1.
sydneyin in the gap bölgesinde yaşayan bu abi oraların meleğiymiş.
lakabı olan angel of the gap olan bu amcamız bulunduğu bölgede intihar etmeye gelen insanlarla muhabbet ederek çay içerek intihardan vazgeçirmiştir.
bu abinin bulunduğu bölge manzarasıyla uçurumuyla ve intiharıyla meşhur bir bölgedir.
avustralya'nın intihar bölgesinde yaşayıp bir sürü insanı hayata döndürmüştür sağ olsun.
kendisi orada bulunup onları izleyemezdim diyerek 50 yılda 160 kişinin hayatını kurtarıyor.
size yardımcı olabilir miyim diyor ve evinde çay demliyor.
resimag.com/p1/d4acb769a7c1.jpeg
lakabı olan angel of the gap olan bu amcamız bulunduğu bölgede intihar etmeye gelen insanlarla muhabbet ederek çay içerek intihardan vazgeçirmiştir.
bu abinin bulunduğu bölge manzarasıyla uçurumuyla ve intiharıyla meşhur bir bölgedir.
avustralya'nın intihar bölgesinde yaşayıp bir sürü insanı hayata döndürmüştür sağ olsun.
kendisi orada bulunup onları izleyemezdim diyerek 50 yılda 160 kişinin hayatını kurtarıyor.
size yardımcı olabilir miyim diyor ve evinde çay demliyor.
resimag.com/p1/d4acb769a7c1.jpeg
devamını gör...
2.
don ritchie, tam adıyla donald taylor ritchie 1926 ile 2012 yılları arasında yaşamış ve avustralya’nın en tanınmış “sessiz kahramanlarından” biri olarak kabul edilmiştir.
hayatı boyunca resmi bir görev ya da unvan taşımadan, insan hayatını kurtarmaya kendini adamış bir isim.
bunu tamamen kendi istediği için yapmış.
en çok, the gap adlı uçurumun yakınında yaşamasıyla bilinir.
burası, ne yazık ki, intihar girişimleriyle sıkça anılan bir yer.
don ritchie, yıllar boyunca penceresinden ya da bahçesinden bu noktayı gözlemler, birinin tehlikeli şekilde uçuruma yaklaştığını fark ettiğinde hemen yanına giderdi.
onun yöntemi son derece sade ama etkiliydi:
genellikle sadece gülümseyerek yaklaşır ve “bir fincan çay içmek ister misin?” diye sorardı. bu küçük, insani teklif çoğu zaman bir hayatın kurtulmasına vesile olurdu. eşi moya ritchie de bu süreçte onun en büyük destekçilerindendi. bazen birlikte insanları evlerine davet eder, onlara sadece bir fincan çay değil, aynı zamanda dinlenilecek bir alan da sunarlardı. tahminlere göre 160’tan fazla insanı bu şekilde intihardan vazgeçirdi.
bu olağanüstü çabaları nedeniyle 2006 yılında order of australia nişanı ile onurlandırıldı.
ancak onu asıl özel kılan şey, yaptığı iyilikleri hiçbir zaman büyük bir gösteriye dönüştürmemesiydi.
kimseden bir tebrik veya övgü beklemedi. örneğin resmi kaynaklara intihardan vazgeçirdiği kişi sayısı 160 olarak geçer ancak kendisi bu konuda çok net sayılar vermekten kaçınmıştır. bu da onun alçakgönüllü karakterini gösterir.
don ritchie’nin hikâyesi, bazen en büyük farkı yaratan şeyin karmaşık çözümler değil;
basit bir nezaket, dikkat ve insanlık olduğunu hatırlatır.
kısacası, o resmi bir kahramandan çok, “iyi bir komşu”nun ne kadar büyük bir etki yaratabileceğinin yaşayan bir örneğiydi
“bazen bir hayatı kurtarmak, sadece doğru anda söylenen nazik bir cümle kadar basittir.”
hayatı boyunca resmi bir görev ya da unvan taşımadan, insan hayatını kurtarmaya kendini adamış bir isim.
bunu tamamen kendi istediği için yapmış.
en çok, the gap adlı uçurumun yakınında yaşamasıyla bilinir.
burası, ne yazık ki, intihar girişimleriyle sıkça anılan bir yer.
don ritchie, yıllar boyunca penceresinden ya da bahçesinden bu noktayı gözlemler, birinin tehlikeli şekilde uçuruma yaklaştığını fark ettiğinde hemen yanına giderdi.
onun yöntemi son derece sade ama etkiliydi:
genellikle sadece gülümseyerek yaklaşır ve “bir fincan çay içmek ister misin?” diye sorardı. bu küçük, insani teklif çoğu zaman bir hayatın kurtulmasına vesile olurdu. eşi moya ritchie de bu süreçte onun en büyük destekçilerindendi. bazen birlikte insanları evlerine davet eder, onlara sadece bir fincan çay değil, aynı zamanda dinlenilecek bir alan da sunarlardı. tahminlere göre 160’tan fazla insanı bu şekilde intihardan vazgeçirdi.
bu olağanüstü çabaları nedeniyle 2006 yılında order of australia nişanı ile onurlandırıldı.
ancak onu asıl özel kılan şey, yaptığı iyilikleri hiçbir zaman büyük bir gösteriye dönüştürmemesiydi.
kimseden bir tebrik veya övgü beklemedi. örneğin resmi kaynaklara intihardan vazgeçirdiği kişi sayısı 160 olarak geçer ancak kendisi bu konuda çok net sayılar vermekten kaçınmıştır. bu da onun alçakgönüllü karakterini gösterir.
don ritchie’nin hikâyesi, bazen en büyük farkı yaratan şeyin karmaşık çözümler değil;
basit bir nezaket, dikkat ve insanlık olduğunu hatırlatır.
kısacası, o resmi bir kahramandan çok, “iyi bir komşu”nun ne kadar büyük bir etki yaratabileceğinin yaşayan bir örneğiydi
“bazen bir hayatı kurtarmak, sadece doğru anda söylenen nazik bir cümle kadar basittir.”
devamını gör...