elde çiçekle kalabalıkta yürümek

herkesin o an size baktığını düşünmenize sebep olan eylemlerden birisi. büyüyünce geçer demiştim, geçmedi. çok pişkin bir insanımdır normalde. bu haldeyken, aşırı sükküm püklüm oluyorum. çiçeğin büyüklüğü ile de doğru orantılı.

fark ettim ki yolda elimle çiçekle yürümedim.

edit: ama tavuk dönerle yürüdüm, üff çok karizma oluyorum o zaman.

metroda bu şekilde saksıda orkide taşımıştım.

birçoğu ilk bakışta kaşları havaya kalkıp çiçeği incelemek için kafası sağ sol yapmaya başladı. daha çok isteyen varsa vereyim benimle bu bir haftaya sadece sap olarak kalacak diyebilirdim halbuki. çiçeği geçin de boyu kadar balonlarla dolaşanlar var,

o kadar da değil.
değil o kadar da.
çiçek okey.
çiçek tamam.

beşiktaş çarşıdan geçerken kızların laf atmalarına maruz kaldığım olay.
namusumu zor korudum...

deliliktir. evet.