dombili mi oluyorum

bir korku...

dertliyim... neden mi? kendimi bildim bileli "safinaz, çubuk kraker, bi vursam bayılır, kemik bu kız, sana ekmek vermiyorlar mı" şeklinde ithamlara maruz kalmış ve zayıflığı artık bir kader olarak benimsemiş biri olarak son 2 haftada 5 kilo aldım. yıllarca kilo almak için denemediği yol kalmayan, eczanelere tüm parasını gömçüren ben, şu an kilo vermek için diyete başlamak üzereyim. 5 kilo ya, 5 kilo bir insanın hayatında ne değiştirebilir ki? ben de böyle düşünürdüm, iyi olur hatta derdim. olmuyormuş. çünküüü bu allahın cezası kilo sadece göbeğime gidiyor, dengeli bir dağılım söz konusu değil. can sıkıcı kısmı da bu. leblebi yutmuş solucan gibi geziyoruz ortalıkta. akşam ne yiyeceğimin hayalini kurmaya sabah uyandığımda başlıyorum artık. benim için tehlike çanları çalıyor. "senin yaşında ben de tığ gibiydim canım 49 kiloydum" kadın olmaya emin adımlarla ilerliyorum. korkunçççç #dombiliolmayacağım #asla

sen de jiggly puff vibe'ı var, sinirlenince hepimizi uyutup popomuza kaş göz çizebilirsin, ewed.

miss normal sözlük seçmeleri de yaklaşıyor.

(bkz: diyabet)