doldum

doldum da kadehi doldurdum, doldurdum, önümdeki gülü soldurdum.

şiir gibi okuyunca, sözler ne kadar saçma değil mi

taşana yazık olacak.

(bkz: doldum doldum)

(bkz: mfö)

nağmeler her daim, çatlak nerede bulamıyorum. az bir dur, dinleyerek dolduruyorum. dostlarımdan pek iz yok, kışlarım uzun zamandır pek bir soğuk. ben, bizzat kendim, bazı anlarda minicik bir ezgi bulup onun ardından çocuk gibi takılıp o malum nedeni arıyorum. şimdi herkes sokağı doldurmuş, bu güzel sesler balkonlara tırmanırken ben şuradaki alçak duvarın üzerinde bulutları seyre dalıyorum. kıvrıldı, derinleşti ve kaybolacağını biliyordu.