dünya bir penceredir her gelen baktı geçti

sular hep aktı geçti,
kurudu vakti geçti,
nice han nice sultan,
tahtı bıraktı geçti,
dünya bir penceredir,
her gelen baktı geçti..
yunus emre....

o pencere de bir meyhane penceresidir.

bana göre de o pencere atina'daki bir meyhanenin penceresidir.

ilk insandan beri böyle zaten. binlerce yıldır milyarlarca insan gelip geçmiş. kısa bir ömür.
bazıları işkence çekerek ölmüş. birilerine kurban edilmiş. en vahşi şekilde can vermiş. çoğu bir hiç uğruna.
bazıları çok büyük acılar çekmişler. hastalıklar yaşamışlar.
açlık susuzluk savaş her türlüsünü tatmış insanlık.
insanın işleyebileceği her suçu görmüş insanlar.
insanlar çekirdek ailesinde bir sonraki ve bir önceki nesli unutmuş.
şöyle yani. bir anne baba çocuklarını sevmiş. çocukları anne babasını. çocuklarının çocukları olunca , onlar önceliği kendi çocuklarına vermiş. sonraki nesil kendi çocuklarına. böyle böyle acılar hafiflemiş. ayrılık ölüm gibi acılar.
ve amaçlar kendi çekirdek aileleriyle sınırlı kalmış.
onlarla bir cennet hayali kurulmuş.
böyle böyle köyler oluşmuş. birbiriyle akraba ama bir iki nesil sonra birbirine o kadar uzak insanlar olmuşlar.
birbirleriyle arazi savaşları yapmışlar.
kabile savaşları devlet savaşları. dil din ırk mezhep savaşları.
çiğ et lapa ekmek hamur yerken obsidyen taştan kesici aletler yaparken demir çelik üretmişler.
birbirlerini bunlarla öldürmüşler.
tencereler de icat edilmiş. yiyecekler ortaya çıkmış. yabani hayvanlar evcilleştirilmiş.
yeni meyveler baharatlar.
elbiseler .
hepsine bakıp hepsini tadıp.
yeni iklimler insanlar diller dinler .
şan şöhret içinde imparatorluklar ortaya çıkmış.
insanın süresi sınırlı tabi.
bazıları adını iyi bir şekilde bazısı kötü yazdırmış tarihe. savaşla icatla ihanetle vs gibi.
odalar dolusu hazinesi devasa mezarları olanlar da gelip geçmiş.
her şeye sahip olan her şeyi olan.
hiçbir şeyi olmayan. köleler...
bir ahiret fikri olmasa insanın, dünyanın acısı dünyada kalırdı. dünyanın zevki öbür tarafa gitmezdi.
bir ahiret fikri olmasa adalet olmayacak zaten.
herkesin terazisi ayrı tartıyor.
işte herkesin baktığı pencere farklı olsa da. kimisi boğaz manzaralı bir yerden bakıyor dünyaya. kimisi bir çölde kimisi denizde.
kimisi hasta kimisi yaşlı kimsesiz.
insanın da diğer canlıların da ortak noktası işte bu bakıp geçme meselesi. sonuçta bakıp geçecekler geçeceğiz.
kimse kalıcı değil. yaptıkları yapacakları yaşadıkları hep bir süreyle sınırlı.