durağa ilk gelen minibüs nereye gidiyorsa oraya gitmek

özgür ruhlu, kendinden emin, belki biraz kararsız, geleceğe güvenle bakan, birlik ve beraberliğe en çok ihtiyaç duyan, azıcık gevşek ve sakinliğini öz saygı ile harmanlanmış insan davranışıdır.

artık veda ettiğim yenice'den çanakkale'ye döndüğüm son günlerden birinde katip bartleby adını verdiğim arabamla yolculuk yapmamayı tercih ettiğimde minibüsten başka seçeneğim yoktu ben de öyle yaptım.

yenice ve çan arasında bulunan çal köyünde arabaya bir yolcu bindi. çan ücretinin ne de kadar olduğunu sordu. şoför de arabanın çanakkale arabası olduğunu söyledi. normal şartlarda çan'a gitmek için yola çıkan bir insan eğer çanakkale minibüsüne bindiyse yanlış arabaya bindiği söylendiği anda iner.

ama bu arkadaş öyle yapmadı. tamam o zaman çanakkale'ye gideyim ben dedi. parayı ödedi ve oturdu.

buradaki ilginç nokta yenice'den yirmi kilometre sonra çan ilçesi geliyor. çanakkale ise çan'dan 70 kilometre sonra. yani yaptığı şey o kadar anlamsız geldi ki şoför para üstü verirken emin olup olmadığını sormak zorunda kaldı bu yolcuya. ama yolcu arkadaş çok emindi kendinden.

çanakkale'ye kadar geldik. bu adam ya çan'a öylesine gidecekti ve çanakkale minibüsü gelince çan'dan vazgeçti ya da minibüs önünde durunca nereye olursa oraya gitmeye karar veren özgür ruhlu bir insandı.

ben ikincisinin olduğuna inanmak istiyorum. ve ben de bir gün durakta bekleyip ilk gelen araç nereye gidiyorsa oraya gideceğim.

sanırım yüreğinin götürdüğü yere gitmek isterken, çanakkale, çan, yenice yollarında dolmuş trafiğinde kafası karışmış birine dair izlenimler aktarılmış. (sanırım dedim yav.:)

param yok dönemem kalirim uzak yerde