardır bu arada. nezaketle teşekkür ederler. toplum çöpçüleri de önemser, değer verir. küçümsemez, burun kıvırmaz...
eğer karşısındaki kişi birey olarak kaliteliyse kendine yakıştırmamazlık yapmaz. ya da sevgilisi çöpçü olduğu için ondan utanmaz. o çünkü bir çöpçüden fazlasıdır. bizim ülkemizde bu seviyeye gelmek kolay değil. bunu da kabul etmek zorundayız..

onlar razı olsa çevre izin vermez. haliyle olmaz.

çöpçü sizi beğenirse evlenirsiniz. ( sağdaki eleman tosuncuk. o esnada firari olduğu için çöpçü kılığına girmiş.)

çöpçü erkeğe düz hemşire bile bakmaz türklyede

önceki sözlükte karpuzcuyla olan evliliğini uzun uzadıya konuşmuştuk.

şimdi de çöpçüyle demek ki.
bayılıyorsunuz böyle meselelerde edebiyat kasmayı.
evlilik teklifini zeplinle bekleyenler önemli olan kişilik, önemli olan kafa uyumu diyor.

hadiyin oradan. *

hayatta hiçbir şeyi yadırgamamaya çalışırım. yani bunun için emek veririm. mesela apartmanda diş hekimi bir arkadaşım var, benim yaşlarımda. kışa kadar evli değildi kendisi, aşırı bir samimiyetimiz yok. sadece apartmanla ilgili ilginç şeyler olursa özelden haberleşiyoruz falan. swh çok akıllı ve efendi birisidir. neyse bu kız evlendi yakın zamanlarda. kış olduğundan mı bilinmez, düğün de yapmadılar ama şaşırdım. tebrik ettim kendisini. neyse benim başka sağlık personeli olan arkadaşlarım da “ya bir diş hekimi var, güvenlikçiyle evlendi” diye anlatıp duruyorlardı bir süredir. ben de meraksızca “kim bu ya, ne olacak yani sevmiş evlenmiş!” falan diyorum. bir öğrendim ki bu arkadaşımmış meğerse. böylesine hakkında konuşanlara da kızdım, ha sosyokültürel seviyeye önem veririm. ama insan önce kendisini yetiştirebilmeli. bazen çok art niyetli olabiliyor insanoğlu, keşke yapmasak-yadırgamasak. güzel kalpli arkadaşım da eşiyle ömür boyu mutlu olur inşallah.

ben işin içinde biri olarak diyorum ki mesleği geçtim branş farkı bile olur.

mesela dermatoloji uzmanı kadın gidip aile hekimi uzmanı erkekle de evlenmez.

erkek cerrahi bir branş olacak ki dermatolog ona baksın.

aile hekimleri kendi içlerinde evlenir genelde ortak asm açıp işletirler sonra.

statü kavramı bizim millette önemlidir.

neden olmasın lan? aşkın cv'si mi olur?

mesele mesleklerden önce entelektüel uyum. dünyaya baktığınız pencerelerin uyum içerisinde olması gerekiyor. bu da az çok benzer eğitim düzeylerini gerektiriyor, genel olarak böyle yani. istisnaları elbette ve azımsanmayacak kadar vardır. öyle bir olasılıkta zaten insanların şaşırdığı birliktelikler de oluyor. fakat genel olarak benzer eğitim düzeyleri benzer entelektüel birikimleri sağlayıp, o birikimler de o rastlaşmaları getiriyor zaten. benim açımdan olayın özeti bu.

ama yok şu meslek şununla, bu branştaki bununla gibi kısıtlamalar kültürel evrimini tamamlamış canlılar için aptalca açıkçası. hukukçuyum ve hakim-savcı tayfanın* karşılaştığım büyük kısmıyla kafa yapısı olarak hiç anlaşamam mesela. veya bir örnek; bir cerrahla tanışmıştım. adamın ilk kurduğu cümle ben senin gibi entel değilim.. ne?!..bu nasıl üslup?. sonra avukatlar şöyle kazanır, böyle araba alır, şu davaların getirisi çok falan filan. benim bile bilmediğim detaylara hakim adam. yeni tanıştığın bir insanla konuşmak için son derece bayağı mevzular, bu bir insanın ne kadar çiğ olduğunu gösterir. işte bu insanın mesleğinin, statüsünün ne olduğunun zerrece önemi yok. bir kahvelik sohbet bile edemem ben bu insanla. mesleğim gereği çok fazla farklı meslekten ve statüden insanla tanıştım, bir kısmı insanların hayranlık duyduğu kimselerdi. ama benim açımdan bu örnekteki gibi çiğ ve bir kahvelik sohbetin bile bunaltacağı kişilerdi.

yani mevzu meslek, statü, makam, maaş vs. değil. dünyaya baktığınız yer, bakış açısı, bunun nereden beslendiği gibi şeyler asıl mesele.